از تحقیر ترامپ تا فرصت‌سازی‌های نوظهور چین

براساس اخبار تجاری ، همزمان تحقیرآمیز ، توجیه و آزمایش نادر است. اما امروز هند دقیقاً اینگونه است. رئیس جمهور آمریكا دونالد ترامپ پس از درگیری های مرزی پاکستان با هند و سپس تحمیل تعرفه حتی بالاتر از تعرفه های چینی در مورد کالاهای هندی ، اسلام آباد را پذیرفته است و 25 سال دیپلماسی را از دست داده است. رئیس جمهور آمریكا بعید است كه توجه كند كه چگونه پرجمعیت ترین كشور جهان و پنجمین اقتصاد بزرگ جهان پاسخ خواهد داد.

نخست وزیر هند ، نارندرا مودی اخیراً مسیر یک کشور قوی تر و مطمئن تر را به تصویر کشیده است. او همچنین در آستانه ملاقات با شی جینپینگ در چین قرار دارد. پس از چهار سال درگیری مرزی تلخ در هیمالیا بین دو کشور. به گفته ناظران ، بیگانگی ایالات متحده با هند یک اشتباه بزرگ است. اما برای دهلی ، این می تواند به یک فرصت تاریخی تبدیل شود: یک آزمایش تعیین کننده برای اثبات این ادعا که دهلی در آستانه ابرقدرت است.

طعم دوگانه تحقیر

تحقیر هند توسط ترامپ را می توان از دو منظر در نظر گرفت. اول ، وی پس از محکوم کردن خریدهای نفتی روسیه توسط هند ، 5 ٪ عوارض گمرک اضافی را به کالاهای هندی تحمیل کرد. به تعرفه واردات 2 ٪ قبلی اضافه کنید. خرید نفت روسیه ممکن است ناخوشایند باشد ، اما با توجه به این که این بنا بر اساس سازوکار و قیمت که توسط غرب اداره می شود ، هند بخشی از نفت و صادرات روسیه را به اروپا تصحیح می کند و بسیاری از کشورهای دیگر – از جمله چین – همان نفت را خریداری می کنند. بنابراین ، اقدام ایالات متحده بیشتر به عنوان مجازات هند گفته می شود.

از دیدگاه دیگر ، رویکرد ترامپ را می توان به عنوان تلاشی برای تحقیر هند ، به ویژه با توجه به نزدیکی ترامپ به پاکستان تعبیر کرد. پس از حمله تروریستی در هند ، که مودی آن را به پاکستان نسبت داد ، دو کشور با شرکت بیش از پنج مبارز شرکت کردند. در آن زمان ، ترس از برخورد هسته ای بین این دو بازیگر به شدت افزایش یافت. با این حال ، ترامپ اکنون به دنبال توافق در زمینه رامسر و معادن در پاکستان است. او حتی یک شام در کاخ سفید با مجمع مونیر ، فرمانده سرسخت ارتش پاکستان و حاکم عملی برگزار کرد. شخصی که اکنون ترامپ را نامزد جایزه صلح نوبل می داند. علاوه بر این ، ایالات متحده میانجیگری را در درگیری کشمیر پیشنهاد کرده است. این عمل خلاف موضع دیرینه بازیگر و شکستن تابو هند است.

از بی اعتمادی تا توجیه

عدم توجه ایالات متحده به یکی از مزایای امنیتی حیاتی هند و تصمیم آن برای مجازات این بازیگر ، اعتماد عمومی به هند را تضعیف کرده است. از سال 2008 ، روسای جمهور ایالات متحده هند را به عنوان یک قدرت دموکراتیک رو به رشد و سنگین در برابر سلطه چین در آسیا تشخیص داده اند. اقتصاد 4 تریلیون دلاری و بازار سهام 5 تریلیون دلاری هند از نظر بدهی ، بی ثباتی و وابستگی به چین با پاکستان تفاوت قابل توجهی دارد. اقدام ترامپ یک هدف استراتژیک برای منافع آمریکایی است. اشتباهی که به غفلت واشنگتن از ناتو در اروپا می افزاید. بنابراین ، تعدادی از هندی ها اکنون درگیر بی اعتمادی مزمن هستند.

هند از استقلال از پیوستن به اتحادهای نظامی خودداری کرده است. با این حال ، نام این خط مشی از “عدم ارتباط” به “چند جانبه گرایی” تغییر یافته است. دهلی همچنین برخی از سلاح های خود را از روسیه و بخش دیگر اروپا ، اسرائیل و ایالات متحده تولید می کند. چین ورودی های صنعتی را تأمین می کند و غرب بازار و فناوری را فراهم می کند. با این حال ، در سال پس از یخبندان روابط با چین به دلیل درگیری های مرزی ، برخی در واشنگتن امیدوار بودند که این روند منجر به وحدت یک جانبه با ایالات متحده شود. مبادله اطلاعات و مانورهای نظامی مشترک ایالات متحده و هند ، از جمله ژاپن و استرالیا ، سرانجام منجر به توافق استراتژیک سال نزدیک به همکاری های دفاعی شد. اما هندی هایی که نسبت به اوراق بین المللی بدبین بوده اند ، اکنون خود را بسیار مهم می دانند و همانطور که همیشه هشدار داده اند ، وابستگی ما را خطرناک تر توصیف می کنند. در همین زمینه ، سفر مودی به چین نیز پیامی است که هند گزینه های دیگری در جدول دارد.

آزمایش سرنوشت ساز برای هند

تحقیر و توجیه همزمان اکنون به آزمایشی برای توانایی ها و مقاومت های هندی تبدیل شده است. مودی در یازده سال گذشته بر ساخت ملت ، نوسازی و غلظت قدرت متمرکز شده است. با این حال ، همچنین خرابی های ثبت شده وجود دارد: برنامه صنعتی سازی نتایج محدودی ایجاد کرده است و نتوانسته است فرصت های شغلی لازم را ایجاد کند. سیستم آموزشی ضعیف است و مودی گاهی اوقات به ناسیونالیسم هندو می رود. اما علاوه بر این شکست ها ، موفقیت هایی نیز حاصل شده است: توسعه جاده ها و فرودگاه ها ، گسترش پرداخت های دیجیتال و سیستم های مالیاتی یکپارچه پایه و اساس یک بازار بزرگ داخلی داخلی بوده است. سیستم مالی کشور تقویت شده ، بازار سرمایه عمیق مبتنی بر پس انداز داخلی ، حساب جاری تقریباً متعادل است و بانک ها رویکرد محتاطانه ای دارند. اگرچه هند کمتر احتمال دارد زنجیره های تأمین جهانی را به شکل چین + یک جذب کند ، اما این بنیادها به دهلی کمک می کند تا شوک تجاری را تحمل کند. انتظار می رود رشد اقتصادی بیش از 5 ٪ باقی بماند و هند را به پویاترین اقتصاد جهان تبدیل کند. براساس صندوق بین المللی پول ، این سومین اقتصاد بزرگ جهان تا سال 5 خواهد بود.

خطر بازگشت به انزوا گرایی

با این حال ، خطر اصلی این است که رفتارهای پرخاشگرانه ایالات متحده ، انزوا کننده و تمایلات ضد غربی را در هند احیا می کند. مودی در سخنرانی روز استقلال در تاریخ 7 اوت بر خودآگاهی بیشتری تأکید کرد. شرکت های فناوری هند نیمی از درآمد خود را از مشتریان آمریکایی کسب می کنند. هند دومین بازار بزرگ برای کاربران OpenAI است. علاوه بر این ، برای تسریع در صنعتی شدن ، کشور باید ماشین آلات و ورودی های بیشتری را از چین وارد کند. بنابراین بهتر است هند سعی کند آسیب ها را محدود کند. این امر می تواند از طریق امتیازات منطقی مانند کاهش تعرفه ها ، خرید کمتر نفت روسیه و بیشتر واردات گاز طبیعی ایالات متحده حاصل شود. روابط عمیق بین دو کشور ، از جمله جامعه بزرگ مهاجر هند در ایالات متحده ، باقی مانده است. مودی حق سفر به چین را دارد. از آنجا که ظهور تولید صنعتی هند در دهه آینده هم به روابط تجاری با چین و هم همکاری فناوری با ایالات متحده نیاز دارد. علاوه بر این ، او باید به دنبال توافق نامه های تجاری جدید ، مشابه قراردادهای اخیر با انگلستان و امارات متحده عربی باشد.

نگاه کنید به اصلاحات

اولویت دوم باید اصلاحات داخلی باشد. سرنوشت هند استقلال است. در دنیای خصمانه ، اندازه و پویایی اقتصاد اهمیت بیشتری پیدا می کند. به خصوص دستیابی به شرایط بهتر در توافق نامه ها ، تأمین هزینه های دفاعی و ارتقاء سطح زندگی حتی اگر تجارت جهانی کند شود. هند منتظر اصلاحات اساسی مانند آزادسازی تجارت ، اصلاح قضایی ، نوسازی شبکه های کشاورزی ، زمین و توزیع انرژی است. بسیاری از این اصلاحات نیاز به همکاری دولت مرکزی و ایالت ها دارند. این دلگرم کننده است که مودی اخیراً قول داده است مالیات و مالیات خدمات را ساده کند و اقتصاد را آزاد کند. او از “نسل جدید اصلاحات” صحبت کرده است. پس از یازده سال قدرت ، او باید سریعتر و عمیق تر حرکت کند. رویارویی با چالش های اساسی داخلی همیشه مطابق با منافع ملی هند بوده است. اکنون ، در دنیای پرخطر ، بهترین سپر دفاعی کشور یکسان است.