در نقطه فعلی ، که تنها چند هفته تا پایان مهلت تعیین شده برای ایران باقی مانده است ، تأخیر در آغاز دیالوگ های سیاسی از هر موقعیت و به هر دلیلی به ضرر هر دو طرف است. مذاکراتی که قبلاً باید آغاز می شد. بنابراین انتظار می رود که مسئله زمان با حساسیت کامل در نظر گرفته شود. این بار می توان گفت که زمان مهمترین متغیر در معادله است.
علی اکبر فرازی ، سفیر سابق ایران در مجارستان ، در روزنامه ایران نوشت: “این دلیل تحولات در روابط ایران -اروپایی است.” ایران و اروپا ، اگرچه سابقه بالایی در فرود و فرود دارند ، اما هرگز به قطع یا تاریکی کامل نرسیده اند. با این حال ، در شرایط فعلی تحت موضوعات مختلف ، نیاز فوری به شفافیت متقابل احساس می شود.
در خط مقدم این موضوعات ، تلاش های اروپا برای فعال کردن مکانیسم بازگشت خودکار تحریم ها یا اسنپبک. اگرچه کشورهای اروپایی موضوعات دیگری را مطرح می کنند که عمدتاً مربوط به همکاری های ایران -روسیه در بحران اوکراین است ، اما همه آنها توضیحات هستند ، به شرط آنکه طرفین جلسه چند ساعته نداشته باشند و روند گفتگو را بدون وقفه ادامه دهند.
نکته ای که باید در نظر داشته باشید تصور نادرستی است که سالها در برخی از محافل تحلیل سیاسی ایران رایج بوده است و هنوز هم گاهی دیده می شود: این تصور که ایران می تواند از شکاف بین اروپا و ایالات متحده بهره مند شود. این دیدگاه اساساً اشتباه و غیرواقعی است. تجربه نشان داده است که اگرچه ممکن است اختلافاتی بین دو بازیگر غربی در مورد موضوعات خاص وجود داشته باشد ، اما در مواجهه با مواردی مانند ایران ، آنها نه تنها در یک جبهه باقی می مانند ، بلکه هرگز روابط استراتژیک خود را با هزینه حمایت از ایران به خطر نمی اندازند. بنابراین نباید با این ذهنیت وارد مکالمه شد.
همانطور که دیدیم ، هنگامی که فشار سیاسی آمریکا افزایش یافت ، کشورهای اروپایی بلافاصله از ابزار مکانیسم ماشه صحبت کردند. اگرچه ایران بارها تأکید کرده است که از منظر حقوق بین الملل ، این اقدام فاقد اعتبار و اعتبار قانونی است ، اما واقعیت های سیاسی بیش از مسائل حقوقی صرف است.
با درک این واقعیت ، لازم به ذکر است که سقف و خواسته های ایران و اروپا در این دور از مذاکرات نوعی تضمین امنیتی است. ایران بارها تأکید کرده است که جدول مذاکره نمی تواند همزمان بیاید و شاهد حملات نظامی باشد. مذاکرات ، در چنین فضایی بی معنی خواهد بود. انتقاداتی که به درستی در عملکرد اروپا در طول حمله نظامی اسرائیل به ایران درگیر است. از طرف دیگر ، اروپایی ها همچنین خواستار ضمانت های امنیتی هستند که نگران بحران اوکراین و برخی از مسائل منطقه ای هستند. با این حال ، هر دو طرف ابتدا باید این اصل را در نظر بگیرند که تعلیق یا تعویق مذاکرات به نفع هیچ طرف نیست.
منبع: اخبار آنلاین
