چرا دارایی‌های بازنشستگان حیف و میل می‌شود؟

دارایی ها ، بازنشستگان و پرداخت کنندگان دستمزد در صندوق های بازنشستگی ، ترحم و پر کردن جیب افراد خاص غارت می شوند. قرار ملاقات های سیاسی و اجاره ای ، آتش سوزی به پول دستمزد ، یا دقیق تر ، ثروت مردم را به وجود آورده است. در این میان ، شرکتهای تابعه صندوق های بازنشستگی بسیار زیاد شده اند. آنها هیچ سودی برای وجوه ندارند ، بلکه به عنوان یک کانونی برای اختلاس ، اجاره گسترده و حقوق نجومی بستگان نزدیک هستند. بیشتر مکانهایی که دارایی های بازنشستگی دودی می شود ، در این شرکت ها است که طبق گفته اکبر شاوکات ، عضو سابق هیئت امنای تأمین اجتماعی ، “سیاستمداران و سهامداران زمینه سرمایه گذاری را در خاک سیاه نابود کرده اند.”

چند نمونه از ترحم و تمایل به اموال

برای اثبات این ادعا که دارایی های بازنشستگان زیر خط فقر بسیار راحت است ، چند دلیل ساده و ساده وجود دارد:

به گفته سالاری ، مدیرعامل تأمین اجتماعی ، شرکت های مشاوره ای که کارمندان بازنشسته سازمان تأمین اجتماعی خود را ، با تبانی با کارفرما ، میلیاردها دلار برای صندوق از دست می دهند و دارایی بازنشستگان است: “یک کارآفرین موفق با من اعلام کرد که وی به دلیل اجرای قانون اشتباه بیمه شده است. این سازمان در ازای قرارداد مشاوره 5 میلیارد دلاری همان حق بیمه را ارائه داده بود.

چند روز پیش ، ویدئویی منتشر شد که در آن وزیر همکاری ، کار و رفاه اجتماعی فریاد فساد گسترده در شرکتهای تابعه صندوق های بازنشستگی بود. احمد میدری گفت: “اگر ما پنج بار به صندوق بازنشستگی آتش سوزی می کردیم ، آسیب کمتری خواهد داشت.”

وزیر شرکت هواپیمایی Aseman ، یک شرکت تابعه صندوق بازنشستگی ملی است که با حدود دو هزار و نیمی از کارمندان کاملاً آسیب دیده است و پول بازنشستگی برای پرداخت حقوق کارمندان خود پس گرفته می شود و مدیران آن نیز بدون سودآوری حقوق نجومی دارند. یعنی معلم بازنشسته و پول پرستار برای مدیرانی که احتمالاً به صندلی های مدیریتی در آسمان اعتماد دارند ، خرج می شود. وزیر راه حل را به قرارداد مدیریت شرکت در یک مهلت خاص اختصاص داده است ، و البته فعالان اتحادیه کارگری نوشتند: چه کسی آخرین مدیریت این سرطان را می پذیرد؟!

چند سال در پشت زمان ؛ آخرین تحقیقات شستا ، که یک دوره قبلی است ، گزارش در مورد اختلاس میلیون دلار در شرکتهای تابعه این هلدینگ اقتصادی است. این گزارش نشان می دهد که حجم تخلفات و برداشت در شرکت های شستا واقعاً نجومی است ، در حالی که در کل تنها 2 ٪ از هزینه های صندوق تأمین اجتماعی و بازنشستگان این میل لنگ یک یا دو میلیون تومانس هستند و برای اجاره خانه باید در هنگام پیری کار کنند!

این دلایل ساده نشان می دهد که صندوق های بازنشستگی در ایران سالهاست که از بحران خارج شده است. هیچ یک از این 5 صندوق بازنشستگی قادر به ایستادن روی پاهای خود نیستند و تعهدات خود را انجام نمی دهند. بودجه علاوه بر تأمین اجتماعی به کمک های دولت متکی است ، و تأمین اجتماعی نیز پرداخت حقوق بازنشستگی و ارائه خدمات درمانی دشوار است.

داده های بحران صندوق

فقط به چند نمونه از داده های آماری اخیر مراجعه کنید تا بحران صندوق های ورشکسته کاملاً مشخص شود. گزارشی از مرکز تحقیقات خانه گزارش می دهد که این وجوه توسط بودجه دولت 6 تریلیون دلار در سال 2 تأمین می شود ، که 5 ٪ از این اعتبار سهم صندوق بازنشستگی دولتی است. براساس این گزارش ، شاخص “نسبت پشتیبانی” در صندوق تأمین اجتماعی حدود 1 است ، به این معنی که هر شخصی که حقوق و مزایا را دریافت می کند ، 4 نفر حق بیمه پرداخت می کنند ، که طبق استانداردهای بیمه ، معنایی غیر از صندوق تأمین اجتماعی در آستانه ورشکستگی ندارند ، اما آمار منتشر شده از صندوق بازنشستگی کشور.

داده های بانک مرکزی همچنین نشان می دهد که صندوق های بازنشستگی در سیستم بانکی این کشور برای ادامه زندگی و انجام تعهدات خود با وام های بانکی در سیستم بانکی کشور بوده اند. گزارش بانک مرکزی می گوید: “در بهار ، سازمان تأمین اجتماعی 1.5 تریلیون دلار دریافت کرده است و صندوق بازنشستگی ملی 1.5 تریلیون دلار تسهیلات و تعهدات دریافت کرده است.” کارشناسان اقتصادی هشدار می دهند که این ارقام نشان دهنده شدت صندوق های بازنشستگی کشور است.

اجاره بها

با این حال ، دارایی بازنشستگان هنوز در بودجه وجوه غارت می شود. “یکی از بزرگترین مشکلات این است که وجوه بازی سیاستمداران است ؛ انتصاب مدیران شرکت ها در دولت ها- چه دولت های اصلاح طلب یا بنیادگرایانه بر اساس فشار سیاسی نمایندگان مجلس و نهاد دولت متفاوت نیستند ؛ دعواهایی که همه به دلیل مشارکت هستند. واردات وزرای کار دلیل دیگری ندارد …

نمایندگان مجلس به دنبال پالایشگاه ها و پتروشیمی ها ، حتی نهاد دولت هستند و وزارت مدیریت کار را برای مدیریت شرکت های خود تحت فشار قرار می دهند. این حیف در وسط بازنشستگان است. به عنوان مثال ، تمام این شرکت ها باید حداقل 5 ٪ از منابع مورد نیاز برای تأمین اجتماعی را تأمین کنند تا این صندوق نیازی به وام بانکی نداشته باشد ، بلکه در عوض فقط اختلاس سیاسی و اجاره ای یا میلیون نفری است.

به گفته شاکات ، وجوه باید چند سال پیش شرکت را ترک کند ، حداقل به شرکت های مدیریت به بخش خصوصی می داد. او می گوید: به عنوان مثال ، جنگل ها ، با تمام زمین ، دارایی و ثروت ، همواره ضرر بوده اند ، فقط قرار ملاقات های سیاسی و اجاره ای مقصر هستند. نمایندگان مجلس در این شرکت ها مداخله می کنند و چرخ می کنند.

عضو سابق هیئت امنای تأمین اجتماعی ، با بیان اینکه تأمین اجتماعی یک نهاد مستقل است که 5 میلیون نفر در این کشور را در بر می گیرد. صندوق باید پشتوانه مالی قوی داشته باشد. سؤال این است که اگر آنها سه سال پیش تعطیل شده بودند ، همه این شرکت های آسیب دیده آن را فروخته و آن را برای طلا خریداری می کردند ، اکنون بیمه گذاران چیست؟!

شوکات روش فعلی را در سطح عملی ، خروج از سهام فروش شرکت ها و فروش شرکت ها در نظر می گیرد ، که تأکید می کند که با از دست دادن از دست دادن آنها و این بازار سهام بحرانی امروز هیچ کس امروز نباید آنها را خریداری کند ، اما باید این کار را چند سال پیش انجام دهد ، اما راه حل اصلی تر برای حقوق و امنیت اجتماعی است. وی می گوید: “اگر مدیریت صندوق با اتحادیه های کارگری باشد ، که سایر پارلمان یا مدیر دولت می توانند به انتصابات فشار بیاورند.”

به طور کلی ، بیش از 2 یا 5 درصد از جمعیت کشور به طور مستقیم یا غیرمستقیم به صندوق های بازنشستگی بستگی دارد و آینده آنها به زندگی این صندوق ها بستگی دارد ، اما ثروت بودجه ، که 100 ٪ دارایی بیمه شده است ، در هنگام تصویب سیاسی و اجاره ای غارت می شود.

کارگران و اتحادیه های صنفی سالها پیش در مورد اختلاس گسترده و سوء مدیریت در صندوق های بازنشستگی هشدار داده بودند ، که در لایه های تصمیم گیری شنیده نمی شدند. حال ، حتی اگر وزیر کار “A” یک شرکت پنج بار به صندوق بازنشستگی آتش می زند تا آن را کمتر مضر کند “، هیچ چیز تغییر نمی کند ؛ شرکت های بادگیر یا حراج آنها به درب ، هنوز بی فایده است ، دارایی بازنشستگان و مردم غارت می شود و برای برداشت نجومی و طبق گفته اکبر شكات ، با گریه و فریادهای کوشش …

منبع: ایلنا