تفاوت دستمزد نیروی کار ایرانی با افغانستانی چقدر است؟

حسن محتاشام ، عضو انجمن سازندگان انبوه تهران ، از رکود ساخت و ساز مسکن در کلانشهر خبر داد و تأکید کرد که بازار ساختمان به مدت پنج سال در این بحران درگیر شده است. وی به تأثیر عزل نیروی کار ملی بر افزایش هزینه های ساخت و ساز و متوقف کردن پروژه ها اشاره کرد و تفاوت های بین دستمزدهای کارگری ایران -افغان را توضیح داد.

*وضعیت فعلی ساخت و ساز مسکن در کلانشهرها چیست؟ آیا نرخ تولید در مقایسه با سال گذشته کاهش یافته است؟
صنعت ساخت و ساز در حالت انسداد و رکود قرار دارد. در چهار ماه اول سال ، به ویژه در دو ماه گذشته ، هنگامی که جنگ بوجود آمده است ، بازار مسکن باعث رکود شده است. اخراج اتباع که نقش مهمی در سطح پایین دست ساختمان داشتند ، این شدت را ایجاد کرده است. وضعیت کلان اقتصادی کشور بر بازار مسکن تأثیر گذاشته و به رکود ادامه داده است.
ما در واقع در آتش بس قرار داریم ، اما هر لحظه می تواند غذا بخورد. این امر منجر به فرار سرمایه از کشور یا به عبارتی عدم سرمایه گذاری در همه زمینه های اقتصادی شده است. وقتی نگاه می کنیم ، کل کشور کلان اقتصادی تحت تأثیر جنگ و ناامنی قرار می گیرد و مسکن مضر تر است. سرمایه گذاری در بخش مسکن دیگر نقدینگی سابق ندارد. در نتیجه ، نه تنها در بخش ساختمان ، ما شاهد ورود سرمایه نیستیم ، بلکه جریان سرمایه از این بازار شدت یافته است.

*اخراج اتباع چقدر به هزینه تولید اضافه شده است؟

با اخراج اتباع ، اختلال در استخدام ساخت و سازهای فعال وجود دارد. همانطور که ورود صحیح اتباع نبود ، اما خروج آنها درست نبود. اگر این روش ادامه یابد ، حدود 30 ٪ مربوط به هزینه ساخت نیروی انسانی است که 25 ٪ از آنها برای اتباع است. جایگزینی 25 ٪ راحت نیست و هزینه آن دو برابر شده است. هزینه دوگانه نیروی کار بر هزینه ساخت و ساز تأثیر گذاشته است. در نتیجه ، صنعت ساختمان نسبت به سایر بخش های اقتصادی ناراحت کننده تر است و ادامه این وضعیت مسکن را بدتر می کند.
تولید و عرضه کاهش یافته است و پروژه ها نه تنها کند هستند بلکه برخی از پروژه ها نیز متوقف می شوند. وقتی تولید نداریم ، عرضه کاهش می یابد ، اما تقاضا همچنان در جای خود است. عزیمت سربازان ملی فقط تعداد کمی از خانه ها ساخته شده است.

*تفاوت بین دستمزد کارگران افغانستان و ایران چیست؟
جایگزینی نیروی افغانستان با نیروی ایران از نظر فنی راحت نیست. اگر بخواهیم جایگزین شویم ، آنها 100 ٪ اختلاف در دستمزد دارند. حدود 800،000 Tomans یک کارگر ساده بودند ، اما کارگر ایرانی می خواهد 2 میلیون نفر دریافت کند. پروژه های ساختمانی برای تهیه لیست بیمه لازم است. کارفرمایانی که اتباع بیگانه را بیمه نمی کنند ، اکنون باید هزینه کارگر ایران را بپردازند.

*تولید در سال گذشته چقدر کم است؟ آیا دولت توانسته است به افزایش توزیع مسکن کمک کند؟
ما آمار دقیقی نداریم و مرکز آمار باید اطلاعاتی را که چندین ماهی تهیه شده است منتشر کنیم. تولید مسکن ما کم است و سال گذشته کمتر از انتظارات بود. امسال مجوز با یک جنگ 12 روزه متوقف شد و برخی از پروژه هایی که آغاز شده اند کند است.
کاهش تولید مسکن مطلوب نیست ، اما باید ببینیم که همان تولید در کجا انجام می شود. توزیع تولید مسکن تحت کنترل نیست و شورای عالی معماری و توسعه شهری اهمیتی نمی دهد که اگر مسکن کم داشته باشیم ، در بخش های درآمد کمی نداریم. تولید در بخش های ثروتمند شهر به جز آلودگی محیط زیست و مصرف انرژی بیشتر از خواص دیگری برخوردار نیست. شورای عالی معماری و توسعه شهری باید برنامه ریزی کند تا شهرداری ها را صادر کند تا مجوزها را در مناطق ارزان قیمت صادر کند تا اقشار کم درآمد فرصت های بیشتری برای خرید داشته باشند. تولید یک طرف است ، اما محل تولید آن طرف دیگر است. در گذشته حدود 350،000 واحد در سال داشتیم. قرار بود جنبش ملی سالانه 1 میلیون نفر تولید کند ، اما این اتفاق نیفتاد. وزارت جاده ها در ثبت نام ها نتوانست حتی افراد واقعی را به مخاطبان مسکن جذب کند و خانه های اول در برخی موارد نتوانستند ثبت نام کنند.

منبع: قطب نما