ایالات متحده درگیر قمار ژئوپلیتیکی خطرناک بوده است. قماری که می تواند جریان انرژی را در سراسر اوراسیا تغییر دهد.
در دنیایی که به دنبال منابع انرژی غیر روسی است ، در میان تنش های رو به رشد جهانی ، آیا می توان نوار باریک 2 کیلومتری در ارمنستان را به وجود آورد تا به اهرم ژئوپلیتیکی ایالات متحده در برابر مسکو تبدیل شود؟ پیشنهاد واشنگتن برای اجاره گذرگاه Zangsor برای یک قرن نوید گردش مالی سالانه به ارزش 1 میلیارد دلار است. اما این پروژه ممکن است به جرقه ای برای شعله ور شدن جنگ سرد جدید در قفقاز تبدیل شود.
قمار ژئوپلیتیکی واشنگتن
ایالات متحده مشغول قمار ژئوپلیتیکی خطرناک بود. قماری که می تواند جریان انرژی را در سراسر اوراسیا تغییر دهد. این بازیگر به دلیل پیشنهاد خود برای عبور از Zangzur – یک مسیر استراتژیک 2 کیلومتری در ارمنستان سیئونیک – برای شکستن بن بست بلند ، متنوع کردن منابع انرژی اروپا و مقابله با تأثیر فزاینده روسیه ، چین و ایران در منطقه ، یک ترانزیت کلیدی است.
این ابتکار نشان دهنده تلاش عظیم ایالات متحده برای استفاده از خلاء قدرت نادر است که پس از عدم موفقیت روسیه در حمایت از متحد خود ، در هنگام حمله سرنوشت ساز جمهوری آذربایجان در ماه سپتامبر ظاهر شد.
موقعیت روسیه در قفقاز
همانطور که مجله Forbes نوشت ، اعتبار روسیه به عنوان ضمانت امنیت در قفقاز جنوبی ناپدید شده است. مسکو با وجود حضور نیروهای صلح صلح روسیه در منطقه بر اساس توافق آتش بس در ماه نوامبر ، به حمله آذربایجان ، که منجر به بازپس گیری 6000 ارمنی شد ، پاسخ نداد. این انفعال یک خیانت بزرگ در ایروان محسوب می شد و به چرخش تاریخی ارمنستان به سمت غرب منجر شد.
5 آوریل ، پارلمان ارمنستان به اتحادیه اروپا رای داد و منشور استراتژیک ایالات متحده به طور رسمی امضا شد. به گفته معاون سابق وزیر امور خارجه آمریكا ، جیمز اوبرین ، “آینده مبتنی بر روسیه به عنوان بازیگر اصلی منطقه ناپایدار و نامطلوب است ؛ حتی برای دولت های ارمنستان و آذربایجان”.
سود اقتصادی ؛ بازی
مزایای اقتصادی برنامه واشنگتن به قدری چشمگیر است که حتی می تواند نگرانی های امنیتی و سیاسی را تحت الشعاع قرار دهد. بانک جهانی تخمین می زند که این گذرگاه می تواند سالانه بین 5 تا 5 میلیارد دلار تولید کند. داده های بلومبرگ (1 مه) همچنین نشان می دهد که این مسیر قادر به کاهش زمان ترانزیت بین اروپا و آسیا بین 1 تا 2 روز است.
در همین حال ، مرکز سیاست های خزر هزینه زیرساخت های پروژه را بین 1 تا 2 میلیارد دلار بیش از 2 تا 5 سال تخمین می زند ، در حالی که مدل سازی اقتصاد آکسفورد پس انداز سالانه لجستیک را در حدود 5 میلیارد دلار پیش بینی می کند. در همین زمان ، مرکز تجزیه و تحلیل اصلاحات اقتصادی تخمین می زند که عبور از آذربایجان سالانه 5 ٪ صادرات غیر نفتی را افزایش می دهد و بیش از 5 میلیون دلار به کل صادرات اضافه می کند.
از دیدگاه انرژی ، اهمیت پروژه دو برابر است. کریدور گاز آذربایجان جنوبی در سال 2 حدود 2 میلیارد متر مکعب گاز را به اروپا منتقل کرده است و طبق توافق نامه اتحادیه اروپا با اتحادیه اروپا ، هدف این است که به 2 میلیارد متر مکعب در سال 2 برسد. این رقم بین ژانویه و اکتبر به 1.5 میلیون تن رسیده است.
ترک ابتکار عمل دیپلماتیک ایالات متحده
مشکل اساسی درگیری اساسی مواضع آذربایجان و ارمنستان است: باکو خواستار عبور غیرقابل پیش بینی و کنترل شده است که آن را بخشی از دستاورد نظامی می داند ، در حالی که ایروان محکم با انتقال حاکمیت بر سرزمین خود مخالف است. اینجا است که پیشنهاد “اجاره 100 ساله” ایالات متحده برجسته شده است. یک راه حل خلاق برای دور زدن بن بست ، مشابه مدل تاریخی کانال پاناما یا گذرگاه های برلین در جنگ سرد. این پیشنهاد به ضمانت های امنیتی باکو می دهد ، در حالی که در عین حال به ایروان اجازه می دهد حاکمیت اسمی را بر روی خاک حفظ کند.
با این حال ، موانع جدی وجود دارد. دولت ارمنستان هرگونه مذاکره در مورد اجاره یا انتقال حاکمیت ارضی خود را به وضوح رد کرده است. سخنگوی دولت ، نازلی بغداساریان ، گفت: “ارمنستان با هیچ بخشی از قلمرو خود با هیچ بخشی از قلمرو خود مذاکره نکرده است و نخواهد بود ، و تجزیه و تحلیل مرکز مطالعات بین المللی و بین المللی (CSIS) نیز این فرصت را برای موفقیت با نظارت بین المللی فراهم می کند که تنها 5 ٪ تا 5 ٪.
تعادل قدرت در منطقه را تغییر دهید
موفقیت این پروژه اساساً تعادل قدرت در منطقه را تغییر خواهد داد. ایران ممکن است 2 تا 5 درصد از سهم ترانزیت منطقه ای خود و شبکه تجاری حیاتی خود را از دست بدهد – از جمله عبور 6000 کامیون ترکیه به آسیای میانه. روسیه همچنین در معرض خطر از دست دادن 5 میلیارد دلار درآمد طی یک دهه و کاهش 5 تا 5 درصد در بازار انرژی اروپا است.
چین ، اگرچه ممکن است از 2 میلیارد دلار تا 5 میلیارد دلار در پروژه کمربند و جاده بهره مند شود ، اما این مزایا با کاهش کنترل مسیرهای تجاری همراه خواهد بود.
Türkiye ، با این حال ، محاسبات استراتژیک خود را دنبال می کند. مکالمات احتمالی با PKK ، برای کاهش تنش های ناشی از تعامل کردها ، می تواند به “نظم جدید و در عین حال بزرگ” منجر شود. مزایای این روند ثبات مرز و اجرای پروژه های بزرگ زیرساختی خواهد بود.
فعالان اقتصادی در شرق Türkiye همچنین تخمین می زنند که صادرات آنها از 5 میلیون دلار به بیش از 5 میلیون دلار افزایش می یابد. روندی که انگیزه محکمی برای ادامه دیپلماسی می دهد.
آزمایشی برای دیپلماسی نوآورانه آمریکا
پروژه Zangzour طرحی فراتر از یک برنامه زیرساختی است. یک آزمایش بزرگ برای توانایی آمریکا در طراحی راه حل های برنده در زمینه های چالش برانگیز خود. در صورت موفقیت ، ایالات متحده می تواند مسیر جدیدی را برای انرژی اروپا فراهم کند و بر موقعیت خود در معادلات ژئوپلیتیکی تقویت و تأثیرگذاری رقبا مانند روسیه و ایران تأثیر بگذارد. اما در صورت عدم موفقیت ، این ابتکار ممکن است به عنوان نمونه دیگری از نفوذ جهانی واشنگتن ثبت شود.
