به گفته IMNA ، در روانشناسی رشد ، فانتزی به عنوان یکی از مهمترین مؤلفه های رشد شناختی کودک شناخته می شود ، و یکی از روانشناسان برجسته معتقد است که تخیل کودکان در مرحله قبل از عمل (دو تا هفت) به آنها اجازه می دهد تا مفاهیم انتزاعی را در قالب نمادها و نمادها درک کنند. این به رشد تفکر نمادین ، زبان و درک مفهومی کمک می کند.
تخیل در کودکان نه تنها یک فعالیت ذهنی یا سرگرم کننده است ، بلکه یک نقش تطبیقی و تطبیقی نیز دارد. کودک با ساختن داستان ها یا فضاهای فانتزی ، احساسات پیچیده ای مانند ترس ، عصبانیت یا اضطراب را مدیریت می کند و این مکانیسم که گاهی اوقات “بازی بازی” نامیده می شود ، فرصتی برای پردازش تجربه روزمره و تعمیم مفاهیم اجتماعی و اخلاقی فراهم می کند و به عبارت دیگر ، تخیل به کودک کمک می کند تا واقعیت را کنترل کند.
طبق مطالعات ، فعالیت های خیالی می تواند نقش مهمی در توسعه زبان و توسعه واژگان کودک داشته باشد ، و هنگامی که کودک نقش یا مکالمه ای خیالی را با شخصیت های ساخته شده بازی می کند ، او به طور ناخودآگاه مهارت های زبان پیچیده تری را تمرین می کند ، استفاده از افعال انتزاعی ، جملات مشروط و مفاهیمی که ممکن است در زندگی روزمره تجربه شود.
تخیل نه تنها بنیانگذار خلاقیت است ، بلکه با مهارت های حل مسئله نیز رابطه مستقیمی دارد ، کودکی که می تواند یک جعبه ساده ، فضاپیما یا ایجاد یک درمان برای یک عروسک بیمار ایجاد کند ، در واقع تمرین تفکر واگرا است. تفکر واگرا نوعی تفکر است که در حل مشکلات پیچیده ، طراحی نوآورانه و تصمیمات چند جانبه مورد استفاده قرار می گیرد و این توانایی در محیط های آموزشی مدرن نیز ارزشمند است.
چرا خیال می کنیم؟ / فانتزی ؛ یک فضای امن برای تمرین زندگی واقعی
حمید ناصیری ، روانشناس خانواده و مشاور وی در مصاحبه ای با خبرنگار IMNA ، با بیان اینکه فانتزی فقط برای کودکان و کودکی نیست ، گفت: “افراد در هر سنی ، در بعضی مواقع ، ممکن است خیالی باشند ، به عبارت دیگر ، فانتزی و فانتزی یکی از روشهای دفاع مردم است.”
وی گفت: “گاهی اوقات افراد از این سیستم دفاعی برای غلبه بر استرس ، اضطراب و ترس استفاده می کنند و این می تواند یک راه حل مؤثر باشد.”
روانشناس و مشاور خانواده اظهار داشتند كه كودكان نسبت به بزرگسالان از توانایی های كمتر برخوردار هستند: یكی از راه هایی كه كودكان برای قرار دادن خود در جهان قرار می گیرند ، فانتزی است و فانتزی یكی از متداول ترین و استفاده شده ترین روش ها در كودكان و كودكان است كه سعی می كنند خودشان را تصور كنند.
آیا خیال در بزرگسالان طبیعی است؟ / نگرانی زیادی در مورد خیال کودکان وجود ندارد
ناصیری همچنان بر غلبه بر مشکلات و مقابله با استرس و اضطراب ، عدم موفقیت ترس و ناتوانی ، از جمله مواردی که کودکان به فانتزی روی می آورند: هر کاری که کودک خردسال نتواند انجام دهد ، می تواند بالاترین کیفیت را در تخیل خود انجام دهد.
وی گفت: بزرگسالان گاهی خیال می کنند و می گویند: “در واقع ، مردم در فضای خیالی خود قرار دارند و به طور معمول ، وقتی بزرگسالان به خیال افراطی عمل می کنند ، خیال آنها یک مشکل محسوب می شود.”
روانشناس و مشاور خانواده گفتند که هیچ نگرانی در مورد کودکان فانتزی وجود ندارد ، و افزود: وقتی یک فرد بالغ به جای تلاش ، ایجاد روابط اجتماعی و برخورد با استرس و اضطراب ، خیالی است ، این رفتار زندگی رفتاری و تخیلی در کودکان خواهد بود.
بازی های خیالی فرصتی برای آزمایش نقش های مختلف اجتماعی فراهم می کنند و کودک نه تنها با شغل و موقعیت های اجتماعی با نقش پزشک ، معلم ، والدین یا قهرمان آشنا است ، بلکه خود را نیز در قالب هویت و خودآگاهی تعریف می کند و برای نظریه های روانشناختی بسیار مهم است.
در سالهای اخیر ، نگرانی هایی در مورد کاهش فرصت های فانتزی در کودکان به دلیل گسترش برنامه های آموزشی فشرده و استفاده بیش از حد از فناوری مطرح شده است ، و محققان هشدار داده اند که از بین بردن یا محدود کردن فضاهای باز برای بازی خلاق ممکن است منجر به کاهش انعطاف پذیری ذهنی ، همدلی و توانایی درک چندین موضوع شود. اینقدر این مؤسسات آموزشی و والدین همچنین باید به جای تمرکز بر عملکرد دانشگاهی ، سیستم عامل هایی را برای تخیل رایگان ارائه دهند.
با توجه به نقش های متعدد تخیل در رشد شناختی ، عاطفی و اجتماعی کودکان ، نباید یک بخش فرعی باشد ، بلکه یک بخش اساسی از استراتژی های آموزشی است و روانشناسان توصیه می کنند که والدین و مربیان فرصت هایی را برای بازی رایگان ، داستان پردازی ، تعامل طبیعت و ابزارهای ساده فراهم کنند.
منبع : به گزارش میهن تجارت
