آمارهای رسمی نشان می دهد که ایران در منطقه غرب آسیا با میزان سوادآموزی بالاتر از حد متوسط است ، اما هنوز هم از کشورهای همسایه مانند Türkiye و ارمنستان عقب مانده است.
مطالعات آماری نشان می دهد که میزان سواد در ایران طی چهار دهه گذشته پرش قابل توجهی کرده است. در سالهای اخیر از 47.5 درصد در سال 1355 به حدود 97 درصد افزایش یافته است.
در این میان ، میزان سواد زنان 2.5 بار رشد کرده است و سطح سواد در مناطق روستایی به میزان قابل توجهی افزایش یافته است.
مقامات سوادآموزی گفته اند: کلاس های سوادآموزی در زندان ها و حتی در آموزش اتباع بیگانه فعال هستند. با این حال ، 18 میلیون نفر از جمعیت کشور هنوز در گروه بی سواد و بی سواد هستند.
همچنین حدود 450،000 بازمانده از مدرسه ابتدایی وجود دارد که هر سال به این تعداد اضافه می شود. موضوعی که به گفته کارشناسان ، نیاز به تقویت و بهبود مأموریت های جنبش سوادآموزی را دو برابر می کند.
جامعه هدف جنبش سوادآموزی شامل بی سواد ، بی سواد و کسانی است که مایل به گذراندن دوره ها هستند و در گروه سنی 10 تا 49 سال قرار می گیرند.
کارشناسان تأکید می کنند که عوامل اقتصادی و اجتماعی خانواده ، مانند سطح سواد والدین و اوضاع اقتصادی ، نقش مستقیمی در ادامه تحصیل دارند و فرزندان خانواده های کم درآمد یا با والدین فقیر احتمالاً آموزش را ترک می کنند.
براساس داده های یونسکو ، میزان سواد 15 سال و بالاتر در ایران در سال 2022 (1400) بین 86 تا 89 ٪ ، نزدیک به میانگین جهانی (87 ٪) و بالاتر از میانگین خاورمیانه و شمال آفریقا (80 ٪) بود. با این حال ، آمار درآمدی خانواده در سال 1402 نرخ سواد ایران را 85 ٪ نشان داد.
تجزیه و تحلیل روندهای جهانی نشان می دهد که سواد در ایران شبیه به روند جهانی و بالاتر از خاورمیانه است ، اما پایین تر از کشورهای همسایه مانند ترکیه ، آذربایجان و ارمنستان است و ایران هنوز به مرحله ریشه کن کردن نرسیده است.
مطالعات داخلی نشان می دهد که بی سوادی در شهرها و روستاها طی 13 سال گذشته ادامه داشته است ، اما هنوز هم 10 ٪ تفاوت بین شهر و روستا وجود دارد.
در همین زمان ، میزان بی سوادی در روستاها طی سالهای 1401 و 1402 روندی صعودی بوده است که کارشناسان به عواقب بیماری همه گیر کرونا و موج جدیدی از آموزش نسبت می دهند.
منبع: tasnim
