تابستان گذشته بود که حضور دنا در قالب ناوگان پلیس ونزوئلا اعلام شد. اندکی پس از آن ، تصاویر دیگر در رسانه های اجتماعی منتشر شد که نشان می دهد سریع سایپا به ناوگان پلیس شهر گوکارا در کربورا اضافه شده است. بررسی بازار خودروهای ونزوئلا نشان می دهد که سایر اتومبیل های ایرانی مانند تارا و سینا نیز در این کشور قوی هستند و علاوه بر ناوگان مؤسسات دولتی توسط مردم عادی و تاکسی های اینترنتی نیز مورد استفاده قرار می گیرند ، اما مسئله ای که بیشتر به حضور اتومبیل های ایرانی در ونزوئلا مربوط می شود ، قیمت این اتومبیل ها است.
براساس اخبار تجاری ، بررسی سیستم عامل های آنلاین در ونزوئلا نشان می دهد که اتومبیل های ایرانی صفر -کیلومتری بیش از 16000 دلار قیمت دارند. به عنوان مثال ، سریع S ، که در بازار ایران با نرخ 520 میلیون دلار معامله می شود ، در بازار ونزوئلا 16000 دلار قیمت دارد. با فرض اینکه هر دلار 94000 دلار است ، قیمت سریع در بازار ونزوئلا یک میلیارد و 504 میلیون دلار تخمین زده می شود.
دنا همچنین با 5،500 کیلومتر ناوبری و دو سال زندگی در سکوی آنلاین با قیمت 21000 دلار ، معادل 1 میلیارد و 974 میلیون دلار تبلیغ شده است. با این حال ، نمونه صفر کیلومتر این خودرو 970 میلیون دلار در بازار ایران قیمت دارد.
نکته برجسته بازار ونزوئلا این است که ماشین دنا بیش از تارا است. بنابراین DENA قیمت بالاتری نسبت به تارا دارد ، در حالی که پلت فرم TARA بیشتر به سمت -date است. بررسی تبلیغات تارا در ونزوئلا نشان می دهد که مدل 2023 20،000 دلار قیمت دارد ، معادل 1 میلیارد دلار و 880 میلیون دلار. در حالی که تارا در بازار ایران با قیمت 970 میلیون دلار فروخته می شود.
مواد مصرفی این اتومبیل ها نیز گران هستند. به عنوان مثال ، فیلتر هوای زلزله ، که قیمت کمتر از 200،000 تومان در بازار ایران دارد ، در بازار ونزوئلا با حدود یک میلیون و 400000 تومن فروخته می شود.
علاوه بر مواد مصرفی ، کالاهای تزئینی اتومبیل ایرانی نیز در این بازار قیمت دارند. به عنوان مثال ، یک پوشش سریع صندلی در ونزوئلا بیش از 20 میلیون دلار هزینه دارد.
اما شرایط صنعت خودروسازی ونزوئلا چیست و نحوه ورود اتومبیل های ایرانی به این کشور چیست؟
حضور اتومبیل های ایرانی در ونزوئلا
حضور اتومبیل های ایرانی در ونزوئلا ده ها سال از تاریخ است. در سال 2006 ، سرمایه گذاری مشترک Venryrato در Marakai با سهم 36 ٪ از شرکت توسعه صنعت خودرو (ایران خمرو و سایپا) و 64 ٪ در ونزوئلا تأسیس شد. اولین محموله وسایل نقلیه مشترک نیز تا سال 2007 تحویل داده شد. فعالیت Venryto از سال 2015 به 1400 متوقف شد تا اینکه همکاری ایران -ونزوئلا در سال 1401 از سر گرفت.
اولین بار صادرات به این کشور نمونه های مختلف غرور و غرور و Samand بود تا اینکه همکاری جدید تارا و دنا از ایران خمرو ، سریع و سینا از سایپا به دست آمد.
صنعت خودرو ونزوئلا پاییز
صنعت خودرو در ونزوئلا سابقه طولانی دارد. در طول رونق در دهه 1970 ، تولید سالانه خودروسازان در ونزوئلا به حدود 6000 واحد در سال رسید ، اما مدتی نگذشت که بحران اقتصادی دهه 1980 و اصلاحات شدید ارزی منجر به فروپاشی تولید خودرو در کشور شد. در سال 2 ، تولید به 4.3 واحد کاهش یافته است.
حمایت دولت در دوره هوگو چاوز باعث افزایش گردش تولید شد ، اما در سال 2007 صنعت خودروسازی ونزوئلا کاهش یافته و تولید خودروسازان را به 172،000 واحد کاهش داده است. پس از آن ، کاهش قیمت نفت و سایر مشکلات اقتصادی باعث کاهش تولید و در نتیجه تولید سالانه خودرو به حدود 6000 واحد شد.
روند این سالها نشان می دهد که چگونه صنعت خودروسازی ونزوئلا ، زمانی قطبی صنعتی در آمریکای لاتین ، تحت تأثیر تغییرات اقتصادی و سیاست های داخلی قرار گرفت. بسیاری از کارخانه های بزرگ خودرو در دهه اول هزاره دوم تعطیل شدند یا کار را متوقف کردند و باعث ایجاد یک بحران عمیق شدند.
تأثیر تحریم ها ، نرخ ارز و سیاست های دولت بر صنعت خودروسازی ونزوئلا
ونزوئلا از دهه اول هزاره دوم تحت سیاست های کنترل ارز بوده است. دولت بارها و بارها از سیستم چند منظوره ارز (با سیستم CADIVI و سپس SICAD/SICAD) استفاده کرده است که منجر به مشکلات عمیق برای تأمین واردات خودرو و قطعات یدکی شد.
در کنار این مسائل ، تورم نادر و سیاست های دستوری دولت در تعیین قیمت خودرو به شدت محیط بازار خودروهای ونزوئلا را به خود اختصاص داده است. گزارش های رسمی رسانه های ونزوئلا حاکی از آن است که در پنج ماه اول سال ، تنها 4.3 اتومبیل تولید شده است که در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته 5 درصد افت نشان داد.
کمبود عرضه خودرو و مشکلات دسترسی به ارز در آن سالها باعث شد تا مردم ونزوئلا تشویق به خرید اتومبیل به عنوان یک دارایی امن کنند. علاوه بر مسائل داخلی ، تحریم های بین المللی ایالات متحده نیز بازار خودروهای ونزوئلا را پیچیده تر کرده است. به حدی که واردات قطعات خودرو و عرضه ارز برای خودروسازان حاضر در ونزوئلا به یک بحران عمیق تبدیل شده است.
وضعیت فعلی تولید داخلی
تولید خودرو در ونزوئلا در حال حاضر نزدیک به صفر است. براساس اعلام انجمن خودروسازان ونزوئلا ، در هشت ماه اول سال ، در مجموع 5 وسیله نقلیه در ونزوئلا جمع شدند. کلیه شرکتهای بزرگ اتومبیل ، از جمله جنرال موتور و کرایسلر ، خطوط تولید خود را در سالهای اخیر بسته اند.
تویوتا و فورد همچنین پس از متوقف کردن تولید محلی ، فقط به دنبال فروش خودروهای وارداتی بودند. در حال حاضر فقط چند خط تولید محدود از اتومبیل های سنگین مانند مکه و کامیون های آیکو و مونتاژ اتوبوس Exava وجود دارد. قبل از بحران ، این کارخانه ها ظرفیت تولید اسمی صدها هزار اتومبیل داشتند ، اما تجهیزات آنها اکنون فرسوده شده است و هیچ سرمایه گذاری جدیدی برای بازسازی آنها انجام نشده است.
تجزیه و تحلیل بازار ماشین ونزوئلا
امروز بازار خودروهای ونزوئلا تا حد زیادی به واردات خودروهای خارجی بستگی دارد. در سالهای اخیر ، واردات رسمی خودرو (به ویژه چین) تا حدودی احیا شده است و مدل های جدیدی در بازار خودرو منتشر شده است.
با این حال ، قیمت ها هنوز هم حیرت انگیز هستند. به عنوان مثال ، مدل های جدید جمع و جور در حدود 5000 تا 5000 دلار هستند و شاسی های میانه و متقاطع با قیمت بیش از 5000 دلار قیمت دارند ، رقمی که برای اکثر مردم ونزوئلا در دسترس نیست.
تورم بالا همچنین خریداران را ترغیب به سرمایه گذاری در بازار خودرو کرده و موقعیت ماشین را از کالاهای مصرفی به کالاهای سرمایه تغییر داده است. به همین دلیل ، مردم گاهی اوقات برای جلوگیری از از بین بردن پس انداز خود ، ماشین را به عنوان پوشش خریداری می کنند.
از طرف دیگر ، گروهی از افراد نزدیک به دولت ونزوئلا در حال دور زدن اتومبیل های لوکس (به ویژه اتومبیل های آمریکایی) هستند. در یکی از این شبکه ها ، چهار وسیله نقلیه در صادرات توقیف شده است.
در عمل ، محدودیت اجاره رسمی واردات و ارزهای خارجی باعث شده است که اتومبیل ها بسیار کمیاب و حتی قرارداد پیش فروش (با پرداخت پول و انتظار برای چند ماه) به روش های مشترک برای خرید خودرو باشند. شرکت کنندگان در بازار ونزوئلا پیش بینی کرده اند که فقط حدود 6000 وسیله نقلیه در سال 2 فروخته می شوند که از فروش 6000 واحد در سال دور است.
مقایسه بازار اتومبیل ایران با ونزوئلا
صنعت خودروهای ایران بسیار قدیمی تر و قدیمی تر از ونزوئلا است. این صنعت حدود 2 درصد از تولید ناخالص داخلی ایران را تشکیل می دهد و تولید آن در سالهای اوج خود به بیش از یک میلیون واحد در سال رسیده است. به عنوان مثال ، در سال 2011 ، کل تولید خودرو در ایران یک میلیون و 600000 واحد تخمین زده می شود.
پس از اعمال تحریم های بین المللی بر تولید ایران ، این امر به طرز چشمگیری کاهش یافت و در سال 2013 به زیر 800،000 واحد رسید ، اما تلاش شده است تا تولید و احیای تولید انجام شود.
تلاش برای احیای صنعت خودروهای ایران بیشتر به گردش و پاسخ مصرف کنندگان متمرکز شده است. ایران دارای دو خودروساز بزرگ دولتی (ایران خمرو و سایپا) با فن آوری های محدود است که مدل های پرتاب آن بر اساس سیستم عامل های قدیمی است.
در سالهای اخیر ، دولت ایران پشتیبانی زیادی از صنعت خودرو خود دریافت کرده است. حمایتی که گاهی اوقات با اختلافات زیادی همراه بوده است. دولت ایران در طول سالها محدودیت واردات در واردات خودرو را برداشته و حتی اجازه واردات خودروهای استفاده شده را نیز داده است.
به طور کلی ، با وجود تحریم های همزمان در هر دو کشور ، خودروهای ایران توانسته است با حجم بالایی از تولید ، تولید خود را ادامه دهد. محصولی که اگرچه به دلیل عقب ماندگی فناوری با اختلاف نظر همراه است ، بهتر از ونزوئلا عمل کرده است.
برای مطالعه بیشتر در مورد گزارش “احترام نظامی ونزوئلا برای سریع!” ذرات برای شیء مستقیم اخبار تجاری مطالعه
