در حالی که سالانه بیش از یک میلیارد و 5 میلیون متر مکعب آب در تهران توزیع می شود ، حدود 2 درصد از این منابع به دلیل از دست دادن و ظاهر واقعی آنها از چرخه مصرف خارج هستند. رقمی معادل یک پنجم از کل ورودی شبکه ، که گران نیست و همچنین در بهبود کیفیت زندگی تأثیر ندارد.
به گفته میهن تجارت ، در شهری که سالانه بیش از یک میلیارد و 5 میلیون متر مکعب آب توزیع می کند ، بخشی از منابع تأمین شده نه به دلیل استفاده بلکه به دلیل از دست دادن واقعی و ظاهر. رقم حدود 2 ٪. این معادل بیش از یک پنجم از کل ورودی آب به شبکه است که برای آن گران نیست و کیفیت زندگی مشترکان را بهبود نمی بخشد.
در میان انواع زباله ، سهم نشت ناشی از فرسودگی نسبتاً کم شبکه گزارش شده است و حدود 2 ٪ در مقایسه با میانگین جهانی حدود 2 ٪ ، قابل قبول است. با این حال ، 5 ٪ دیگر از دست دادن شبکه آب تهران ناشی از برداشت غیر مجاز ، عدم موفقیت شمارش و حادثه است.
در این میان ، تلاش هایی برای کنترل فشار شبکه و کشف تقسیمات غیرقانونی ، شناسایی کنتورهای معیوب و کاهش تصادفات برای کاهش این تلفات انجام می شود. اما واضح است که این اقدامات ، بدون همکاری و همکاری مستقیم ، به اثربخشی آنها نمی رسد. بخشی از بخش های غیرمجاز توسط گزارش های مردمی مشخص می شود ، اما هنوز هم مسیری طولانی تر برای ترویج فرهنگ مشارکت عمومی در مدیریت منابع است.
مصرف سرانه آب هر تهانی نیز حدود 2 لیتر در روز تخمین زده می شود ، به استثنای تلفات شبکه. این رقم ، با توجه به ضرر کل ، به حدود 2 لیتر می رسد ، حدود دو برابر الگوی بهینه مصرف ، با کاهش داوطلبانه و هدفمند مصرف تنها 2 ٪ ، می تواند بیش از 5 میلیون متر مکعب آب در سال را ذخیره کند ، که حدود یک پنجم از کل مصرف فعلی تخمین زده می شود.
در حالی که برخی از استراتژی های پر هزینه و طولانی مدت مانند انتقال آب از دریا به پایتخت ساده ترین ، کم هزینه ترین و در عین حال مؤثرترین روش است ، برای هر یک از شهروندان قابل دسترسی است. به نظر می رسد حتی اگر منابع بیشتری به چرخه عرضه اضافه شود ، بدون مدیریت مصرف ، مسئله تیغ در تهران باقی خواهد ماند.
منبع: isna
