آمار نشان می دهد که حدود 5،500 آمبولانس فعال در کشور وجود دارد که از این تعداد 3000 فرسوده است. طبق استانداردهای بین المللی ، سن مفید آمبولانس معمولاً حدود 5 سال است ، اما در ایران بسیاری از آمبولانس ها بیش از 5 سال کار می کنند.
براساس اخبار تجاری ، خدمات اضطراری از مهمترین محافل سیستم بهداشتی است. هرگونه تأخیر ، کمبود تجهیزات یا نیروی انسانی یا معیشت ناکافی پرسنل می تواند منجر به افزایش مرگ و میر ، عوارض طولانی مدت برای بیماران و کاهش اعتماد عمومی شود. در سالهای اخیر ، گزارش ها و هشدارهای بی شماری در مورد وضعیت اضطراری ایالت ، کمبود آمبولانس و فرسودگی آن ، کمبودهای موجود در نیروی انسانی ، معیشت پرسنل ، تأخیر در رسیدن به صحنه حادثه منتشر شده است.
کمبود و فرسودگی آمبولانس / آمبولانس و نیروی انسانی در تهران به حدود 2 واحد و 1800 نفر می رسد
آمار نشان می دهد که حدود 5،500 آمبولانس فعال در کشور وجود دارد که از این تعداد 3000 فرسوده است. طبق استانداردهای بین المللی ، سن مفید آمبولانس معمولاً حدود 5 سال است ، اما در ایران بسیاری از آمبولانس ها بیش از 5 سال کار می کنند. فقط در تهران ، کمبود آمبولانس 1800 واحد و کمبود نیروی انسانی تخمین زده می شود.
کمبود 15000 نیروی اضطراری در کشور
گزارش های رسمی از 15000 نیروی اضطراری در کشور گزارش داده است که سالانه تعداد معدودی از گزارش ها جذب می شوند و کمبود قدرت هنوز یکی از مهمترین مشکلات موجود در شرایط اضطراری قبل از بیمارستان است. از طرف دیگر ، در مناطق بزرگ شهری ، فشار زیاد کار ، تصادفات زیاد ، قرار گرفتن در معرض مکرر در شرایط بحرانی ، در حالی که حقوق و مزایایی که این مشکلات را برآورده نمی کند ، باعث نارضایتی پرسنل شده است.
زمان پاسخگویی اضطراری
یکی از تأثیرات فرسودگی آمبولانس ، کمبود آنها و عدم قدرت افزایش زمان پاسخ به این حادثه است. اگرچه آمار دقیق این کشور منتشر نشده است یا در برخی از استانها ، مقامات اذعان کرده اند که آمبولانس در بسیاری از مناطق به صحنه می رود ، ایده آل تر است. تأخیرها ، به ویژه در مناطق روستایی یا جاده ها ، ترکیبی از آمبولانس ها ، وضعیت جاده ، تراکم ترافیک ، وضعیت جغرافیایی است.
استانداردهای سنی مفید و پاسخ به تماس در کشورهای اروپایی
در بیشتر شهرهای آلمان ، اضطراری باید طی 8 دقیقه بیش از 90 ٪ موارد را وارد کند. در مناطق روستایی ، این استاندارد به 15 دقیقه می رسد. سن مفید آمبولانس در این کشور کمتر از 10 سال قدمت دارد و بازسازی و جایگزینی تجهیزات به صورت دوره ای انجام می شود.
حقوق پرسنل متناسب با استانداردهای زندگی در کشور است. مزایای شغلی ، بیمه کامل ، ساعات کاری و شیفت های واضح و قانونی است. استفاده از پشتیبانی اضطراری و مالی و تدارکات هوایی یکی از گزینه های معمول است.
در کشورهای اروپای غربی ، استاندارد پاسخ به شرایط اضطراری زندگی معمولاً 1 تا 2 دقیقه است. در موارد بحرانی ، این زمان زیر 10 دقیقه است. البته هدف قرار دادن 95 ٪ تماس ها زیر 15 دقیقه است. از طرف دیگر ، وضعیت معیشت کارمندان نیز خوب است و حقوق و مزایا مطابق با هزینه زندگی ، تورم ، مسکن و رفت و آمد است.
وضعیت اضطراری در کشورهای آسیایی
در ژاپن ، زمان اضطراری که کمتر از 5 دقیقه به تختخواب بیمار برسد ، برای موارد بحرانی هدف قرار می گیرد. با استفاده از هلیکوپترها ، شرایط اضطراری هوا و ایستگاه های متعددی در سطح شهر برای کاهش زمان. تجهیزات در آمبولانس و امکانات پیشرفته فناوری در کلیه آمبولانس ها وجود دارد. از طرف دیگر ، تمام آمبولانس ها و ناوگان هوایی اضطراری دائماً مورد بررسی و به روزرسانی قرار می گیرند. اگرچه زندگی شهری ژاپن گران است ، اما پرسنل اورژانس حقوق و مزایای خوبی دارند و موقعیت شغلی اضطراری یکی از مهمترین و محترم ترین مشاغل است. پشتیبانی زیادی از رفاه شغلی و آموزش حرفه ای وجود دارد.
حقوق پرسنل اورژانس بیمارستان هیچ ارتباطی با تورم و هزینه در کشور ندارد / به دلیل کمبود قدرت و تمرکز کارکنان ، تغییر کار را افزایش می دهد.
حامد بارزگر ، یک متخصص اضطراری قبل از بیمارستان ، در مورد مشکلات حوزه فعالیت وی اخبار تجاری وی می گوید: “متأسفانه ، علی رغم سخت کوشی و خطراتی که پرسنل اورژانس از آن رنج می برند ، حقوق آنها هیچ نوع تورم و هزینه ای در کشور ندارد.”
وی می افزاید: این بی اعتنایی به معیشت کادر ، از جمله پیش بینی پرسنل اورژانس بیمارستان ، همچنین سلامت این افراد را به خطر می اندازد. علاوه بر این ، افزایش تغییرات کار به دلیل عدم قدرت نیز بر توانایی و تمرکز آنها تأثیر می گذارد و در برخی موارد کیفیت خدمات ارائه شده به بیمار را کاهش می دهد.
بارزگر می گوید: “حقوق ما از 12 میلیون دلار شروع می شود و با اضافه کاری و ساعتهای شیفت ، رسیدن به 25 میلیون تومن دشوار است که اگر بخواهیم آن را با شرایط تورمی و اقتصادی امروز در نظر بگیریم ، مطمئناً نیازهای معیشت ما را برآورده نمی کند.”
بزرگترین چالش تجهیزات و فرسودگی آمبولانس است
کارشناس آژانس بخشدار گفت: “بزرگترین چالش ما بزرگترین چالش ما است.” وقتی آمبولانس سالم و مجهز نباشد ، حتی اگر نیروی انسانی خوبی داشته باشیم ، کیفیت خدمات کم است. قطع برق ، نقص فنی سیستم های الکتریکی در داخل آمبولانس ، عدم وجود تهویه مناسب یا شوک ، مشکلات تهویه مطبوع و غیره برخی از مواردی که دائماً با آنها روبرو هستیم.
در شهرهای بزرگ ، اگر همه چیز مطلوب باشد ، آمبولانس ممکن است در 1 تا 2 دقیقه در ساعت در ساعت ترافیک به سایت برسد این ممکن است 1 تا 2 دقیقه یا بیشتر طول بکشد.
او همچنین در مورد زمان اضطراری در بستر بیمار می گوید: در شهرهای بزرگ ، اگر همه چیز مطلوب باشد ، ممکن است در 1 تا 2 دقیقه به سایت برسیم. اما در شب ، ساعات اوج ترافیک یا در مناطق غیرقابل تحمل ، روستا ، کوه ها ، این ممکن است به 1 ، 2 دقیقه یا بیشتر طول بکشد. مطمئناً برای بیماران مبتلا به حمله قلبی ، سکته مغزی ، خونریزی شدید یا تروما فاجعه بار است.
بارزگر بسته به توجه مقامات به بهبود تجهیزات اضطراری و ناوگان ، راه های خارج از این چالش ها را توصیف کرد و گفت: راه دیگر برای جذب منابع انسانی کافی ، بهبود حقوق و مزایای کارکنان و تأمین بودجه مداوم برای اضطراری است. با اجرای این استراتژی ها ، مشکلات این بخش می تواند تا حد زیادی حل شود.
