در حالی که محمد آقاجانلو ، معاون وزیر Semitic در مجمع عمومی سالانه فولاد Mobarak ، از دستیابی به اهداف بینایی فولاد صحبت می کند ، فعالان این زمینه ساخته شده اند اما آنها در حال گسترش صنعت هستند که علی رغم ارزش بالا و تنها قرار گرفتن در معرض انرژی ، قربانی انرژی بوده است؟
براساس Business News ، هنگامی که سند چشم انداز توسعه کشور پنج سال پیش تصویب شد ، ایران قرار بود اولین قدرت منطقه در اقتصاد ، صنعت و در بسیاری از مناطق دیگر باشد. برای صنعت فولاد ، که ستون فقرات اقتصاد صنعتی این کشور است ، هدف قرار دادن 5 میلیون تن تولید در افق وعده جهش به توسعه پایدار ، خودکشی و بازیگری جدی در بازارهای جهانی بود. اما اکنون سؤال اساسی این است که آیا این قول برآورده می شود؟
براساس این سند ، یک هدف خاص برای تولید 2 میلیون تن فولاد خام تا سال 2 انجام شده است. این عرضه 2 میلیون تن برای مصرف داخلی و صادرات 5 میلیون تن به بازارهای جهانی بود تا ایران را به یکی از کشورهای برتر فولاد جهان تبدیل کند.
شاید بر این اساس بود که محمد آقاجانلو ، معاون وزیر Semitic ، در مجمع عمومی سالانه فولاد Mobarak گفت: “صنعت فولاد این کشور موفق شده است به اهداف تعیین شده در چشم انداز فولاد نزدیک شود.” در نگاه اول ، این جمله ممکن است موانع ، تحقق اهداف بزرگ و ادغام موقعیت ایران در بازار جهانی فولاد را نوید و منعکس کند ، اما واقعیت حوزه تولید ، صادرات و مصرف داخلی چیست؟
ایران توانست به ظرفیت اسمی سند فولاد بینایی برسد / تولید واقعی سال گذشته 5 میلیون تن بود
احمد دنیانور ، عضو انجمن تولید کنندگان فولاد ایران ، در مصاحبه ای با اخبار تجاری وی گفت: با اشاره به سند دیدگاه شش ساله این کشور ، که در سال 2 تدوین شده بود ، وی گفت: طبق این سند ، اهداف خاصی برای صنایع مختلف برای سال وجود داشته است. به عنوان مثال ، پیش بینی می شد صنعت نفت روزانه به شش میلیون بشکه نفت برسد ، در حالی که اکنون فقط حدود 1.5 میلیون بشکه تولید می شود.
وی تأکید کرد که صنعت فولاد تنها صنعت برای دستیابی به اهداف تعیین شده در سند بینایی است و افزود: “طبق این برنامه ، تولید فولاد این کشور باید سالانه به 5 میلیون تن برسد ، با 2 میلیون تن برای مصرف داخلی و 5 میلیون تن برای صادرات.” اکنون ، در سال ، صنعت فولاد به ظرفیت اسمی 3 میلیون تن رسیده است ، اگرچه تولید واقعی سال گذشته 5 میلیون تن بوده است. این کاهش تولید به دلیل کمبود ظرفیت نبود ، بلکه به دلیل عوارض جانبی مانند محدودیت گاز و برق بود.
کمبود انرژی باعث شده است تا از ظرفیت سند Outlook Outlook / صادرات فولاد در حال حاضر 5 میلیون تن است
دانیانور گفت که دستیابی به ظرفیت اسمی به معنای دستیابی به بهره وری کامل نیست: باید بین رسیدن به ظرفیت و بهره برداری مؤثر تفاوت قائل شد. عواملی مانند قطع برق ، کمبود گاز ، آب و تعطیلات مداوم باعث شده است که این صنعت نتواند از ظرفیت بینایی فولادی خود به طور کامل بهره برداری کند. به عنوان مثال ، صادرات فولاد در حال حاضر 5 میلیون تن است ، در حالی که قصد دارد به 2 میلیون تن برسد. همچنین ، مصرف داخلی فولاد ، که باید به 2 میلیون تن رسیده باشد ، اکنون کمتر از 1 یا 2 میلیون تن است. این مسائل مربوط به شرایط خارجی است و هیچ ارتباطی با خود صنعت ندارد.
صنعت فولاد حدود 2 درصد از درآمد ارزی کشور را فراهم می کند
وی گفت ، با اشاره به موقعیت ویژه صنعت فولاد در اقتصاد این کشور ، فولاد به عنوان یک صنعت مادری ، در حالی که تنها 2 ٪ از برق و 2.5 درصد از گاز کشور را مصرف می کند ، حدود 2 درصد از درآمد ارزی این کشور را تأمین می کند. با این حال ، انتظار می رفت که دولت به دلیل بهره وری بالای صنعت نسبت به مصرف انرژی ، از قطع برق خودداری کند.
برق سازندگان فولاد به مصرف شهری می رسند / چشم انداز صنعت فولاد یک چشم انداز سخت و نگران کننده است
دنیانور با پشیمانی از وضعیت فعلی گفت: “حتی نیروگاه های ایجاد شده توسط شرکت های فولادی برای رسیدن به مصرف شهرداری از مدار خارج هستند و مجاز به بهره برداری از شرکتهای تولیدی نیستند.” این وضعیت چشم انداز صنعت فولاد را به چشم انداز دشوار و نگران کننده تبدیل کرده است.
در پایان ، وی خاطرنشان كرد: شركت هایی كه برق مورد نیاز خود را نیز تولید كرده اند ، از جمله سازندگان فولاد ، با قطع برق روبرو شده اند و این باعث خسارت جدی به صنعت فولاد شده است.
برای خواندن اطلاعات بیشتر در مورد PLEET PLATE در اخبار تجاری دنبال کنید
