تهدیدی خاموش به نام بیابان‌زایی

به گفته خبرنگار IMNA ، بیابان زایی ناشی از خشکسالی و قحطی شدید در اواخر دهه 1980 و اوایل دهه 1980 به عنوان یکی از مشکلات کشورهای توسعه نیافته بین المللی معرفی شد تا از آگاهی جهانی و ملی آگاهی داشته باشد تا آسیب های زیست محیطی را کاهش دهد و پاسخ دهد.

براساس گزارش سازمان ملل متحد ، نرخ بیابان زایی 5 برابر سریعتر از گذشته افزایش می یابد ، با میانگین بین 2 تا 5 میلیون هکتار در سال در بیابان ها ، و هر روز تخریب زمین حدود 3 میلیارد دلار در بیابان زایی هزینه دارد ، آمار نشان می دهد که حدود 2 میلیون نفر ممکن است در اطراف باشد.

به گفته محققان و محققان ، از کلمه بیابان زایی برای نشان دادن اهمیت تخریب زمین در افکار عمومی استفاده می شود ، در حالی که کویر یک اکوسیستم منحصر به فرد است که دارای زندگی گیاهی و حیوانات خاص خاص خود است ، اما کارشناسان معتقدند که عوامل انسانی مانند برداشت آب غیر ضروری در این زمینه هستند. هیچ ترمیم وجود ندارد.

شاید اولین و مهمترین آسیب خشکسالی ، تضعیف پوشش گیاهی باشد که باعث ایجاد یک اختلال جدی در زنجیره غذایی حیات وحش می شود ، زیرا تحقیقات ، خشکسالی و کاهش آبهای زیرزمینی ، ورود غیر ضروری دام و جنگل ها ، تخریب پوشش گیاهی ، توسعه صنایع ، غیر فرهنگ سازی صنایع. و کارشناسان کویر در کشور هشدار داده اند که اگر بیابان زایی با سرعت فعلی ادامه یابد ، طی پنج سال آینده به یک بیابان کامل تبدیل می شود.

به گفته کارشناسان ، در حال حاضر پدیده بیابانی در کشور در حال گسترش است. به طوری که خشک کردن جنگل های بلوط در غرب کشور و شمال شمشیر ، پدیده فرسایش باد و میکروب ها از جنوب شرقی به جنوب و جنوب غربی و مناطق داخلی ، بحران منابع آب و آب سطحی ، زیرزمینی و آلودگی رودخانه ها ، نشانه هایی از تشدید این پدیده های پوسیدگی خطرناک است. غنبر احمدزاده ، یک فعال و متخصص محیط زیست ، عضو کمیته استاندارد سازی نهال های جنگل و عضو کمیته سبز آثار طبیعی ملی ایران ما مصاحبه ای داشته ایم که در زیر خوانده اید:

IMNA: چه عواملی بر رشد بیابانی تأثیر می گذارد؟

هاد زاده: با توجه به آخرین آمار ، با حدود 5 میلیون هکتار بحران در کشور ، با 5 میلیون هکتار از مراکز مهم در کشورهای همسایه ، بیابانی یکی از مهمترین موضوعات زیست محیطی است که در سالهای اخیر به دلیل فعالیت های انسانی و تغییرات آب و هوایی به ابعاد نگران کننده تبدیل شده است.

تغییر آب و هوا تغییرات طولانی مدت در دمای متوسط است که در نتیجه الگوی بارندگی و رفتار عمومی جو زمین ظاهر می شود و با فعالیت های انسانی مانند سوخت های فسیلی و جنگلداری ، منجر به افزایش گازهای گلخانه ای و گرم شدن کره زمین می شود.

امروزه شرایط محیطی برای کل جهان در نظر گرفته می شود ، زیرا تغییرات آب و هوایی ، افزایش دما ، کاهش منابع آب ، خشکسالی و بیابان زایی موضوعات بسیار مهمی است که به طور مستقیم و غیرمستقیم بر زندگی انسان تأثیر می گذارد ، که طبق آمار ، بیش از 5 کشور را تحت تأثیر قرار داده است.

طبق ارزیابی ها ، حجم بیابان زایی در کشور به یک میلیون هکتار می رسد که در قالب یک برنامه سازمان آبخیزداری باید سالانه از سه میلیون هکتار از مناطق بیابانی مدیریت شود که این امر به هماهنگی نیاز دارد ، زیرا می توانیم با آگاهی ، مسئولیت و اقدامات جمعی تخریب محیط زیست را کاهش دهیم.

IMNA: تا چه اندازه اثرات فرونشست زمین بر روی بیابان گسترده است؟

هاد زاده: این کشور با مساحت 1 میلیون و 6000 کیلومتر مربع ، در جنوب غربی آسیا ، در نوار خشک جهان واقع شده است ، که حدود 2 درصد از آب و هوای خشک و نیمه خشک است و در معرض خطر بیابانی است که علاوه بر فرونشست زمین ، ایجاد طوفان های گرد و غبار و گرد و غبار عواقب بیابانی است.

براساس آمار ، میزان فرونشست زمین در کشور بیش از پنج برابر میانگین جهانی است که منجر به تخریب پوشش گیاهی ، اختلال در اکوسیستم های حیوانات و تبدیل زمین به بیابانهای غیر قابل انعطاف می شود ، که عامل اصلی آن است که کمتر از 5 میلی متر بارندگی ، کمتر از 5 میلی متر در مناطق دفع است.

پدیده فرونشست یکی از عوارض خشکسالی و برداشت غیر ضروری آبهای زیرزمینی است که بیشتر آنها به جز مناطق خاص از شمال ، که مهمترین راه حل برای مقابله با آن ، کاهش یا متوقف کردن برداشت آب های زیرزمینی است ، در فرونشست درگیر هستند ، بنابراین باید مناطق بحرانی را با خطر شناسایی کنیم.

IMNA: کاهش آبخوان های زیرزمینی تا چه اندازه بر افزایش منطقه بیابانی تأثیر می گذارد؟

هاد زاده: کاهش آب های زیرزمینی و توسعه بیابان زایی به دلیل عوامل متعدد ، به ویژه برداشت آب غیر ضروری ، تغییرات آب و هوا و فعالیت های انسانی در بسیاری از مناطق جهان ، مربوط به کاهش سفره های زیرزمینی و عدم مشاهده الگوهای محصول است و منجر به سطح 3 میلیون هکتار می شود.

امروزه ، یکی از مهمترین فرآیندهای تخریب و کاهش آب های زیرزمینی ، گسترش رسوبات نمکی است که با مداخله انسان و عدم مدیریت مناسب ، در مناطق خشک و نیمه خشک باعث می شود که ذخایر نمکی به عنوان توده ها و لایه های نمکی گفته شود که به طور طبیعی در اثر تبخیر آب دریا ، دریاچه ها و دریاچه ها ایجاد می شود. آلودگی آبهای زیرزمینی با فاضلاب صنعتی ، شهری و کشاورزی ، تخریب پوشش گیاهی و جنگل ، خشکسالی ، قید دام های بیش از حد و پدیده فرونشست زمین دلایل مهم بیابان زایی است.

مدیریت مناسب منابع آب همواره یکی از مهمترین راه ها برای جلوگیری از بیابان زایی بوده است زیرا مدیریت ناکافی منابع آب باعث می شود بسیاری از آب های زیرزمینی و آب های زیرزمینی خشک شوند ، که این روند فرایند بیابان زایی را گسترش می دهد ، بنابراین لازم است از بیابان زایی جلوگیری شود و کاهش بیابانی را کاهش دهد.

البته البته قید بیش از حد ، جنگلداری ، سوء استفاده از خاک غیرقانونی و غیر پایدار ، کاهش پوشش گیاهی ، افزایش فرسایش خاک و رشد سیل ، با حدود 5 میلیون هکتار زمین توسط یک سرزمین 5 میلیون هکتار با تعداد زیادی فرسایش آب و 2 میلیون هکتار از بین می رود.

IMNA: راه های مقابله با بیابان زایی چیست؟

هاد زاده: کارشناسی ارشد بیابان زایی و ادغام استانی ماسه ماسه ای دو پروژه اساسی منابع طبیعی کشور ، مراتع و حوضه آبخیزداری برای مقابله با بیابان زایی است که در آن پروژه ها ، پروژه ها و فعالیت هایی مانند مدیریت مدیریت جنگل های بیابانی ، مدیریت مهم شرکت ها ، آبرنگ و آبرنگ ، ، مالشمحافظت چمنساخت یک آسیاب بادی زنده و غیر زنده ، جمع چرخش بذر عملساخت آب ، حفاری و تجهیز چاه ها و مدیریت آب اجرا می شود.

طبق آمار ، ساخت 2.5 میلیون هکتار جنگل متروک با 4 گونه خشک ، تثبیت ماسه ذهنی در مراکز فرسایش باد بحرانی ، حفظ آب و خاک و افزایش آب های زیرزمینی ، افزایش پوشش گیاهی ، حفظ امکانات صنعتی و اراضی کشاورزی ، مناطق بیابانی.

در سالهای اخیر ، مسائل زیست محیطی مانند تغییرات آب و هوایی ، محافظت از گونه های منقرض ، کاهش آلودگی آب و هوا و جنگل ها و بیابان ها مطرح شده است و تمرکز جوامع برای محافظت از محیط زیست این است که بر محیط زیست ، احیای زمین ، اقتصاد و یکی از عناصر اساسی زندگی و عناصر اساسی زندگی و یکی از عناصر اساسی باشد. اما کمبود آب ، خشکسالی های متوالی و رشد فزاینده بیابان زایی نگرانی های فزاینده ای در سراسر جهان است که باعث شده همه تلاش کنند تا بحران را برطرف کنند.