تجارت هنوز یکی از ستون های اصلی روابط بین اتحادیه اروپا و امارات است. بنیادی که با دستیابی به توافق نامه تجارت آزاد می تواند به طور قابل توجهی تقویت شود.
براساس اخبار تجاری ، اتحادیه اروپا و امارات متحده عربی به طور رسمی مذاکرات مربوط به توافق نامه تجارت آزاد (FTA) را در تاریخ 5 ماه مه آغاز کردند. دور اول مذاکرات قرار است در اواخر ماه ژوئن برگزار شود. این توافق نامه بخشی از بروکسل برای تعمیق روابط اقتصادی با کشورهای عضو GCC (GCC) با هدف کاهش تعرفه ها و تقویت سرمایه گذاری ، تجارت دیجیتال و خدمات بین دو طرف است.
بروکسل برای نفوذ به ابوظبی
تجارت هنوز یکی از ستون های اصلی روابط بین اتحادیه اروپا و امارات است. بنیادی که با دستیابی به توافق نامه تجارت آزاد می تواند به طور قابل توجهی تقویت شود. سال گذشته ، اتحادیه اروپا دومین منبع بزرگ واردات در امارات و چهارمین مقصد صادرات بود. تجارت دو جانبه بین دو طرف به 1.5 میلیارد یورو رسیده است ، از جمله صادرات اتحادیه اروپا به امارات 1.5 میلیارد یورو و واردات از امارات 1.5 میلیارد یورو.
با گسترش روابط اقتصادی ، تعامل سطح بالا نیز منظم بوده است. رشد پویا امارات متحده عربی ، به ویژه در مناطق نوظهور هوش مصنوعی (AI) ، اهمیت استراتژیک بلوک اروپا را برجسته کرده است. این دو طرف همچنین قصد دارند همکاری خود را در مناطق کلیدی مانند انرژی تجدید پذیر ، هیدروژن سبز و مواد اولیه حیاتی عمیق تر کنند. بخش هایی که برای انتقال سبز و دیجیتال و همچنین امنیت اقتصادی بسیار حیاتی هستند.
اگرچه مذاکرات گذشته اتحادیه اروپا با سایر کشورها برای دستیابی به توافق نامه تجارت آزاد معمولاً سالها طول می کشد ، اما این بار عزم جدی برای دستیابی به توافق سریع وجود دارد. کمیسر تجارت و امنیت اقتصادی اروپا ، مائورس شفچوویچ ابراز امیدواری کرد که توافق با ابوظبی تا پایان سال جاری نهایی شود.
وضعیت استراتژیک امارات
از دیدگاه امارات متحده عربی ، شروع مذاکرات تجاری با اتحادیه اروپا گامی دیگر در جهت تحکیم موقعیت خود به عنوان یک قطب اقتصادی جهانی و به دست آوردن مزایای بلند مدت در محیط بین المللی رقابتی است. توافق نامه احتمالی صرفاً یک تسهیل کننده تجاری نیست بلکه ابزاری برای تأثیر استراتژیک است. مانند سایر کشورهای ثروتمند خلیج فارس ، چنین توافق نامه هایی بخشی از جعبه ژئوپلیتیکی ژئوپلیتیکی امارات متحده عربی ، از جمله قراردادهای اسلحه ، سرمایه گذاری های استراتژیک و نفوذ نرم است.
این توافق نامه ها صرفاً مربوط به سود مادی نیست ، بلکه در مورد قدرت چانه زنی ، وضعیت بین المللی و کنترل روایت جهانی ، به گفته اما سوبیا ، مدیر پروژه Prism و محقق در دانشگاه Co -Dazor ، بلکه در مورد قدرت چانه زنی است. هرگونه تحلیلی از امارات متحده عربی و تجارت اتحادیه اروپا باید تعامل بین ابعاد اقتصادی و جاه طلبی های استراتژیک و سیاسی دو طرف را در نظر بگیرد.
کریستین کوچ ، مدیر اجرایی مرکز تحقیقات خلیج فارس در بروکسل ، همچنین ادعا می کند: چنین توافقی نه تنها به برنامه متنوع سازی اقتصادی امارات کمک می کند ، بلکه دسترسی بیشتری به بازارها نیز فراهم می کند و بازارهای آن را برای سرمایه گذاران جذاب تر می کند. این توافق نامه همچنین موقعیت امارات متحده عربی به عنوان یک قدرت منطقه ای و قطب تجاری را برجسته می کند.
كوك همچنین خاطرنشان كرد: ضمن دستیابی به توافق تجارت آزاد بین اتحادیه اروپا و GCC هنوز از دسترس نیست ، تلاش برای پیشبرد توافق نامه دو جانبه بین اتحادیه اروپا و امارات متحده عربی منعكس كننده “رویکرد عملی و مترقی امارات متحده عربی” است.
به گفته سوبری ، امارات متحده عربی در تلاش است تا نه تنها از دیدگاه تجاری ، بلکه در قالب ادراک جهانی و گسترش نفوذ بین المللی ، به یک پل استراتژیک بین شرق و غرب تبدیل شود.
وی گفت: “توافق دو جانبه با اتحادیه اروپا ، تصویر امارات را به عنوان یک بازیگر جهانی و جهانی که قادر به ایجاد مشارکت در سطح بالا است ، تقویت می کند.” این توافق همچنین به متنوع سازی اتحادها و کاهش وابستگی به قدرتهای خاص کمک می کند.
سرنوشت فعالیت اروپایی
مذاکرات در مورد توافق نامه تجارت آزاد بین اتحادیه اروپا و شورای همکاری GCC (EU-GCC) سالهاست که با چالش های مزمن روبرو شده است. از ابتدای این مذاکرات در سال 2 ، تفاوت در اولویت ها مانع از پیشرفت آنها شده است. اگرچه GCC خواستار رویکرد مترقی تر از اروپا است ، بروکسل محتاط بوده و نگرانی هایی در مورد حاکمیت و حقوق بشر ایجاد کرده است. این شکاف تلاش های خود را برای همکاری های گسترده تر استراتژیک تضعیف کرده است. مذاکرات به طور رسمی در سال 6 متوقف شد و با وجود از سرگیری مجدد آن در سال 2 ، تحلیلگران هنوز نسبت به این توافق خوش بین نیستند.
با این حال ، مقامات ابوظبی و بروکسل تأکید می کنند که مذاکرات دو جانبه بین امارات و اتحادیه اروپا به معنای تضعیف شانس دستیابی به توافق گسترده با کل شورای همکاری خلیج فارس نیست.
وزیر امور خارجه امارات ، سانی الزودود ، به همراه مائوروس شفاتچویچ در دبی در تاریخ 5 ماه مه ، گفت: “ما این توافق دو جانبه را به عنوان یک سد نمی بینیم ، اما ما آن را شروع توافق گسترده تر با شورای دولت خلیج فارس می دانیم و بلوک ها معمولاً کندتر از همان هستند.” با این حال ، برخی از تحلیلگران معتقدند که نهایی شدن توافق بین دو طرف کمرنگ است ، اگرچه ابوظبی تمایل به اولویت بندی توافق های دو جانبه دارد.
حوزه تازه متولد شده
سباستین Saves ، یک محقق ارشد در مرکز تحقیقات کارپو شرقی ، ادعا می کند: اگر توافق دو جانبه اجرا شود ، احتمال دستیابی به توافق جامع بین اتحادیه اروپا و کشورهای خلیج فارس کاهش می یابد. از آنجا که سایر کشورهای منطقه نیز ممکن است امارات متحده عربی را دنبال کنند و به دنبال توافق های دو جانبه با اتحادیه اروپا باشند. این فرایند می تواند قدرت چانه زنی انبوه را تضعیف کند.
سونز همچنین هشدار داد كه این رویکرد بیانگر تلاشهای سلطنتی برای اقدام مستقل در سیاست های تجاری و تنوع مشاركت است. وی گفت: “نتیجه می تواند تشدید رقابت درون منطقه ای ، به ویژه در زمینه هایی مانند سرمایه گذاری ، فناوری ، هوش مصنوعی و دسترسی به بازارها باشد.”
Subrey همچنین دیدگاه مشابهی دارد و می گوید توافق نامه دو جانبه به طور کلی ممکن است روند هماهنگی منطقه ای را پیچیده کند. وی هشدار داد: چنین توافق نامه ای می تواند شتاب جنبش منطقه ای را تضعیف کرده و روند روابط فردی را بین خلیج فارس و کشورهای اروپایی عمیق تر کند ، که در حال دور زدن مکانیسم های منطقه است.
Subrey همچنین افزود: “این جدید نیست ، البته ؛ گرایش امارات متحده عربی به دو طرفه گرایی یکی از نشانه های بارز واگرایی در بین پادشاهی های خلیج فارس است که هرکدام به دنبال نوع خاصی از استقلال استراتژیک هستند.
در همین راستا ، كوك خاطرنشان كرد كه توافق بین اتحادیه اروپا و امارات متحده عربی ممكن است نقش كاتالیزور را برای احیای مذاكرات با كشورهای حوزه خلیج فارس داشته باشد ، اما همچنین نشان می دهد كه سایر اعضای شورای همکاری ترجیح می دهند اما امارات را دنبال كنند. در این حالت ، اتحادیه اروپا در برابر خلیج فارس در موقعیت محکمی قرار خواهد گرفت. بنابراین ، علاوه بر مذاکرات دو جانبه با امارات ، مکالمات چند جانبه باید فعال شوند.
