وقتی «شی» راوی تاریخ می‌شود / چگونه چین با تکیه بر جنگ جهانی دوم میدان‌دار نظم جهانی شده است؟

هشت دهه پس از پایان جنگ جهانی دوم ، حزب کمونیست چین همچنان در میان یک رقابت شدید با ایالات متحده به مبارزه می پردازد تا نقش خود را در پیروزی نهایی و ادعای مالکیت غنایم سرزمینی به رسمیت بشناسد.

رهبر چین ، شی جینپینگ ، در ماه های اخیر دستور تبلیغات گسترده تبلیغاتی را داده است تا روایت این حزب را از نقش خود در شکست ژاپن برجسته کند. در تاریخ 3 سپتامبر ، وی برای بزرگداشت پیروزی ، یک رژه باشکوه ، از جمله نیروها ، موشک ها و تانک هایی که از مرکز پکن عبور می کنند ، نظارت خواهد کرد.

محققان می گویند که هدف این هدف جذب حمایت مردمی از حزب و دستور کار آن است ، ضمن برخورد با اقتصاد ضعیف و افزایش رقابت با ایالات متحده. این شی به دنبال ترویج موقعیت چین به عنوان یک قدرت جهانی با تبلیغ روایت های جنگی ، توجیه ادعای حاکمیت پکن در مورد تایوان و برجسته کردن حمایت بین المللی از تلاش های خود برای به چالش کشیدن برتری آمریکا است.

هانس ون ، استاد تاریخ مدرن چین در دانشگاه کمبریج ، به وال استریت ژورنال گفت: “شی جینپینگ تاریخ جنگ جهانی دوم را برای منافع سیاسی خود بازنویسی می کند.”

مأموریت اجتناب ناپذیر حزب

در آستانه 80 سالگرد پیروزی چین بر ژاپن ، پیام های حزب کمونیست گسترده است. فیلم ها و سریال های تلویزیونی چریک های کمونیستی را به عنوان قهرمانان مقاومت در برابر حمله ژاپن نشان می دهند. محققان و موزه های این حزب مقالات و نمایشگاه هایی را برپا کرده اند که کمونیست ها را به عنوان ستون اصلی تلاش های جنگ چین معرفی کرده و با سهمی که به حزب ملی Chiang Kai داده شده است ، نابود شده است.

در خارج از مرزهای چینی ، دیپلمات های چینی تأکید کرده اند که چین در عدم موفقیت در اختیارات نقش داشته و نظم بین المللی مستقر در سازمان ملل را تأسیس کرده است. نظمی که پکن را متهم می کند ترامپ به دلیل سیاست “اولین آمریکایی” خود به دنبال از بین رفتن است. در عوض ، پکن خود را به عنوان نیرویی برای ثبات جهانی معرفی کرده است.

رنا میتر ، مورخ چینی در دانشکده کندی هاروارد ، گفت: “حزب کمونیست چین با تأکید بر نقش خود در جنگ جهانی دوم ، به دنبال معرفی شریک جنگ پس از جنگ است.” به گفته وی ، هدف این است که چین را به عنوان قانونگذار در حاکمیت جهانی ببینیم ، نه قدرت اصلاح شده ای که می خواهد قوانین را تغییر دهد.

به نظر می رسد درست به تاریخ

این شی از زمان رسیدن به قدرت سعی در تحمیل آنچه “نگاه صحیح به تاریخ” نامیده می شود. ظاهری که رویای او برای “احیای چین” و توجیه دولت اقتدارگرایانه وی را برجسته می کند. در عمل ، این به معنای معرفی حزب کمونیست به عنوان تنها ضامن صعود چین و سرکوب دیدگاه های جایگزین در گذشته است. این شیء به طور خاص به جنگ جهانی دوم توجه کرده است. با شروع جنگ چین با ژاپن سالها قبل (آغاز جنگ در اروپا) و حمله ژاپنی ها به پرل هاربر (که ایالات متحده را به جنگ آورد) ، جنگ چین آغاز شده بود. مورخان تخمین می زنند که بین دو تا سه میلیون چینی در طول جنگ جان باختند ، فداکاری که مقامات و محققان چینی می گویند در غرب نادیده گرفته شده است.

در هفتمین سالگرد پیروزی در سال 2 ، این حزب بر نقش نیروهای مائو در تضعیف ارتش ژاپن با جنگ های چریکی تأکید کرد. یک چالش در برابر اجماع گسترده محققان که معتقدند ناسیونالیست ها بیشتر نبرد را انجام داده اند. مقامات همچنین به دنبال جلب توجه جهانی بیشتر به اهمیت چین در جنگ بودند.

چی واپینگ ، استاد دانشگاه شرقی شانگهای ، نوشت: “مدتهاست که تعصبات مختلفی وجود داشته است که بر نقش غرب در عدم موفقیت فاشیسم تأکید کرده و مشارکت چین را نادیده گرفته است.” وی گفت: “چین در این زمینه جنگید که بیشترین تلفات و بالاترین هزینه را داشت و نقش مهمی در شکل گیری سازمان ملل داشت.”

جنگ جهانی دوم و سیاست امروز

این پیام ها به عنوان انتقاد غرب از سیاست های صنعتی چین و روابط نزدیک با مسکو شدت گرفته است. این شیء بارها و بارها جنگ جهانی دوم را به عنوان اساس روابط فعلی با روسیه ذکر کرده است و دو کشور را به عنوان نیروهای خوبی که فاشیسم را شکست داده اند ، معرفی کرده است.

شی همچنین از این سالگرد برای تقویت ادعای حاکمیت پکن بر تایوان استفاده کرده است. این جزیره که استعمار پنج دقایق ژاپن بود ، توسط ناسیونالیست ها کنترل می شد. وی در مقاله ای که قبل از جشن پیروزی مسکو در روسیه در روسیه منتشر شد ، به اظهارات قاهره اشاره کرد. بیانیه ای مبنی بر اینکه “تمام سرزمین هایی که ژاپن از چین ربوده اند” تحت رهبری ناسیونالیستی به جمهوری چین بازگردانده می شوند.

مقامات چینی می گویند که حزب کمونیست به تمام سرزمین هایی که ناسیونالیست ها از ژاپن از جمله تایوان بازپس گرفته بودند ، شد. حزب کمونیست هرگز تایوان را بر عهده نگرفته است ، اما بارها و بارها آن را قول داده است – در صورت لزوم ، با زور.

در آستانه 3 سپتامبر ، دیپلمات های چینی در سراسر جهان استدلال های شیء را تکرار کردند. دونگ هنگبو ، سفیر چینی در آلمان در برلین گفت: “بازگشت تایوان به چین بخش مهمی از جنگ جهانی دوم و دستور پس از جنگ است.” حقایق تاریخی و حقوقی آن غیرقابل توصیف است. “

اما مقامات غربی ، مورخان و مقامات تایوانی این تصور را رد می کنند. برخی معتقدند که اظهارات قاهره توسط ناسیونالیست ها با کنترل تایوان حاصل شد. برخی دیگر استدلال می کنند که بیانیه صادر شده توسط روزولت ، چرچیل و چیانگ الزام آور نبود.

روایت فرهنگی

در داخل چین ، این حزب روایت های جنگی خود را در مورد سینما و تلویزیون پخش می کند. یک مستند ده قسمت با عنوان “پیروزی” نقش “اصلی” حزب را در جنگ با ژاپن می گوید. یک درام تاریخی جدید گروهی از چریکهای کمونیستی در شمال شرقی چین را نشان می دهد که پس از شکست ژاپنی ها با هم جمع شدند و مقاومت کردند.

ژو جیامو ، مورخ ارشد آکادمی علوم اجتماعی چین ، در مقاله ای نوشت: “ترویج نقش اصلی کمونیست ها در مقاومت به درک مردم بزرگ حزب و متحد کردن توده ها بیشتر در مرکز حزب با رهبری شی جینپینگ کمک می کند.”

در سینماها ، فیلمی درباره جنایات جنگ ژاپن موفقیت چشمگیری داشته است. فیلم “مرده به حقوق” در مورد قتل نانجینگ (1) از زمان اکران بیش از 5 میلیون دلار به فروش رسانده است.

داستان این فیلم در مورد گروهی است که در یک استودیوی عکاسی از تصاویر این قتل پنهان شده است ، در حالی که برخی تخمین ها توسط صدها هزار غیرنظامی چینی کشته شده است.

مقامات توصیه کرده اند که از نمایشگاه های موضوعی جنگ جهانی دوم برای حدود 5 موزه و سایت های تاریخی چینی بازدید کنند. موزه ای در پکن بر این است که چگونه نیروهای کمونیستی با درگیر کردن نیروهای ژاپنی در پیروزی متفقین نقش داشته اند.

مور ، مورخ این حزب ، لو پینگ هانان ، در یک مجله حزب نوشت: “بدون جنگ چریکی کمونیست ها ، باز کردن و حفظ جلوی خطوط دشمن و دستیابی به پیروزی غیرممکن بود.”

محققان چینی می گویند که این روایات هدف این است که ملت را در پشت شیء و تلاش های او برای بازسازی اقتصاد و پیروزی در رویارویی دشوار با غرب متحد کند. آکادمی علوم اجتماعی چین در یک مجله نوشت: “ما در آغاز سفر جدید برای ساختن یک کشور قدرتمند و احیای ملت با یک سریال هستیم.” “اگرچه نبرد دیگر خون و آتش نیست ، اما یک مبارزه سخت است.”