بحران آب در تهران؛ آیا راهکاری برای نجات پایتخت وجود دارد؟

براساس Business News ، پایتخت ایران با جمعیت بیش از 5 میلیون نفر ، این روزها در آستانه یکی از بزرگترین بحران های آب در تاریخ خود قرار دارد. در حالی که استان تهران در مجموع حدود 5 میلیون نفر دارد ، هشدارهای متخصص و حتی مقامات ارشد نشان می دهند که اگر الگوی مصرف تغییر نکند ، ممکن است مخازن آب این شهر تا پایان تابستان خالی شود. این بحران نه تنها یک تهدید زیست محیطی بلکه یک چالش امنیتی ، اجتماعی و اقتصادی برای کشور است.

بحران آب در تهران ؛ یک هشدار جدی

به گفته رئیس جمهور ایران مسعود میانه ، اگر مصرف آب به طور جدی کاهش نیافته باشد ، تهران ممکن است ذخایر حیاتی خود را تا سپتامبر یا اکتبر از دست بدهد. این هشدار در حالی صورت می گیرد که ایران بیش از پنج سال با یکی از سخت ترین خشکسالی های تاریخ خود دست و پنجه نرم می کند.

• در حال حاضر ، 2 استان از 5 استان تحت تأثیر خشکسالی قرار دارند.
• حدود 5 ٪ از مخازن آب ایران خالی است.
• بارندگی امسال در مقایسه با میانگین بلند مدت 5 ٪ کاهش یافته است.
• دمای هوای تابستان به رکورد 2 درجه سانتیگراد رسیده است که باعث افزایش مصرف آب شده است.

پیش بینی ها نیز امیدوار کننده نیستند: ایران ممکن است 2 درصد از بارندگی های فعلی خود را در 5 سال آینده از دست بدهد و میانگین دمای این کشور در حدود 2.5 درجه سانتیگراد افزایش یابد.

ریشه بحران ؛ از تغییرات آب و هوا گرفته تا مدیریت ناکارآمد

کارشناسان می گویند بحران فعلی ترکیبی از دو عامل اصلی است:
۱ تغییر آب و هوا این باعث کاهش بارندگی و افزایش تبخیر شده است.
۲ مدیریت منابع آب ضعیف از جمله حفاری چاههای غیرمجاز ، مصرف غیر ضروری در کشاورزی و عدم وجود سیاست های پایدار.

طبق آمار ، در 5 سال گذشته ۷۰ درصد منابع آب زیرزمینی ایران تخلیه شده است است در تهران ، به دلیل هزاران چاه غیرقانونی و بی اعتنایی به مقررات ، زمین سالانه در اطراف است ۲۵ او نشست آیا پدیده ای است که می تواند زیرساخت های حیاتی شهر را تهدید کند.

کشاورزی ؛ مصرف کننده 2 ٪ از آب کشور

بخش کشاورزی به تنهایی ۹۰ درصد از منابع آب ایران مصرف می کند این مصرف غیر ضروری منجر به خشک شدن می شود دریاچه ارومیا و بسیاری از رودخانه ها تبدیل شده اند. در نتیجه ، کاهش تولید محصولاتی مانند گندم و برنج و افزایش وابستگی به واردات ؛ موضوعی که باعث افزایش فشار بر اقتصاد کشور و تشدید تورم غذایی شده است.

گزارش مؤسسه منابع جهانی نشان می دهد که ایران یکی از کشورهایی است که بیشترین استرس آب در جهان تجربه تقریباً ۱۰۰ درصد از منابع تجدید پذیر آب ایران مصرفی در مورد ۳۵ درصد جمعیت آنها در مناطقی با استرس آب بسیار زیاد زندگی می کنند.

ابعاد اجتماعی و نابرابری در مصرف آب

کمبود آب بر همه شهروندان تأثیر نمی گذارد. در شمال تهران ، محله های مرفه معمولاً کمبود آب ندارند ، در حالی که در جنوب شهر بسیاری از خانواده ها برای تأمین آب تانکرهای متحرک آنها وابسته هستند.

این نابرابری در دسترسی ریشه در توزیع ناعادلانه منابع دارد و می تواند یک بستر باشد ناآرامی اجتماعی شود در عین حال ، فرایند بیابان زدایی شدت یافته است: بین سالهای 1 تا 2 بیشتر از ۱۲ هزار روستا در ایران به دلیل کمبود آب رها و رها شده اند.

تخمین زده می شود که اگر الگوی مصرف در کشاورزی اصلاح نشود ، در سالهای آینده ۵۰ میلیون نفر ممکن است مجبور به مهاجرت داخلی شود.

فشار اقتصادی و خطر سقوط تولید

کمبود آب علاوه بر تأثیرات اجتماعی ، فشار اقتصادی زیادی را نیز به کشور وارد می کند. کارشناسان تخمین می زنند که خسارت ناشی از بحران سالانه آب می تواند معادل آن باشد ۶ به ۱۴ درصد (تولید ناخالص داخلی) در مناطقی مانند کشاورزی ، انرژی ، بهداشت و حمل و نقل.

تلاش دولت ؛ از انتقال آب به واردات

دولت علیه این بحران اقدام کرده است:

• کاهش فشار آب در تهران و وقفه ها ۴۸ ساعت در بعضی از شهرها
• اجرای پروژه انتقال آب از سد Taleghan به تهرانبشر
• شروع مذاکرات برای واردات آب از ترکمنستان ، افغانستان ، تاجیکستان و ازبکستانبشر
• برای کاهش برق و مصرف آب ، دفاتر اختتامیه در نه استان.

با این حال ، کارشناسان معتقدند که این اقدامات مسکن موقتی تر است و بدون اصلاح ساختاری ، نمی تواند یک راه حل پایدار باشد.

کارشناسان پیشنهاد کردند

کارشناسان چندین مسیر را برای خارج شدن از بحران پیشنهاد می کنند:

• سرمایه گذاری برای تأمین آب شهرهای مرکزی.
• استفاده مجدد از فاضلاب تصفیه شده در صنعت و کشاورزی.
• تصحیح الگوی کشت و کاهش مصرف آب در بخش کشاورزی.
• مدیریت منصفانه تر توزیع آب بین مناطق مختلف

با این حال ، بسیاری بر این باورند که جامعه و حتی مؤسسات تصمیم گیری در تصمیم گیری هنوز برای چنین تغییر بزرگی آماده نیستند.

به گفته دیاری آرا ، بحران آب در ایران و به ویژه در تهران فقط یک مسئله زیست محیطی نیست. در عوض ، به سرعت در حال تبدیل شدن به یک چالش امنیتی ، اجتماعی و اقتصادی است. نابرابری در دسترسی به آب ، خطر مهاجرت گسترده ، جلسه زمین و فشار بر اقتصاد تنها بخشی از پیامدهای این بحران است.

اگر دولت به جای سیاست های کوتاه مدت ، به سمت مدیریت پایدار منابع آب برای حرکت ، خطر کاهش کامل آب و بحران های گسترده تر اجتماعی بسیار جدی خواهد بود. اکنون ، بیش از هر زمان دیگری ، آب به مهمترین مسئله ملی ایران تبدیل شده است.