به گفته خبرگزاری IMNA ، ورود اتباع بیگانه به این کشور نیاز به مقررات و مقررات خاص دارد و از طریق گذرگاه های رسمی و قبل از ورود ویزا از طریق گذرگاه های رسمی و دریافت ویزا از آنها خواسته می شود. انواع مختلف ویزا مانند گردشگری ، کار ، آموزش و درمانی در دسترس است و پس از ورود ، مشخصات ، مجوز اقامت و محل اقامت لازم است و در موارد خاص مانند سرمایه گذاری یا ازدواج با یک شهروند ایرانی ، می توان اقامت طولانی مدت را بدست آورد.
ورود غیرقانونی اتباع بیگانه به ایران از دیدگاه حقوقی و امنیتی جرم محسوب می شود و همراه با مجازات های بی شماری از جمله حبس ، اخراج کشور ، مصادره حمل و نقل و مجازات هایی برای کارفرمایانی است که از افراد غیر معتبر استفاده می کنند و کسانی که از افراد غیرمجاز استفاده می کنند. برای معامله
پناهندگان ، مهاجران اقتصادی و مهاجران غیرقانونی هرکدام با انگیزه و وضعیت قانونی وارد کشور می شوند و پناهندگان به دلایل سیاسی ، مذهبی یا اجتماعی به طور معمول از کشور خود خارج می شوند و توسط نهادهای بین المللی پشتیبانی می شوند. دارد
اتباع خارجی که از مسیر حقوقی وارد کشور شده اند می توانند از انواع حقوق و خدمات از جمله مزایای بهداشت ، آموزش ، صدور مجوز ، مالکیت محدود و مراجعه به مقامات قضایی برخوردار باشند و دولت سعی در تدوین مقررات مشخص ، شرایط زندگی و فعالیت های اتباع خارجی دارد.
به طور کلی ، سیاست های مهاجرت ایران مبتنی بر امنیت ، احترام به حقوق بشر و ایجاد شرایط عادلانه برای اتباع خارجی است و این سیاست ها ضمن جلوگیری از ورود غیرقانونی ، امکان مهاجرت و اقامت واجد شرایط را فراهم می کند. آژانس های دولتی موظفند روند مهاجرت را نظارت کنند ، تسهیلات لازم را برای متقاضیان فراهم کنند و با تخلفات مقابله کنند و اطلاعات دقیق به شهروندان و بیگانگان در مورد قوانین مهاجرت می توانند نقش مهمی در کاهش چالش های مربوط به این منطقه داشته باشند.
با توجه به اهمیت ورود و تسویه حساب حقوقی بیگانگان در کشور و آگاهی از قوانین مربوط به آن ، مجازاتهای در نظر گرفته شده برای ورود غیرقانونی اتباع به کشور و حقوق در نظر گرفته شده برای بیگانگان با اقامت قانونی در کشور ، با محمد ماتین تاوانگار ، کارشناس حقوقی و محقق حقوق بین الملل مصاحبه ای داشتیم که در زیر خوانده اید.
IMNA: برای ورود قانونی اتباع بیگانه چه شرایطی و اسنادی لازم است و کدام یک از نهادها مسئول ورود و مجوز اقامت هستند؟
CAVICAR: شرایط و اسناد خاصی برای ورود اتباع بیگانه به کشور وجود دارد که به وضوح در قوانین و مقررات داخلی کشور بیان شده است و مهمترین مقام قانونی در این زمینه “قانون ورود و مقررات اقامتگاه ملی خارجی” به همراه مقررات اجرایی آن است.
اولین و اصلی الزامات ورود قانونی اتباع به کشور این است که حداقل شش ماه از تاریخ اعتبار ، گذرنامه معتبری باقی بماند که باید توسط مقامات رسمی کشور صادر شود و هیچ ممنوعیت خروج کشور مبدا وجود ندارد ، که تضمین می کند اتباع خارجی وارد کشور و کشور می شوند.
مرحله بعدی به دست آوردن ویزای ورودی متناسب با هدف سفر است که می تواند توریستی ، کار ، آموزشی ، پزشکی یا انواع دیگر ویزا باشد و روند ویزا مسئولیت وزارت امور خارجه است و توسط سفارتخانه ها و کنسولگری های خارج از کشور انجام می شود و متقاضی ویزا باید درخواست ویزا مانند فرم هایی مانند برنامه ها ، کاربردها ، کاربردها مانند برنامه ها ، مانند فرم های مانند
به محض ورود به کشور ، وزارت کشور مسئولیت ثبت و صدور مجوزهای اقامت موقت را که از طریق اجرای قانون ، به ویژه پلیس مهاجرت و گذرنامه و سیستم های الکترونیکی مانند سیستم جامع شهروندی خارجی (SAMAD) و دفاتر خدمات الکترونیکی پلیس +2 انجام می شود ، انجام می دهد.
برای اقامت طولانی مدت ، خارجی ها باید اسناد تکمیلی را ارائه دهند که به طور معمول شامل یک قرارداد کار معتبر ، پذیرش دانشگاهی یا مدارک پزشکی لازم برای درمان است. در این موارد ، صدور مجوز اقامت طولانی مدت ، که معمولاً از یک سال تا پنج سال متفاوت است ، منوط به شواهد اسناد آنها است و مطابق با قوانین مربوطه است.
لازم به ذکر است که برخی از وزارتخانه ها و سازمان ها نقش اساسی در این فرآیند دارند. به عنوان مثال ، وزارت تعاونی ها ، کار و رفاه اجتماعی مسئولیت صدور مجوزهای کار برای اتباع خارجی را بر عهده دارد و وزارت علوم ، تحقیقات و فناوری و وزارت بهداشت نیز در صدور مجوزهای دانشگاهی و پزشکی شرکت می کنند و این مؤسسات کاملاً با وزارت کشور برای مدیریت دقیق شرایط اقامت و فعالیت های حقوقی ملی در کشور ، هماهنگ هستند.
به طور کلی ، ورود و اقامت اتباع بیگانه در کشور یک فرایند قانونی است که در آن چندین موسسه درگیر هستند و این روند برای رعایت قوانین داخلی و تعهدات بین المللی ، امنیت و منافع ملی کشور و تأمین حقوق افراد تا حد ممکن طراحی شده است.
IMNA: در صورت ورود اتباع غیرقانونی خارجی به کشور ، چه مجازاتی اعمال شده است؟
ورود یا محل زندگی غیرمجاز خارجی در کشور ، مطابق ماده 5 قانون قانون ورود و اقامت ملی خارجی ، یک جرم و مرتکب از یک تا سه سال جریمه ، بازداشت موقت و اخراج از کشور محسوب می شود.
CAVICAR: ورود یا اقامت غیرمجاز اتباع بیگانه در کشور ، مطابق ماده 5 قانون ورود و اقامت ملی خارجی ، یک جرم و مرتکب محسوب می شود ، که به یک تا سه سال جریمه ، بازداشت موقت و اخراج محکوم شده است.
طبق ماده 5 آیین نامه اجرایی همان قانون ، اگر شخص حق ندارد هیچگونه اقامت قانونی یا مازاد مجاز باشد ، متخلف توسط اجرای قانون بازداشت می شود و پس از مراجعه به مقامات قضایی ، در صورت صدور حکم از کشور اخراج می شود.
در صورت تکرار ، مجازاتها تشدید می شود و ممکن است مرتکب به محرومیت از یک یا 5 سال محروم شود ، و در مواردی که ورود غیرقانونی برای جرایم سنگین مانند تروریسم ، قاچاق سلاح ، مواد مخدر یا جاسوسی محکوم شود تا حدی محکوم شود که ممکن است این قانون محکوم شود.
IMNA: طبق قانون ، تفاوت بین پناهندگان ، مهاجران اقتصادی و مهاجران غیرقانونی چیست و این اختلافات در چه مناطقی وجود دارد؟
CAVICAR: سیستم حقوقی این کشور ، در سطح سیاست های حقوقی ، اجرایی و مهاجرت ، اختلافات صریح بین پناهندگان ، مهاجران اقتصادی و مهاجران غیرقانونی ایجاد می کند و این تمایز نه تنها در اصول حقوقی و نهادی بلکه در سطح قانون ، وظایف ، شناسایی و روند منعکس شده است.
طبق ماده 2 کنوانسیون ژنو ، پناهندگان شامل افرادی است که از ترس از آزار و اذیت در کشور خود قادر به بازگشت به آن نیستند و این آزار و اذیت باید به دلایلی مانند نژاد ، دین ، ملیت ، عضویت در یک گروه اجتماعی خاص یا اعتقادات سیاسی باشد.
این کشور به اصول اساسی پروتکل و کنوانسیون پایبند است. و در چارچوب توافق نامه های دو جانبه با کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد (UNHCR) ، روند پذیرش ، ثبت نام ، صدور کارت شناسایی ، بررسی وضعیت و خدمات پشتیبانی. پناهندگان ثبت شده در کشور حق اقامت موقت ، دسترسی به آموزش ابتدایی ، مراقبت های بهداشتی اساسی ، پشتیبانی از مواد غذایی و برخی از پروژه های معیشت را دارند.
با توجه به مهاجران اقتصادی ، این افراد باید از طریق ویزای کار یا مجوز اقامت موقت وارد شوند و در صورت مجوز ، دسترسی به برخی از خدمات مانند بیمه تأمین اجتماعی ، آموزش فنی ، اتباع خارجی (ماده 6 قانون کار) و حتی ثبت نام کودکان در مدارس دولتی وجود دارد.
مهاجران غیرقانونی شامل افرادی هستند که بدون مجوز قانونی ، ویزا یا از طریق پایگاه های رسمی وارد کشور می شوند و ورود ، محل زندگی یا اشتغال آنها در ایران غیرقانونی است و مشمول ماده 2 قانون ورود و اقامت ملی خارجی (تصویب شده) و قانون قاچاق ضد انسانی (تصویب شده) است.
IMNA: چه حقوقی برای خارجی ها با اقامت قانونی فراهم می شود؟
CAVICAR: اتباع بیگانه با اقامت قانونی در ایران ، بسته به نوع اقامت ، مانند کار ، آموزش ، پناهندگی ، براساس حقوق داخلی ، سیاست های اجرایی کشور و برخی از تعهدات بین المللی ، از حقوق خاصی برخوردار هستند و برخی از مهمترین اینها شامل مواردی مانند اشتغال ، آموزش و خدمات پزشکی است.
سرپرست طبق ماده 5 قانون کار نیاز به مجوز کار از طرف وزارت تعاونی ها ، کار و رفاه اجتماعی دارد و تنها در صورت صدور مجوز ، به کارفرما اجازه داده می شود با اتباع خارجی قرارداد ببندد و حقوق ، بیمه و مزایای قانونی را بپردازد ، باید توجه داشت که اشتغال ملی ها و کارمندان در برخی زمینه ها مانند امنیت و امنیت.
در مورد حق تحصیل ، اتباع ملی خارجی می توانند در دانشگاه های عمومی و غیر دولتی در کشور ثبت نام کنند و وزارت علوم و وزارت بهداشت سالانه از پذیرش اتباع خارجی خبر می دهند.
اتباع اعتباری می توانند با ثبت نام در بیمه درمانی یا سایر بیمه های مجاز ، از خدمات درمانی استفاده کنند و میزان پوشش و سهم بیمه منوط به تأیید وزارت بهداشت و برخی مراکز پزشکی با مشارکت موسسات بین المللی مانند UNHCR ، ارائه خدمات رایگان یا تخفیف به ویژه برای افراد آسیب پذیر است.
علاوه بر موارد فوق ، اتباع اقامت قانونی همچنین می توانند از خدماتی مانند باز کردن حساب های بانکی ، نتیجه گیری مسکن یا قرارداد اجاره و استفاده از خدمات حمل و نقل عمومی بهره مند شوند.
IMNA: تحت چه شرایطی می توان دولت را می توان محل سکونت قانونی یک تبعه بیگانه را لغو کرد و آیا این تصمیمی است که توسط مقامات قضایی مورد اعتراض قرار می گیرد؟
CAVICAR: طبق قانون “آیین نامه ورود و اقامت ملی بیگانه” و مقررات اجرایی آن (تصویب شده) ، دولت می تواند در موارد خاص مرتکب جرایم علیه امنیت داخلی یا خارجی شود ، مقررات اقامتگاه را نقض کند ، یا اطلاعات غیرقانونی را در روند به دست آوردن اقامت ، ارتکاب جنایات اخلاقی ، فساد یا فعالیت ها ارائه دهد.
طبق ماده 5 آیین نامه اجرایی قانون مذكور ، اگر یك اقامتگاه ملی خارجی بر خلاف منافع عمومی كشور مشخص شود ، وزارت کشور می تواند در مورد فسخ آن تصمیم بگیرد و از این نظر پلیس مهاجرت و گذرنامه اجرای قانون بازوی اجرایی خواهد بود.
اتباع بیگانه با مجوز اقامت ، در صورت صدور مجوز اقامت ، حق اعتراض قضایی را دارند و مطابق ماده 5 قانون عدالت اداری ، می توانند ظرف 7 روز از اعلان تصمیم گیری ، شکایت خود را به دادگاه دادگستری اداری ارسال کنند ، و آژانس واجد شرایط تحقیق در مورد تصمیمات مقامات دولت و وزارت کشور است.
از طرف دیگر ، بر اساس اصول عدالت مندرج در قانون اساسی (ماده 1 و 2) و تعهدات بین المللی ایران ، از جمله کنوانسیون بین المللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR) ، اصول مانند استفاده از حقوق دفاعی مؤثر ، امکان خدمات ترجمه رسمی ، شفافیت روند و شفافیت روند.
منبع : به گزارش میهن تجارت
