ریتم موتور اقتصادی چین کند شد / ترکش‌های ناکارآمدی استراتژی اژدهای زرد

براساس اخبار تجاری ، ریتم اقتصاد چین ممکن است کند شود. در حالی که به لطف روابط تجاری متنوع تر ، توانسته است بر بحران تجاری دونالد ترامپ غلبه کند ، اما اقتصاد داخلی آن نسبت به سایر بازیگران با چالش هایی روبرو است. صادرات در سه ماه گذشته افزایش یافته است ، در حالی که صادرات ایالات متحده کاهش یافته است ، اگرچه رشد اقتصادی داخلی آن کمی امیدوار کننده است.

تمسخر

تولید صنعتی ماه گذشته رشد 5.7 درصد را تجربه کرد ، که در استانداردهای غربی قوی تر به نظر می رسد ، اما در مقایسه با 6.8 ٪ ژوئن به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. موضوعی که نگرانی های بسیاری را برانگیخته است این است که فروش خرده فروشی تنها 3.7 درصد رشد داشته است که در ماه گذشته 4.8 درصد کاهش را تجربه کرده است. این بیانیه از دیدگاه مهم است که حتی 4.8 ٪ در آن دوره کم بود.

مشکل اصلی اقتصاد چین یک راز پیچیده نیست: مصرف داخلی برای این کشور توسعه یافته کافی نیست. با کمتر از نیمی از کل تولید ، این رقم بسیار کمتر از 90 ٪ از بخش عمده کشورهای توسعه یافته ، به ویژه پس از فروپاشی بازار مسکن است. از آنجا که سرمایه گذاری در املاک و مستغلات اصلی ترین اهرم بسیاری از خانوارهای چینی است ، جبران خسارات آنها و افزایش پس انداز آنها دشوار بوده است.

بنابراین ، چینی ها در مواجهه با تقاضای کافی برای شرکت ها به افزایش صادرات متوسل شده اند. این امر باعث شده است که بازار جهانی پر از کالاهای کم هزینه باشد و عصبانیت شرکای تجاری را افزایش دهد. اگر استراتژی رشد صادرات محدود نباشد ، باید انتظار چالش های جدی تری داشته باشیم.

بنابراین ، راه برای کاهش سرعت اقتصادی چین یک معما نیست ، اما پاسخ آن در کاهش سرمایه گذاری و افزایش مصرف است. پکن در تلاش است تا دوباره بازسازی اقتصادی را دوباره تعریف کند و در برخی از شهرهای بزرگ به موفقیت رسیده است. در این شهرها ، قیمت در بازار مسکن کاهش یافته است ، سهم سرمایه گذاری از تولید محلی کاهش یافته است و دولت ها سرمایه گذاری را به صنایع استراتژیک و با کیفیت سوق داده اند.

بحران

متأسفانه ، دولت ها در شهرهای کوچکتر هنوز این رویکرد جدید را به درستی درک نکرده اند. در مواجهه با کاهش رشد ، آنها در تلاشند تا با سرمایه گذاری بیشتر ، هدف ملی رشد سالانه بیش از 5 ٪ را برآورده کنند. نتیجه این است که ظرفیت و تولید افزایش می یابد ، شرکت ها ضرر می کنند و قیمت ها پایین تر هستند. همه این گزاره ها فقط باعث می شود که شرکت های چینی با چالش های جدی تری روبرو شوند.

به گفته گروهی از کارشناسان اقتصادی برای بازسازی موفقیت آمیز اقتصاد ، کشور ابتدا باید با صدور مجوز به تعداد زیادی از تولید کنندگان ظرفیت اضافی خود را کاهش دهد تا از ورشکستگی خود جلوگیری کند. یک تخمین این است که حدود 80 درصد از توسعه دهندگان فعلی املاک و مستغلات چین برای تثبیت بازار باید ورشکسته شوند. همین الگوی در سایر قسمت ها مانند تولید خودرو و کاربردی نیز صادق است.

شرکت هایی که از هر رکود اقتصادی جان سالم به در می برند باید بیشتر روی جبران خسارت تمرکز کنند ، خواه با افزایش دستمزد و چه مزایای سخاوتمندانه تر یا تسهیل افزایش مصرف. با این حال ، متوسل شدن به این راه حل ها بر حاشیه سود شرکت ها تأثیر می گذارد و مدل فعلی را به چالش می کشد. منافع قدرتمندی که قدرت حزب حاکم به آن بستگی دارد نیز تهدید می شود. بنابراین ، مبارزه برای اصلاحات ادامه دارد.

وقتی ترامپ به الگوی “شی” متوسل می شود

مشکلات اقتصادی چین نشان می دهد که حتی کشورهای اقتدارگرا نیز در اصلاحات دردناک مشکل دارند. اما نتیجه عجیب این است که ما به نظر می رسد در دنیایی زندگی می کنیم که اقتصادهای ایالات متحده و چین به روشهای مختلفی نزدیک می شوند.

دولت دوم ترامپ ، که از نفوذ سیاسی خود برای هدایت شرکت ها به اهداف ملی و مجازات آنها که در برابر آنها مقاومت می کند ، استفاده می کند ، از الگوهای مشابه شی جینپینگ در زمینه رهبری دولت پیروی می کند. اما همگرایی نگران کننده تر این است که هر دو اقتصاد اکنون ظاهراً مهم هستند. نتیجه کاهش تقاضا برای محصولات کشورهای دیگر است.

در اقتصاد جهانی ، که هنوز در تلاش است تا از رکود اقتصادی بهبود یابد ، این نگرانی زیادی را برای بخش بزرگی از بازیگران ایجاد می کند.