از داعش تا قفقاز؛ سناریوی تکراری مداخله آمریکا

مهدی خرسند در مصاحبه با IMNA گفت: “وزارت امور خارجه وظیفه بسیار مهمی دارد.” در شرایط فعلی ، ما نمی توانیم اقدامات نظامی انجام دهیم یا روابط اقتصادی را قطع کنیم یا مرزها را ببندیم. بهترین اقدام بازدید فوری وزیر امور خارجه به پایتخت های آذربایجان و ارمنستان و درخواست جزئیات این درک است.

وی افزود: “جمهوری اسلامی ایران هرگز اجازه خصومت مانند آمریکا را نمی دهد ، که محتوای و دشمن اساسی ماست.” از طرف دیگر ، پیام اقتدار باید صادر شود ، زیرا حضور ایالات متحده برای آنها امنیتی نیست. من همچنین معتقدم که وزیر امور خارجه ، در طی سفر به مسکو ، همانطور که شهید سردار سلیمانی پایه و اساس حضور روسیه را در مبارزه با داعش فراهم کرد ، این بار او باید خطرات امنیتی حضور ایالات متحده در قفقاز جنوبی را نشان دهد.

کارشناس امور اوراسیا گفت: توافق نامه های ایالات متحده و روسیه ممکن است این روند را تقویت کرده باشد. توافق هایی که ممکن است در مورد اوکراین شکل گرفته باشد. لازم به ذکر است که ایالات متحده به دلیل مزایایی که در محاصره ایران ، روسیه و چین تعریف کرده است ، می خواهد “نظریه پایتون مار” را اجرا کند. مار پایتون این است که اطراف شکار خود را می پیچد و آن را از بین می برد. اکنون ، به نظر می رسد که حضور ناتو و ایالات متحده ، چه از نظر صلح و چه در حضور نظامی ، مطابق با معمای پایتون است که می خواهد به کشورهای مهم سیستم غربی آسیب برساند. اگر این بار هوشیاری روسیه شکل نگیرد ، مطمئناً منافع روسیه و ایران آسیب خواهند دید.

خرسند خاطرنشان كرد: در جریان این تحلیل ، من معتقدم كه وزیر امور خارجه نیز باید به چین سفر كند ، زیرا حضور ایالات متحده در قلب راهرو میانه مطمئناً منافع چین را به خطر می اندازد. چین در دراز مدت خود را تعریف کرده است و چینی ها باید از این خطر آگاه باشند. ما می توانیم این کار را با دیپلماسی انجام دهیم.

وی ادامه داد: “جمهوری آذربایجان خود می خواهد امنیت ایران را به خطر بیندازد ، به همان اندازه که ممکن است ؛ اما اگر او بخواهد سرزمین خود را به جایگاه ایالات متحده و اسرائیل و اسرائیل و انبار اسلحه های اسرائیلی و آمریکایی بسازد ، خطرناک است. نمونه ای در ترمیم های دو روزه و جلیقه از آسمانی از آسمانی از جمهوری جمهوری جمهوری آفرین آفرین مشاهده شده است.

سکوت Türkiye همچنین نشان می دهد که این کشور از این طرح راضی نیست و به نظر می رسد توسط آمریکایی ها نادیده گرفته شده است. احساس می شود اگر Türkiye در این کنسرسیوم نقشی ایفا نکند ، بازنده اصلی خواهد بود.