سود پنهان بانک مرکزی از فروش انحصاری سکه چقدر است؟ / پشت پرده ادعای «یک میلیارد دلاری» بابک زنجانی

براساس اخبار تجاری ، باباک زنجانی ، که قصد دارد شمش طلای طلای Dotwan را با وزن 1.2 گرم و درجه در 1.2 عرضه کند ، در یادداشتی ادعا کرد که بانک مرکزی با ظرفیت تولید روزانه 6000 سکه و اختلاف حدود 5 دلار در هر بخش ، نزدیک به 1 میلیارد دلار در سال خواهد بود.

اگرچه این گزاره بر اساس حداکثر ظرفیت محمد ریزاژین ، رئیس بانک مرکزی محاسبه و اغراق می شود ، اما اصل داستان وجود حباب پایدار بین ارزش جهانی طلا و قیمت داخلی سکه است.

سهم چهارم -COIN از حراج های مرکز تبادل سقف

براساس آمار رسمی مرکز مبادله ایران ، حدود 2 سکه از مارس تا 2 مارس برگزار شده است که در کل 6000 سکه به متقاضیان اختصاص داده شده است. بیشترین سهم این منابع برای سه ماهه سکه با بیش از 6000 قطعه بود.

سهم نیمه سلامت حدود 6000 و سکه های امامی 4000 است. میانگین سه ماهه قیمت سکه در این دوره با 1.5 میلیون تومانس ، نیمی از سکه 1.2 میلیون تومانس و امامی 1.5 میلیون تومن محاسبه شد.

ارزش ذاتی قیمت نشان می دهد که سکه امام در بسیاری از بخش های سال با حباب های منفی معامله شده است و حتی کمتر از ارزش واقعی فروخته شده است. در مقابل ، سکه های چهارم و نیمی از سکه ها همیشه حباب مثبت سنگین داشته اند. به طور متوسط ​​چهارم سکه پنج تا پنج میلیون تومن و نیم سکه چهار تا پنج میلیون تومان بالاتر از ارزش واقعی طلای خالص آنها. همین تفاوت باعث شد سود عمده بانک مرکزی سال گذشته نه از سکه کامل ، بلکه از قطعات خرد باشد.

سود 5 میلیون دلاری بانک مرکزی از حراج سکه های سبک

به طور کلی ، برآورد با میانگین قیمت سالانه 4000 دلار و اونس طلای جهان با میانگین 1 دلار نشان می دهد که بانک مرکزی از همان اختلاف قیمت حدود 3 تریلیون دلار سود ناخالص کسب کرده است. رقم 1 تا 5 میلیون دلار برای نرخ رایگان. این تعداد ، اگرچه ادعای “1 میلیارد دلار” است ، اما برای بازار تقاضا قابل توجه است.

مهمترین چیز این است که وزن واقعی طلای خالص در هر سکه حدود 1.5 گرم است ، اما بانک مرکزی وزن کل 1.5 گرم را با نرخ طلا محاسبه می کند. بنابراین خریداران علاوه بر حباب ، برای ناخالصی های فلزی سکه نیز طلا می پردازند.

از طرف دیگر ، ظرفیت ضرب ظرفیت روزانه 6000 سکه که رئیس بانک مرکزی قبلاً اعلام کرده بود ، هرگز به طور کامل مورد استفاده قرار نگرفت. نرخ عرضه واقعی در سال کمتر از 2 درصد بود. این محدودیت عمدی یا غیر عمدی در عرضه ، عطش بازار را حفظ کرده و به ثبات حباب قیمت دامن زده است.

سکه از کجا می فروشد؟

اگرچه بانک مرکزی گزارش رسمی در مورد جزئیات هزینه سود حاصل از فروش سکه را منتشر نکرده است ، اما شواهد رسانه ای نشان می دهد که این منابع به طور غیرمستقیم به خزانه داری و بودجه عمومی منتقل می شوند. به خصوص در حراج های اخیر و پیش فروش ، بخش قابل توجهی از اختلاف قیمت حباب یا سکه به عنوان “سود خالص” در نظر گرفته می شود.

بنابراین ، سود حاصل از این اختلاف قیمت به طور مستقیم توسط جیب بانک مرکزی وارد نمی شود ، اما در ترازنامه بانک مرکزی به عنوان منبع فروش طلا ثبت می شود. بخشی از این سود از انتقال به خزانه داری و ردیف های عمومی مانند “سود سهام و مالیات بانک مرکزی” در بودجه صرف می شود.

در حقیقت ، این سود پنهان در نهایت برای تأمین کسری بودجه دولت و تأمین بودجه عمومی استفاده می شود. این امر باعث شده است كه برخی از كارشناسان به عنوان “مالیات پنهان در جیب مردم” یاد كنند.

ایران امروز ، دیروز ویتنام

در سطح جهان ، بیشتر کشورها سکه های سرمایه گذاری را به نعناع ملی اختصاص داده اند ، اما توزیع و قیمت گذاری در دست شبکه های خصوصی است. ایالات متحده سکه های طلا تولید می کند و هزاران توزیع کننده خصوصی را به بازار عرضه می کند.

در هند ، بانک مرکزی صرفاً ناظر است و بانک ها و شرکت های خصوصی در حال واردات و توزیع هستند. Türkiye همچنین از طریق ارزشمند تبادل فلز و پالایشگاه و پالایشگاه طلا ، بازار رقابتی ایجاد کرده است.

در این میان ، تنها کشوری که تجربه مشابهی در ایران دارد ، ویتنام است که این انحصار را به یک برند دولتی سوق داد و در نتیجه سود شدید از قیمت های داخلی و جهانی به وجود آمد. وضعیتی که سرانجام مجبور به اصلاح دولت ویتنام در سال 6 شد.

ادعای باباک زنجانی مبنی بر “یک میلیارد دلار سود سالانه” گرچه اغراق آمیز است ، اما اصل درست است. انحصار و عرضه این سکه باعث شده است که چند میلیارد میلیارد دلار و هزینه های سنگین برای خریداران خرد افزایش یابد.

تجربه سایر کشورها همچنین نشان می دهد که فقط با ایجاد یک مکانیسم رقابتی و شفافیت عرضه ، می توان حباب های پایدار را ایجاد کرد. برای ایران ، انحصار سکه همچنین می تواند اولین قدم برای بازگشت اعتماد و تعادل به بازار طلا باشد.