تهران به ان‌پی‌تی و موافقت‌نامه پادمان متعهد است/ آژانس تسلیم فشارهای سیاسی نشود

به گفته خبرگزاری IMNA ، توضیحی در مورد گزارش های مدیر کل به هیئت مدیره آژانس بین المللی انرژی هسته ای ، با عنوان توافق نامه تجارت NPT NPT با جمهوری اسلامی ایران (دولت/1/2/2 – 2 سپتامبر) و همچنین “تأیید و نظارت بر جمهوری اسلامی ایران با توجه به شورای امنیت سازمان ملل متحد”.

متن سازمان انرژی اتمی ایران به شرح زیر است:

نمایندگی دائمی جمهوری اسلامی ایران با دفتر سازمان ملل و سایر سازمان های بین المللی در وین مایل است نظرات خود را در مورد گزارش های مدیر کل به فرمانداران آژانس بین المللی انرژی هسته ای ارائه دهد. متأسفانه ، این گزارش ها بار دیگر خارج از چارچوب حقوقی و حرفه ای است و مبتنی بر روایتی تحریف شده است و ادامه رویکرد ناموفق منجر به عواقب فاجعه آمیز شده است. نکات اصلی در مورد این گزارش ها به شرح زیر است:

(الف) حمله نظامی ایالات متحده به رژیم اسرائیل به نهادهای هسته ای تحت ایران:

ممنوعیت حمله و تهدید به حمله به نهادهای هسته ای در حقوق بین الملل

حملات در ماه ژوئن (1 ژوئن) نقض آشکار اصول منشور سازمان ملل ، حقوق بین الملل و قوانین بین المللی بشردوستانه است که استفاده از زور را ممنوع می کند. اسناد بی شماری ، مانند قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل متحد/کنفرانس عمومی و کنفرانس عمومی IAEA و کنفرانس های ممنوعیت سلاح های هسته ای (NPT) ، حملات یا تهدیدات صریحاً ممنوعیت حمله به تسهیلات هسته ای را ممنوع اعلام کرده است. این حملات توسط شدیدترین شرایط توسط تعداد زیادی از اعضای جامعه بین المللی محکوم شد.

این اقدامات نه تنها صلح و امنیت منطقه ای و بین المللی را به خطر می اندازد بلکه پایه های همکاری بین المللی را نیز تضعیف می کند. متأسفانه ، آژانس اساسنامه خود را در زمینه محافظت از نهادهای مسالمت آمیز تحت حفاظت ، از جمله اساسنامه III.B. آژانس بین المللی انرژی هسته ای ، که “فعالیت های خود را مطابق با اهداف و اصول سازمان ملل برای ترویج صلح و همکاری بین المللی انجام داده است” انجام نداده است.

غفلت و عدم انجام اقدامات لازم ، با وجود هشدارهای قبلی ایران ، به مؤسسات هسته ای تحت حفاظت ایران و همچنین تلفات سنگین بشر آسیب دیده است. علاوه بر این ، آژانس مطابق ماده III.B وظیفه خود را دارد. اساسنامه گزارش به شورای امنیت سازمان ملل ، که مستلزم: “اگر سؤالاتی در مورد فعالیت های آژانس بین المللی انرژی هسته ای که در حوزه صلاحیت شورای امنیت وجود دارد ، وجود دارد ، آژانس بین المللی انرژی اتمی باید شورای امنیت را آگاه کند زیرا این مسئولیت حفظ امنیت و امنیت بین المللی است.”

ب) همکاری با آژانس:

قانون به دست آمده توسط مجمع مشاوره اسلامی در اول ژوئیه (1 ژوئیه) یک پاسخ قانونی و منطقی به تجاوز است. محافظت از یکپارچگی ارضی ، امنیت و منافع ملت ، به ویژه هنگامی که امنیت ملی در نتیجه اقدامات خصمانه دشمن در معرض خطر قرار می گیرد ، حاکمیت هر کشور است. این قانون همچنین پیش بینی می کند که در صورت فراهم شدن شرایط ، تعهدات فداکاری ایران را انجام دهد.

ایران سه بار با آژانس در تهران و وین مذاکره کرده است تا اقدامات عملی را برای انجام تعهدات مقدس خود در شرایط خارق العاده ای که توسط قانون ملی جدید خود ایجاد شده است ، انجام دهد.

ج) مواد هسته ای:

تمام مواد هسته ای ایران تحت نظارت مستمر آژانس قرار دارند. با این حال ، در نتیجه پرخاشگری ، در تأیید و فعالیت های نظارتی آژانس رخ داده است. این وضعیت را می توان با تأسیس صلح برطرف کرد و یک چارچوب منصفانه و توافق شده تصویب شد.

ج) موضوع جزئی باقی مانده:

کلیه مواد و فعالیتهای هسته ای ایران به طور کامل به آژانس اعلام شده و تحت یک سیستم تأیید بسیار قوی قرار گرفته اند. علاوه بر این ، هیچ فعالیت یا فعالیت هسته ای غیر تعیین شده در ایران وجود نداشت. مشکلات فعلی در ایمنی ، امنیت و فداکاری نتیجه تجاوز غیرقانونی است که باید به طور مشترک حل شود.

موضوعات باقیمانده در گذشته HALOF بوده و در گزارش مدیر کل ، “ارزیابی نهایی موضوعات فعلی و گذشته مربوط به برنامه هسته ای ایران (GOV/1/2)” در ماه دسامبر منعکس شده است. در مورد دو موضوع باقیمانده ، ایران تاکنون توضیحات فنی خود را ارائه داده است. اگر فقط جنبه های فنی در نظر گرفته شود ، نه ملاحظات سیاسی ، این موضوعات به راحتی قابل حل است.

ایران مجدداً تأکید می کند که استفاده و تکیه بر اطلاعات اشتباه و ساختگی ارائه شده توسط دشمن قسم خورده ، رژیم اسرائیل ، که عضو NPT نیست و به اصول بین المللی و همچنین رژیم پناهگاه آژانس پایبند نیست ، کاملاً گمراه کننده است. اصرار بر حفظ این موضوعات ساختگی در گزارش های مختلف مدیر کل نشانه روشنی از سیاسی شدن است که به اعتبار فنی و بی طرفی آژانس آسیب می رساند. ادامه این رویکرد ، همکاری ایران و آژانس را به خطر می اندازد.

د) اشتراک های IAEA:

رفتار غیرقانونی این دو بازرس در از بین بردن اسناد بسیار محرمانه از موسسه و انتقال آنها به خارج از ایران ، که در نامه آژانس به MV-IRA-1/SGVI/1-6 مورخ 6 ژوئن (5 مه) منعکس شده است ، همچنین توسط پروتکل های امنیتی جمهوری اسلامی ایران نقض می شود. شکی نیست که حق اعتراض به انتصاب بازرسان آژانس صریحاً در ماده 1 (الف) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ب) (ii) (ii) است: “اگر دولت ایران هنگام پیشنهاد تعیین یا هر زمان پس از انتصاب ، باید انتصاب یا انتصاب دولت ایرانیا را پیشنهاد کند.”

ه) مقررات ایمنی جدید در شرایط فوق العاده:

در سند INFCIRC/2 ، هیچ مقرراتی در مورد اجرای اقدامات حرمت در شرایط جنگ وجود ندارد. با این حال ، ایران براساس حسن نیت با آژانس مذاکره کرده است تا راه هایی برای ادامه تعهدات فداکاری خود در شرایط فعلی پیدا کند. این غیرحرفه ای است که مدیر کل بخشی از متن را در مورد این موضوع منعکس کرده است که هنوز نهایی نشده و توافق نشده است.

ج) خلاصه و نتیجه گیری:

2. جمهوری اسلامی ایران کاملاً به NPT و توافق نامه جامع ایمنی متعهد شده است و همواره در همکاری کامل با آژانس بوده است. در کنار این ، ایران انتظار دارد که آژانس تسلیم فشار سیاسی نشود و بی طرف و فنی عمل کند.

2. تجاوز نظامی غیرقانونی تحمیل شده به ایران ، اوضاع را به طور قابل توجهی تغییر داده و بسیاری از زمینه ها از جمله راه و روند اجرای توافق نامه مقدس را تحت تأثیر قرار داده است. برای رسیدگی به این موضوع ، ایران و آژانس وارد مذاکرات شده اند که در صورت دستیابی به نتیجه گیری عادلانه و حرفه ای ، به همکاری خود ادامه خواهند داد.

2. در حالی که هیچ محدودیتی در سطح غنی سازی وجود ندارد ، مدیر کل بدون هیچ گونه مبنای قانونی ، نگرانی خود را از سطح فعالیت های غنی سازی تحت ایران ابراز کرده است. با این حال ، مدیر کل به طرز شگفت آور از ابراز پشیمانی از پرخاشگری صریح علیه نهادهای هسته ای ایران ، که حتی فعالیت های تأیید آژانس را نیز پیچیده تر کرده است ، امتناع می ورزد.

طبق گفته ، ادامه فعالیتهای تأیید آژانس در جنگ فعلی نیاز به تنظیم پناهگاه های جدید است که باید توافق شوند. مذاکرات ادامه دارد. انتظار می رود این آژانس مذاکرات خود را با ایران به صورت سازنده ادامه دهد و از هرگونه اقدامی که می تواند این روند را به خطر بیندازد ، از جمله بازتاب انتخابی بخش هایی از متن که هنوز نهایی نشده اند ، خودداری کند.

2. برای نهایی کردن این مذاکرات ، نگرانی های قانونی ایران ، به ویژه مفاد قانون اخیر تصویب شده توسط مجمع مشورتی اسلامی ، باید کاملاً در نظر گرفته شود.