رویارویی دو غول هوایی؛ روایت جنگده‌های آمریکایی که قدرت خلبان‌ها در آسمان را به چالش می‌کشند

به گزارش Business News ، نیروی هوایی ، نیروی دریایی و نیروی دریایی ایالات متحده هر کدام دارای بال های هوایی خود هستند و هر سه سرباز لیست طولانی از هواپیماهای جنگنده با عملکرد بالا در زرادخانه خود دارند. با این حال ، روشهای آموزش خلبانان جنگنده آینده در هر یک از این شاخه ها به طور قابل توجهی متفاوت هستند. این سه شاخه حتی از هواپیماهای مختلف آموزشی استفاده می کنند. در حالی که نیروی هوایی ایالات متحده از هواپیماهای Northrop T-38 Talon برای آموزش خلبانان خود استفاده می کند ، نیروی دریایی و تفنگداران دریایی به مک دونل داگلاس T-45 Goshawk متکی هستند. آنها دارند

درباره Talun Nortrop

T-38 یک هواپیمای عالی است که به دلیل بدنه باریک و بال های کوتاه شناخته شده است. این هواپیما برای اولین بار در دهه 50 معرفی شد و اولین جت آموزشی عالی جهان بود که قادر به دستیابی به حداکثر سرعت 1.3 مایل در ساعت بود. T-38 عملکرد بسیار خوبی در صعود دارد و به دلیل طراحی دوقلوی خود شتاب و شتاب بسیار بالایی دارد.

مشخصات عملکردی T-38 با ویژگی های مبارزان خط مقدم نسبت به T-45 Goshawk Navy و تفنگداران دریایی سازگار است. این بدان معنا نیست که پرواز این هواپیما آسان است. در عوض ، به سرعت و سرعت بالا نیاز دارد ، که باعث می شود خلبانان نیروی هوایی آینده ایالات متحده برای محیطی آماده تر شوند که مبارزان مدرن تری مانند F-15 Eagle و F-16 را با Falcon و F-22 Raptor یا F-35 Lightning II تجربه کنند.

T-45 Goshawk مقاوم و آموزش آسان است

بر خلاف T-38 ، T-45 Goshawk از هواپیمای Bae Hawk مشتق شده و یک بستر آموزشی برای پرواز از طرف هواپیماهای هواپیما ارائه می دهد. مقاوم و آسان برای آموزش دانش آموزان در برخورد با چالش های فرود در کشتی ، T-45 دارای چرخ های فرود سنگین تر ، قلاب های دم و شاسی های جلو است که T-45 را سنگین تر از شاهین اصلی می کند.

نتیجه این است که T-45 یک زیرزمین زیرزمینی ضعیف تر با حداکثر سرعت 0.95 مایل در ساعت و نسبت رانش به وزن معتدل است. عملکرد هواپیما برابر با مبارزان خط مقدم مانند F/A-18 یا F-35 نیست. در عوض ، این جنگنده برای آموزش دانش آموزان در پرواز دقیق و تسلط بر جنبه های فنی عملیات از کشتی طراحی شده است.

هواپیماهای مختلف برای فلسفه های مختلف آموزشی

تفاوت در عملکرد و طراحی این دو هواپیما آموزشی ، فلسفه های آموزشی مختلفی را در هر شاخه نشان می دهد. برای نیروی هوایی ایالات متحده ، T-38 دانش آموزان را برای حمل و نقل هوایی با کارایی بالا در فضاهای هوای آزاد آماده می کند. برنامه آموزشی و عملکرد هواپیما به فوق العاده ، پرواز گروهی و مانورهای تاکتیکی نیاز دارد. فارغ التحصیلان باید مدیریت انرژی ، تصمیم گیری سریع را با سرعت زیاد و مهارت های آکروباتیک در ارتفاعات و سرعت های مشابه مبارزان T-38 در خط مقدم بیاموزند. این گزاره به فارغ التحصیلان این فرصت را می دهد تا سریع فکر کنند و مهارت های حرکتی دقیق و چابکی ذهنی مورد نیاز برای عملیات در محیط های با قدرت بالا را توسعه دهند.

برای نیروی دریایی و تفنگداران دریایی ، T-45 چالش های عملیات کشتی را افزایش می دهد. فارغ التحصیلان باید یاد بگیرند که چگونه روی یک عرشه متحرک فرود بیایند. بنابراین ، برنامه تمرینی T-45 بر الگوی پرواز ، با استفاده از دستگاه های اندازه گیری و “پرواز توپ” برای فرود در کشتی متمرکز شده است. فارغ التحصیلان T-45 برای از بین بردن حتی کوچکترین اشتباهاتی که در هنگام فرود می توانند در کشتی کشنده باشند ، باید عادات ثبات ، انسجام و پیش بینی را پرورش دهند. البته ، جنگ هوایی و مانورهای “G” با قدرت بالا نیز آموزش داده می شوند ، اما اصول عملیات کشتی بسیار مهمتر است.