آمریکا و بازی شومِ کریدور صلح

دونالد ترامپ در کاخ سفید میزبان رئیس جمهور جمهوری آذربایجان و نیکول است وابسته به کلیساینخست وزیر ارمنستان ، با نشان دادن رسانه های خود ، توافق نامه آتش بس بهانه جدیدی را برای اعتبار کمیته نوبل اعلام کنید. تمرکز اصلی جلسه ایجاد یک راهرو به نام “استزنگاراین بود ؛ مسیری 1.5 کیلومتری در جنوب ارمنستان که قرار است جمهوری آذربایجان را به Nakhchivan و بالاخره به Türkiye وصل شوید.

این طرح را به عنوان یک جذاب “ترامپ کنید”مسیر صلح و سعادت بین المللی معرفی کرده است ، اما واقعیت چیزی جز یک پروژه ژئوپلیتیکی برای تقویت ایالات متحده ، ناتو و رژیم صهیونیستی علیه ایران نیست. بر این توافق نامه به مدت پنج سال توسط یک کنسرسیوم آمریکایی اداره می شود و سکویی برای خطوط ریلی ، لوله های نفت و گاز ، کابل های فیبر نوری و حتی خطوط انتقال نیرو فراهم می کند. همه اینها تحت سایه امنیت و نفوذ نظامی واشنگتن قرار دارد.

این توافق نامه با نقش پنهان Türkiye و نور سبز رژیم صهیونیستی به دست آمد و عواقب عمیقی برای قفقاز جنوبی به ویژه ایران دارد. ایجاد این راهرو در واقع نقش ترانزیت ایران را کاهش می دهد ، زمین کشور ما را با ارمنستان قطع می کند و پای ما و نیروهای ناتو را تا چند کیلومتری از مرزهای شمالی ما باز می کند.

در حالی که وابسته به کلیسای این پروژه بخشی از پروژه Crossroads Peace است و وانمود می کند فرصتی برای همکاری های منطقه ای ، بیانیه ها است. ضد ایرانی و تهدید ترامپ ، از جمله تکرار تهدید برای بمباران تأسیسات هسته ای ایران ، نشان می دهد که هدف واقعی این پروژه چیزی غیر از تضعیف موقعیت ایران روسی در قفقاز جنوبی و حاوی مسیرهای ارتباطی ما نیست.

خوش بینی وابسته به کلیسای با توجه به همکاری با ایران ، روسیه و چین ، این تضاد آشکار با مواضع خصمانه ترامپ است ، و به نظر می رسد که صرفاً ترفندی برای کاهش فشار سیاسی این سه قدرت علیه ایروان است ، نه یک پیشنهاد واقعی برای همکاری.

از “چهارراه صلح” تا “کمربند محاصره”

راهرو زنگارفراتر از اتصال 2 کیلومتری ارمنستان به Nakhchivan و Türkiye ، قطعه ای از پازل بزرگتر “راهرو میانی”. مسیری که آمریکایی ها و متحدین تابه آنها می خواهند بدون عبور از ایران و روسیه ، آسیای میانه را به اروپا وصل کنند. این را ترامپ کنید مسیر با نام خودش تزئین می کند ، اما اظهارات ضد ایرانی او همان است روز این نشان داد که هدف اصلی حذف ایران از نقشه ترانزیت منطقه است. حتی لبخندها وابسته به کلیسای و صحبت از همکاری با ایران ، روسیه و چین ، نه واقعی ، مانند سپر موقت کاهش فشار تهران ، مسکو و پکن است.

برخی می گویند زنگارایران را به بن بست کامل نمی رساند. زیرا Türkiye از از دست دادن قیمت خودداری می کند مسیر زمین به آسیای میانه ، راههای او نزدیک با ایران ، اما تجربه نشان داده است که حضور مستقیم ایالات متحده در پروژه ها به معنای فشار مضاعف بر کشورهای میزبان است و کلید را کلید می زند زنگار به واشنگتن به معنای آماده سازی تخت برای برش راهرو است شمال و دسترسی ایران به اروپا را محدود کنید.

راهرو را فعال کنید زنگاروابستگی آذربایجان به مسیر ایران صفر برای رسیدن به ناخچیوان و تضعیف نقش پل ارتباط ایران بین آسیا و اروپا. از طرف دیگر ، مرز ایران – مایمستان این فقط مسیر سرزمین مستقیم ایران به اروپا ، ممکن است با فشار ما و ناتو محدود یا بسته شود. سناریویی که باعث افزایش وابستگی جغرافیایی ایران به مسیرهای کنترل شده با ناتو می شود.

اقتصاد در محاصره

کاهش نقش ترانزیت ایران به معنای از دست دادن حمل و نقل ، انرژی و تجارت است. با تبدیل مسیرها به راهرو میانه ، موقعیت ایران در پروژه های بزرگی مانند “کمربند و جاده” چین تضعیف می شود. سرمایه گذاری شرکتهای آمریکایی در زنگار نه برای توسعه قفقاز بلکه برای جلب حصار اقتصادی به مدت این ایران است.

امنیت در فلش

کنسرسیوم 5 ساله آمریکا ، فقط اقتصادی و تجاری نیست ؛ در عوض ، چشم و گوش واشنگتن را چند کیلومتری مرز ایران می کشد. تجربه همکاری های امنیتی با رژیم صهیونیستی در خاک آذربایجان و تهدیدهای آشکار ترامپ برای تأسیسات هسته ای ایران نشان می دهد که این نشان می دهد زنگار می تواند به یک پایه برای نظارت و فشار امنیتی علیه تهران به فسخ “مکمل” تقویت نظامی آذربایجان و هماهنگی آن با این سیاست ها تبدیل می شود. ضد ایرانی آمریکا رهبری می کند.

2 سال مدیریت زنگار؛ ؛ فرصت گذشته و تهدید امنیتی آینده

Ehsan Movahedian ، یک متخصص در امور قفقاز ، در مصاحبه با Imana Reporter ابراز نگرانی در مورد “مدیریت 4 ساله راهرو زنگار“طی چهار تا پنج سال گذشته ، ایران فرصت ایجاد روابط عمیق اقتصادی با ارمنستان را از دست داده است” و احتمال حضور نیروهای امنیتی خارجی. اگر در آن زمان با توسعه مسیر آراس و تأمین سوخت ، ما به ارمنستان وابسته بودیم ، امروز ما اهرم فشار موثر داشتیم و می توانستیم مسیر تحولات را به نفع منافع ملی تغییر دهید.

وی افزود: “هیچ درک از اهمیت این موضوع در کشور وجود نداشت و علی رغم هشدارهای مکرر متخصصان ، وزارتخانه های نفتی ، جاده ها و برنامه ریزی شهری و سایر مؤسسات مسئول ، آنها تحرک لازم را نشان ندادند ؛ نتیجه این است که دیگران این زمینه و دستور ژئوپلیتیکی را به نفع خودشان پر کردند آنها بهبود یافتندبشر

Movahedian تأکید کرد: اگرچه ظاهر توافق نامه است اخیر این امر بر حفظ حاکمیت کشورها تأکید دارد ، اما نگرانی های جدی در مورد مدیریت راهرو زنگار گفته می شود اگر این مسیر به کنسرسیومی که امکان اجاره فضا یا استقرار یک نگهبان در حین وجود دارد ، واگذار شود مسیر داشتن ، بدون شفافیت کافی ، می تواند بستر تهدیدات امنیتی باشید.

او به سخنان نیکول اشاره کرد وابسته به کلیساینخست وزیر ارمن ، در مورد احتمال شرکت ها و حتی کشورهای ثالث در کنسرسیوم ، گفت که ایران باید به سرعت عمل کند. زیرساخت ها و نیازهای ارمنستان را شناسایی کرده و شرکت های داخلی را برای ورود به این پروژه بسیج کنید تا تجربه تلخ بازسازی Nagorno -Kararagh را که به اسرائیل ، ترکیه ، اروپا و ایالات متحده منتقل شده است ، تکرار نکنید.

کارشناسان قفقازی همچنین در مورد احتمال انتقال برخی از روستاهای ارمنی به آذربایجان ، از جمله دهکده “ببر»در مجاورت جاده ترانزیت ایران – مایمستانهشدار داد و آن را عواقب جدی ژئوپلیتیکی دانست.

“روس ها شعار نیستند و با عمل پاسخ می دهند ؛ مانند بعد از گرایش خیلی زیاد باکو به غرب زیرساخت های انرژی خود را از جمله حمله به انبار نفتی این شرکت هدف قرار داد فوق العاده در بندر اودای اوکراین

Movahedian با اشاره به دیدار هفته آینده با ولادیمیر پوتین و دونالد ترامپ در آلاسکا ، این جلسه را نقطه عطفی در معادلات منطقه خواند و گفت: “روسیه باید از امتیازات تاکتیکی راضی باشد یا تصمیم بگیرد که یک اقدام بزرگ انجام دهد.” به گفته او ، هر چند وابسته به کلیسای این اعلام کرده است که شرکت های ایرانی و روسی می توانند در این پروژه شرکت کنند ، اما بعید است که ایران گسترده باشد.

در پایان ، وی تأکید کرد: هفته آینده نشان می دهد که کرملین به مسیر معاملات کوتاه مدت استراتژی خود را ادامه داده یا تغییر می دهد. مسیری که سرنوشت ژئوپلیتیک قفقاز جنوبی و نقش ایرانی را برای ده ها سال تعیین می کند.

راهرو زنگار؛ ؛ کمربند صلح یا کمربند ایران

Alireza Taghavinia ، کارشناس منطقه ای ، در مصاحبه ای با مصون امضای توافق صلح بین آذربایجان و ارمنستان با حضور ترامپ “توطئه بزرگی علیه ایران” است و گفت: بر این توافق نامه ، “راهرو زنگار“یا” جاده صلح ترامپ “به مدت پنج سال به ایالات متحده واگذار شده است ؛ مسیری که ناتو ، اسرائیل و نیروهای آمریکایی را به مرزهای ایران باز می کند ، مزیت ترانزیت کشور نابود کردن و راه اتصال ایران به ارمنستان ، جورجیا و روسیه را کاهش می دهد.

وی تأکید کرد که ترکیه با همکاری ناتو ، اسرائیل و حتی ترکمنستان ، شبکه ای از راهروهای موازی مانند لاجوارد و دیوید را برای دور زدن ایران و اتصال به خزر و مدیترانه ارتقا داد ، که می تواند باعث شود ایران “ژئوپلیتیک” را خفه کند.

Taqvnia هشدار داد: این راهرو جعلی جایگزینی برای انتقال غیرقانونی بنزین ترکمنستان و آذربایجان ، جایگزینی برای گاز روسیه و کاهش نفوذ ایران -روسیه خواهد بود.

وی خواستار پاسخ فوری و سرنوشت ساز شورای عالی امنیت ملی شد و افزود: وابسته به کلیسای و Aliyev ، که در West Field بازی می کرد ، اجازه داد که این پروژه اجرا شود ، زیرا مزایای یک تا دو قرن آینده ایران در قفقاز جنوبی است.

او به استفاده از استفاده اشاره دارد پهپاد و هواپیماهای اسرائیلی از قلمرو آذربایجان علیه ایران این اقدامات را “اعلام جنگ” و تأکید بر لزوم هوشیاری و اقدام فعال توصیف کردند.

سفید وابسته به کلیسای و واقعیت های ژئوپلیتیکی

با وجود تلاش نیکول وابسته به کلیسای برای سفید پروژه “تقاطع صلح” و القاء آن به عنوان فرصتی برای همکاری های اقتصادی و سیاسی با ایران ، روسیه و چین ، واقعیت های ژئوپلیتیکی منطقه قفقاز جنوبی. زنگار طبیعت فراتر از یک مسیر عبور ساده است این پروژه با انتقال 5 ساله از حق توسعه و مدیریت به یک کنسرسیوم آمریکایی ، در واقع بخشی از است استراتژی طولانی مدت واشنگتن به یک نقشه قدرت در منطقه تبدیل شده است.

وابسته به کلیسای با وعده هایی مانند اتصال ارمنستان به روسیه و ایران و حتی افتتاح مسیرهای همکاری بین ایران و ایالات متحده ، تصویری خوش بینانه را ارائه می دهد که با مواضع صریح ایالات متحده ، به ویژه اظهارات. اخیر دونالد ترامپ با لزوم مهار ایران و کاهش تأثیر رقبای ایالات متحده متناقض است. اتصال شرطی راه آهن برای عبور از خاک آذربایجان ، در حالی که روابط بین باکو و مسکو از تنش های بی شماری رنج می برد ، نشان می دهد که این وعده ها چیزی بیش از حد است. یک برنامه برای اجرایی بودن ، آنها ابزاری برای کاهش فشار سیاسی و زمان خرید هستند.

سفر استیو وتکاففرستاده ویژه کاخ سفید ، از مسکو تا باکو و ارسال پرونده به آریا لینگستوناز آن نزدیک بی ثمر کلهتأیید سطح بالای هماهنگی دیپلماتیک واشنگتن در این پروژه. چنین ترکیبی از بازیگران ، همراه با تراز ظاهری آنکارا و باکو ، راهرو زنگار آن را به یک حلقه کلیدی در زنجیره اتصال جهانی ترکیه و طراحی “راهرو میانه” تبدیل می کند. خط انجام دادن اروپا و آسیای میانه توسط ایران و روسیه طراحی شده اند.

برای ایران ، این فرایند به معنای کاهش نقش ترانزیت ، محدود کردن دسترسی به قفقاز و افزایش فشار امنیتی بر مرزهای شمالی است. حضور مستقیم ایالات متحده در مجاورت مرزهای ایران ، با پیشینه آشکار همکاری های امنیتی آذربایجان -اسرائیل ، می تواند یک زیرساخت برای افزایش فعالیت های نظارتی و حتی عملیاتی علیه تهران ایجاد کند. علاوه بر این ، حذف یا تضعیف مسیرهای عبور ایران ، منافع اقتصادی و موقعیت وابسته به استراتژیک کشور را تهدید خواهد کرد.

در چنین شرایطی ، با تکیه بر خوش بینی اعلام شده ایروان و نادیده گرفتن ماهیت واقعی این راهرو هزینه ای سنگین است. ایران برای توسعه مسیرهای جایگزین و جایگزین ، تقویت اوراق قرضه با ارمنستان و سرمایه گذاری در راهرو باید یک استراتژیک چند لایه را اتخاذ کند. شمال تمرکز کنید تا انگیزه و احتمال فشار ژئوپلیتیکی توسط ایالات متحده و متحدین آن کاهش یابد. راهرو زنگاراگر در ظاهری کاملاً اقتصادی دیده شود ، می تواند کمربندی برای محاصره تدریجی ایران باشد. این واقعیت که بی اعتنایی به آن ، خطرات طولانی مدت برای امنیت ملی و موقعیت منطقه ای تهران را به همراه خواهد داشت.