شوخی های نامناسب با کودکان به طور معمول شامل رفتارهایی است که برای خندیدن ، مسخره کردن ، تحقیر یا ترسیدن کودک در نظر گرفته شده و خارج از چارچوب سن ، درک و ظرفیت ذهنی هستند. این نوع شوخی ها ممکن است شامل کلمات توهین آمیز ، شبیه سازی وقایع منفی ، تهدیدهای ساختگی یا حتی ترساندن جسمی کودک باشد. بسیاری از بزرگسالان بدون توجه به سن و حساسیت های روانی ، شوخی می کنند که اثرات منفی عمیقی برای آنها دارند.
یکی از اصلی ترین تأثیرات شوخی های نامناسب ، ایجاد حس ترس ، شرم یا شرمساری در کودک است. کودکان ممکن است مضطرب ، بی اعتماد یا پرخاشگر شوند. پس از تمسخر یا وحشت ؛ در بسیاری از موارد ، کودک برای مدت کوتاهی نسبت به والدین خود یا اطرافیان خود بی اعتماد است و حتی ممکن است از محیط های جمعی ، خانواده یا مدرسه جلوگیری کند.
اثرات این شوخی ها ممکن است سالها در ذهن کودک باقی بماند و در آینده به عنوان مشکلات روانی مانند اضطراب مزمن ، افسردگی ، اختلالات شخصیت و حتی کاهش عزت نفس ظاهر شود. کودکانی که بارها به شوخی های نامناسب شوخی می کنند ، ممکن است برقراری ارتباطات اجتماعی ، ابراز احساسات یا مقابله با استرس دشوار باشد. این تجربیات منفی می تواند بنیاد شخصیت کودک را به طور جدی آسیب پذیر کند.
والدین و بزرگسالان باید به اهمیت انتخاب نوع درست شوخی با کودکان توجه ویژه ای داشته باشند. والدین و معلمان باید رفتار خود را با دقت کنترل کنند و سعی کنند فضایی امن و امن برای رشد کودک فراهم کنند. آموزش مرزهای شوخی ، افزایش آگاهی از احساسات کودک و شنیدن بازخورد آنها ، به سلامت روانی کودکان و امنیت عاطفی کمک می کند.
برای جلوگیری از آسیب روانی ، توصیه می شود از هرگونه شوخی تحقیرآمیز یا ترسناک جلوگیری کنید. شوخی های بهتر تولیدی و متناسب با سن کودک هستند و به افزایش روحیه ، خلاقیت و نشاط خود کمک می کنند. اگر علائم اضطراب ، ترس یا تغییرات جدی رفتاری را مشاهده می کنید ، برای جلوگیری از صدمات طولانی مدت باید با یک مشاور یا روانشناس مشورت شود.
اثرات مخرب سوء رفتار با کودکان
مائد سلییمی ، متخصص روانشناسی بالینی کودک و نوجوان وی در مصاحبه ای با یک خبرنگار ایمانا در مورد شوخی های نامناسب با کودکان و تأثیرات مخرب آن بر سلامت روانی آنها ، گفت: “شوخی و خنده بخشی جدایی ناپذیر از روابط انسانی است و نقش مهمی در ایجاد یک فضای شاد و صمیمی به ویژه در محیط خانواده دارد.” با این حال ، مرزهای باریک بین شوخی های سالم و مضر وجود دارد که والدین و افراد اطراف فرزندان باید به آنها توجه ویژه ای داشته باشند. بسیاری از شوخی هایی که به نظر می رسد بی ضرر هستند می توانند زخم های عمیقی بر روان کودک ایجاد کنند و منجر به کاهش اعتماد به نفس ، اضطراب و حتی مشکلات رفتاری آینده شوند.
وی ادامه داد: یکی از مهمترین خطوط قرمز در شوخی با کودکان ، مسئله وزن و ظاهر جسمی آنها است. متأسفانه ، برخی از بزرگسالان با کودکان با کلماتی مانند “taple” یا “مرد باریک” شوخی می کنند و فکر می کنند خنده دار هستند. در حالی که چنین شوخی هایی بسیار مضر هستند. هرگز نباید در مورد وزن کودک شوخی کرد. با این کار ، ما بر تصویر و عزت نفس بدن او تأثیر می گذاریم و می توانیم پایه و اساس اختلالات خوردن و خوردن ، نارضایتی بدن و مشکلات روانی جدی را در آینده فراهم کنیم. کودکان در سنین پایین هویت خود را شکل می دهند و هرگونه اظهار نظر منفی در مورد ظاهر آنها می تواند به یک اعتقاد درونی تبدیل شود و سلامت روانی آنها را به خطر بیندازد.
مسئله دیگری که غالباً مورد غفلت واقع می شود ، شوخی با دوستی صمیمی کودکان است. اگر کودکی دوست صمیمی داشته باشد ، به جای سلیقه ، باید از دوستی آنها احترام بگذارد. با این کار ، شما احساس شرم را به کودکان منتقل می کنید و می توانید دوستانه باشید ناراضی و غش آنها دلسرد می شود. چنین شوخی هایی می تواند باعث شود کودکان در روابط خود با همسالان خود محتاط و مضطرب شوند و آنها را از تجربیات مثبت اجتماعی محروم کنند. دوستی های کودکانه بستری برای یادگیری مهارت های اجتماعی ، همدلی و حل مسئله است و این نباید با شوخی های غیر ضروری تحریف شود.
ظاهر کودکان ، عزت ذاتی که نباید به خطر بیفتد / اهمیت درک کمرویی کودکان
وی افزود: “ظاهر بچه ها ، هرچه که باشد ، نباید یک شوخی باشد ؛ چه رنگ پوست ، شکل بینی ، وضعیت مو یا هر ظاهر دیگری. از بین بردن این صفات بی احترامی به هویت و فردیت کودک است ؛ هر انسانی با ظاهر منحصر به فرد خود ایجاد می شود و این تفاوت ها را می توان پذیرفت و ممکن است خود را به خودی خود پنهان کند و از نظر خود سجده می کند. در آینده ؛ این می تواند منجر به کاهش شدید عزت نفس و عزت نفس در کودک شود.
سلییمی گفت که خجالتی بودن نباید بخندد. در جمع ، کودک ممکن است خجالتی باشد و خود را کنار بگذارد. در این زمان ، نباید با جملاتی مانند “چقدر” باشد شرم آور است! “!” یا “نمی توان صحبت کرد ضربه! “!” او را مسخره کرد سخنان شما بعداً به صدای درونی آنها تبدیل می شود و احساس خجالت و ناکافی را تقویت می کند. خجالتی بودن یک ویژگی بارز است که می تواند با گذشت زمان و با پشتیبانی مناسب تنظیم شود. تمسخر این ویژگی نه تنها به کودک کمک نمی کند بلکه اضطراب اجتماعی آنها را نیز افزایش می دهد و از برقراری ارتباط با دیگران جلوگیری می کند.
نیاز به پرورش ذهنی سالم در کودکان
وی گفت: بچه ها هرگز به دلیل هوشمند یا نه نباید اسیر شوند. مقایسه کودکان از نظر هوش یا توانایی های آموزشی ، و سپس شوخی با آنها بر اساس این مقایسه ها بسیار مخرب است. کودک باهوش و بیش از حد او می تواند او را به سمت کمال گرایی و اضطراب شدید سوق دهد. این کودکان همیشه سعی می کنند بهترین باشند و از هرگونه شکست وحشت دارند. در مقابل ، کودکی که ممکن است در برخی از زمینه های آموزش ضعیف باشد ، می تواند عزت نفس خود را از بین ببرد و او را از تلاش برای یادگیری دلسرد کند. هدف ما باید تشویق کودکان به تلاش و یادگیری باشد ، نه اینکه در مورد اطلاعات آنها قضاوت کنیم.
نکته مهم این است که شوخی های ما با کودکان همیشه باید با هدف تقویت روحیه ، ایجاد احساس امنیت و افزایش عزت نفس آنها انجام شود. هر شوخی که کوچکترین شانس آسیب رساندن به روان کودک را داشته باشد باید رها شود. کودکان موجودات آسیب پذیر هستند که به عشق ، درک و احترام احتیاج دارند.
وی گفت: مسئولیت ما به عنوان یک بزرگسال یک سالم ، عزت نفس و عزت نفس است. با توجه به این موارد ، ما می توانیم محیطی ایمن و حمایتی را برای رشد کودکان فراهم کنیم و از آسیب روانی ناشی از شوخی های نامناسب جلوگیری کنیم.
با توجه به چه گفته می شود که شوخی با کودکان ، اگر از محدوده امنیت ذهنی و احترام به فردیت آنها باشد ، می تواند به راحتی منجر به آسیب های پنهان و مداوم مانند اضطراب ، کاهش عزت نفس و مشکلات رفتاری آینده شود. وزن ، ظاهر ، ویژگی های شخصیتی یا توانایی های دانشگاهی نباید یک شوخی باشد. از آنجا که پیامدهای آن ، فراتر از لحظات کوتاه خوشبختی ، سالها در ذهن کودک باقی می ماند. مسئولیت بزرگسالان به کودکان نیاز دارد تا فضای رشد سالم ، ایمن و حمایتی را فراهم کنند تا نسل بعدی به جای اینکه از زخمهای عاطفی رنج می برد ، با اعتماد به نفس و عزت نفس آموزش ببینند.
منبع : به گزارش میهن تجارت
