واردات میلیاردی گوشت قرمز، راه‌حل یا مانع تولید داخلی؟

در حالی که وزیر امور خارجه جهاد اعلام کرد که قصد دارد تا پایان دولت چهاردهم ، به خودکفایی در تولید گوشت قرمز دست یابد ، آمار رسمی نشان دهنده کاهش شدید سرانه این پروتئین در بین خانوارهای ایرانی است. کاهش نگران کننده ای که کارشناسان به عنوان نشانه کاهش در خرید قدرت و سیاست های پشتیبانی ضعیف در بازار گوشت می دانند.

2 ٪ تولید داخلی ، 2 ٪ هدف نهایی

Gholamreza Nouri Ghezeljeh ، وزیر جهاد کشاورزی ، اخیراً در یک رسانه رسانه ای گفت که در حال حاضر حدود 2 درصد از نیاز کشور به گوشت قرمز در حال حاضر از تولید داخلی تأمین می شود و تنها 5 ٪ با واردات جبران می شود. به گفته وی ، برنامه ریزی برای دستیابی به خودکشی کامل در این بخش اجرا می شود و دولت امیدوار است تا پایان دوره خود وابستگی به واردات گوشت را افزایش دهد.

Nouri Ghezeljeh با اشاره به هدف قانون هفتمین برنامه توسعه ، تأکید کرد که خودکشی در تولید محصولات اساسی ، از جمله گوشت قرمز ، یک الزام قانونی است و وزارت جهاد موظف است اقدامات لازم را با هماهنگی با سایر نهادها انجام دهد.

کاهش سرانه مصرف ؛ واقعیتی که نمی توان نادیده گرفت

با وجود این وعده ها ، داده های دفتر سرشماری ایران و گزارش های میدانی از بازار با وضعیت مصرف گوشت قرمز در کشور متفاوت است. براساس آمارهای رسمی ، سرانه مصرف گوشت قرمز در ایران در سالهای اخیر به میزان قابل توجهی کاهش یافته و به حدود 1 تا 2 کیلوگرم در سال رسیده است. این رقم در مقایسه با میانگین جهان و وضعیت ده ها سال در ایران بسیار کم است.

گوشت وارداتی ؛ نه تنظیم بازار و نه پشتیبانی از اقشار آسیب پذیر

در دو سال گذشته ، دولت در تلاش است تا با واردات گوشت یخ زده ، بازار را تنظیم و گوشت در دسترس کم قرار دهد. با این حال ، مطالعات آماری و میدانی نشان می دهد که این سیاست موفقیت آمیز نبوده است. قیمت گوشت قرمز نه تنها کاهش یافت ، بلکه روند فزاینده ای خود را نیز حفظ کرد. بسیاری از کارشناسان ، از جمله افشین صدر ، مدیرعامل اتحادیه دام ، معتقدند که این نوع واردات منجر به افت قیمت دام و آسیب به تولید داخلی شده است ، بدون اینکه تأثیر ملموس در کاهش قیمت گوشت برای مصرف کننده نهایی داشته باشد.

وی با اشاره به اظهارات وزیر امور خارجه جهاد در مورد ضرورت خودآگاهی در تولید گوشت قرمز تا پایان دولت ، وی گفت: “ما ابتدا باید در نظر بگیریم که آیا واردات گوشت قرمز ، که صرفاً با منابع ارز به پایان رسیده است ، به اهداف خود رسیده است؟”

وی با اشاره به انتقاد وی از واردات گوشت ، گفت: “وقتی بسیاری از مردم گوشت قرمز را از روی میز خود خارج کرده اند ، سؤال این است که آیا این واردات به ضعف کمک کرده است. ما در صورت بروز مشکلات ارزی حدود 1 میلیارد دلار و 5 میلیون دلار هزینه کرده ایم و ما باید ببینیم که آیا این دو هدف اصلی را به دست آورده است ، تنظیم بازار و تهیه گوشت برای استراتژی آسیب پذیر است.

قاضی SADR ادامه داد: تنظیم بازار به معنای کنترل قیمت گوشت در بازار و محلات است ، نه فقط در چند فروشگاه زنجیره ای خاص. از سال 2 تا پایان سال ، با وجود واردات سنگین ، قیمت دام در کشور کاهش یافته است ، اما قیمت گوشت همچنان رو به افزایش است ، به این معنی که اولین هدف از واردات ، تنظیم بازار ، شکست خورد.

وی افزود: سال گذشته ، حدود 6000 تن گوشت گرم و یخ زده وارد کشور شد ، اما قیمت دامهای سبک از حدود 6000 تومن به 4000 تومن و دامهای سنگین از 2 به 4 هزار تومان افزایش یافت ، در حالی که قیمت گوشت افزایش یافته و هیچ تعادل در بازار ایجاد نشده است و حتی پس از ماه اکتبر و نوامبر ، قیمت این دره ها افزایش یافته است.

مدیر اتحادیه دامداری تأکید کرد که گوشت وارداتی به طور عادلانه توزیع نشده است ، با بیان اینکه توزیع گوشت وارداتی به تهران ، کاراج ، گهگاه مشهاد و قوم و در نهایت یک یا دو شهر دیگر ، این توزیع محدود نمی تواند به معنای تنظیم بازار در سطح ملی باشد.

“اگر هدف حمایت از فقرا بود ، چرا فروش این گوشت عمومی و رایگان برای همه بود؟” هرکسی ، حتی یک رستوران یا یک فرد ثروتمند ، می تواند هر مبلغی را از فروشگاه های زنجیره ای خریداری کند ، و همچنین نظارت کافی وجود نداشت. گزارش های پلیس امنیت اقتصادی نشان می دهد که در برخی موارد گوشت وارداتی احتکار شده است.

در پرسید: “پس توجیهی برای این ارز سنگین وارد شده چیست؟” وی افزود: ما می توانیم این منابع ارز را برای بیماران خاص وارد کنیم. ” ما تولید داخلی داریم که نیاز به پشتیبانی دارد و اگر به دنبال امنیت غذایی پایدار هستیم ، باید به تولید داخلی اعتماد کنیم نه واردات.

وی با اشاره به اختلال در واردات گوشت در فوریه و مارس سال گذشته ، تأکید کرد: امنیت غذایی به معنای تهیه غذا به ما است. هنگامی که واردات به عوامل خارجی وابسته است که توسط ما کنترل نمی شوند ، نمی توان آن را به امنیت غذایی نسبت داد.

در پاسخ به این دیدگاه که واردات می تواند نوعی سرمایه گذاری برای حفظ منابع داخلی در شرایط آب و مرتع باشد؟ وی گفت: “ما می توانیم با استفاده از علوفه های کم آب مانند خار خار ، چغندر علوفه ، حقایق و نخود فرنگی ، تولید داخلی را حفظ کنیم.” این گیاهان دارای خاک در کشور موجود هستند و کاشت آنها باید در بین کشاورزان و مصرف آنها در بین کشاورزان ترویج شود.

وی افزود: “برنامه خودآزمایی محدود به برنامه فنی امور دام نیست ، اما همچنین به حمایت سایر بخش ها نیز نیاز دارد.” وزارت کشاورزی باید برنامه ای برای توسعه کشت جایگزین علوفه داشته باشد ، وزارت بازرگانی باید برای تهیه ورودی برنامه ریزی کند و سازمان TAT باید یک برنامه آموزش و ارتقاء را برای کاشت و مصرف این نوع علوفه اجرا کند.

SADR ، قاضی ، گفت: علاوه بر این ، توزیع گوشت نیز باید اصلاح شود. هنگامی که یک گوشت در کشتارگاه 5000 تا 5000 دلار با یک میلیون Tomans قیمت گذاری می شود ، سیستم توزیع یک مشکل دارد و مراکز تأمین مستقیم باید در کشور ایجاد شود.

وی افزود: “خودکشی در تولید گوشت یک برنامه ملی است و نه تنها با تلاش وزارت امور خارجه جهاد حاصل می شود.” سازمان برنامه ریزی و بودجه باید اعتبار ریال و ارزی مورد نیاز این برنامه را ارائه دهد. بانک مرکزی همچنین باید ارز مورد نیاز را تأمین کند و نگوید که وزارت جهاد فقط سهمیه ارز محدود دارد. هنگامی که تولید از 6000 تن به 3.5 میلیون تن افزایش می یابد ، باید منابع لازم اختصاص یابد.

مدیر اتحادیه دامداری سبک گفت: “با پتانسیل ، این هدف قابل دستیابی است.” در صورت افزایش تولید ، بازار بهبود می یابد ، علوفه کم و هماهنگی بین دستگاه ها را ترویج می کند ، می توان قیمت نهایی را کاهش داد و گوشت به نرخ بهتری رسید. نه با قیمت پنج سال پیش ؛ زیرا هیچ کالایی در کشور با نرخ پنج سال گذشته ارائه نمی شود. طبق آمار رسمی ، ما حداقل 1 تا 2 درصد تورم داریم و نمی توان انتظار داشت که گوشت مانند گذشته قیمت گذاری شود.

منبع: isna