رشد صندوق‌های بافر در آمریکا به‌دنبال نوسانات بازار جهانی

طبق گفته های تجاری News ، Boumer Candy اصطلاحی در صنعت مالی است که ETF های دفاعی نامیده می شود که با نیاز به سرمایه گذاران قدیمی تر طراحی شده است. این وجوه در اولویت نگهداری سرمایه ، نوسانات پایین و درآمد پایدار قرار می گیرد و رشد خطرناک و غنی را فدا می کند. صندوق های بافر قول می دهند که حتی اگر بازار سهام سقوط کند ، سرمایه گذار بخش اعظم دارایی های خود را حفظ می کند. اما آیا این قول واقعاً ارزش هزینه های بالای این صندوق ها را دارد یا این یک ترفند بازاریابی است؟ گزارش وال استریت ژورنال در مورد این نوع بودجه.

ماهیت بودجه بافر

صندوق بافر یا هیت در واقع یک صندوق سرمایه گذاری ترکیبی است. ساختار کلی آن این است که بخش بزرگی از سرمایه جذب شده در اوراق قرضه دولتی امن (مانند اوراق بهادار خزانه داری ایالات متحده) سرمایه گذاری می شود. این اوراق بهادار به دلیل ضمانت دولت از ریسک بسیار کم برخوردار هستند و در نتیجه ، بورس سهام می تواند از خسارات جلوگیری کند. در کنار این بخش امن ، سهم کمی از دارایی صندوق به قراردادهای مشتق یا قدرت معامله در شاخص های سهام مانند SWP اختصاص می یابد. این بخش به صندوق اجازه می دهد تا در صورت رشد بازار ، برخی از این رشد را رشد دهد. ترکیبی از این دو بخش به گونه ای است که در سالهای بد ، سرمایه گذار خسارت شدید را نمی بیند و در سالهای خوب از کل سود بازار عقب نمی ماند. با این حال ، سودآوری معمولاً در دوره صعودی محدود است.

چرا “آب نبات بوم”؟

نام مستعار “Boomers Candy” بیشتر جنبه طنز آمیز است. نسلی به نام Baby Bomer- پس از جنگ جهانی اول- اکنون در آستانه بازنشستگی یا بازنشستگی قرار دارد. این گروه سنی معمولاً تحمل ریسک کمتری دارد. پس از یک عمر کار و پس انداز ، آنها دیگر نمی خواهند طی چند ماه دارایی های خود را نصف کنند. وجوه بافر دقیقاً همان نیاز ذهنی است: ارائه یک محصول شیرین و آرامش بخش که به سرمایه گذار می گوید نگران نباشید ، حتی اگر بازار سقوط کند ، ما از سرمایه شما محافظت می کنیم.

جذابیت روانی

ترس از ضرر یکی از قوی ترین نیروهای رفتاری در سرمایه گذاری است. تحقیقات اقتصاد رفتاری نشان می دهد که درد ناشی از از دست دادن ارز تقریباً دو برابر لذت از به دست آوردن همان مقدار است. به همین دلیل ، مردم مایل به پرداخت ضرر برای کاهش احتمال ضرر هستند ، حتی اگر از نظر ریاضی مضر باشند. جعبه های بافر با استفاده از این اصل روانشناختی “آرامش ذهن” را به فروش می رسانند. سرمایه گذار می داند که حتی اگر شاخص سهام سقوط کند ، اوراق بهادار دولت در صندوق مخالف ضرر خواهد بود. همین قول باعث می شود بسیاری از افراد بدون درک کامل هزینه هزینه ها ، این محصولات را جذب کنند.

هزینه های پنهان صلح

اما این صلح قیمت دارد. هزینه بافر معمولاً بین 0.5 تا 4.9 درصد در سال است. یعنی 2 تا 5 برابر بیشتر از هزینه های صندوق شاخص سنتی ، که اغلب حدود 2.5 درصد هزینه دارند. علاوه بر این ، استفاده از قراردادهای مشتق هزینه های اجرایی و مالیاتی خاص خود را دارد. در بعضی موارد ، سرمایه گذار ممکن است به دلیل این هزینه ها و پرداخت سود سود نتواند بازده خالص را حتی در سالهای خوب بازار نیز بدست آورد.

در مقابل ، روش سنتی کاهش ریسک ، ترکیب سهام و اوراق بهادار در یک نمونه کارها متعادل مانند مدل 1/4 با هزینه بسیار کمتری و ساختار شفاف همان هدف را دنبال می کند: کاهش نوسانات و جلوگیری از ضرر سنگین در هنگام رکود اقتصادی.

عملکرد واقعی در سالهای اخیر

بررسی بازده وجوه بافر در دوره های مختلف نشان می دهد که در روند نزولی ، این وجوه واقعاً توانسته اند برخی از ضررها را شامل شوند. به عنوان مثال ، در سالی که بازار سهام ایالات متحده تیز بود ، بسیاری از وجوه بهتر از شاخص S&P است.

اما در صعودهای مانند 1 و 2 ، بازده این وجوه با بازار به وضوح قابل مشاهده بود. در حالی که شاخص S&P بیش از 5 ٪ افزایش یافته است ، بسیاری از صندوق های بافر فقط سرمایه گذاران را تنها 2 تا 5 درصد به دست می آورند. به عبارت دیگر ، سرمایه گذار در روزهای سخت کمی مضر است ، اما در روزهای خوب ، بخش اعظم سود محروم است.

نظرات هواداران

حامیان این صندوق ها می گویند نگه داشتن سرمایه برای بسیاری از افراد مهمتر از کسب بیشترین درآمد است. به خصوص برای بازنشستگان که درآمد ثابت ندارند ، جلوگیری از تصادف 2 یا 5 ٪ می تواند تفاوت بین بازنشستگی آرام یا بحرانی باشد. از نظر آنها ، هزینه های بالاتر در برابر این آرامش منطقی است. برخی نیز به افزایش عدم اطمینان اقتصادی و سیاسی جهان اشاره می کنند و معتقدند که بازده رونق بازار سهام ممکن است به پایان برسد. در چنین شرایطی ، داشتن محصولی که سد را محدود می کند می تواند یک استراتژی هوشمندانه باشد.

نمای مخالفان

با این حال ، منتقدین معتقدند که صندوق های بافر به جای یک نوآوری مالی ، یک محصول بازاریابی هستند. آنها می گویند که سرمایه گذاران می توانند با ترکیبی ساده از اوراق بهادار و سهام یا حتی با خرید گزینه Put ، با هزینه بسیار کمتری با هزینه بسیار کمتری دست یابند. علاوه بر این ، قفل سرمایه در ساختار این صندوق ها گاهی اوقات انعطاف پذیری سرمایه گذار را کاهش می دهد و احتمال واکنش سریع به تغییرات بازار را محدود می کند. از دیدگاه بلند مدت ، آمار همچنین نشان می دهد که بازار سهام با وجود قطرات مقطعی متقاطع ، در یک روند صعودی پایدار قرار دارد. بنابراین ، کاهش دائمی در کارآیی به دلیل هزینه بالا و سقف سود می تواند رشد دارایی ها را با گذشت زمان تضعیف کند.

در نمونه کارها قرار دهید

با وجود همه بررسی ها ، وجوه بافر می تواند برای گروه خاصی از سرمایه گذاران مفید باشد. افرادی که نزدیک به بازنشستگی هستند و نمی خواهند به هر دلیلی نوسانات بازار را تحمل کنند ، ممکن است ترجیح دهند برخی از نمونه کارها خود را به این صندوق ها اختصاص دهند. اما برای سرمایه گذاران جوانتر یا افرادی که افق سرمایه گذاری طولانی مدت دارند ، استفاده از استراتژی های متنوع سازی سنتی یا حتی سرمایه گذاری شاخص بسیار بهینه تر است. رشد سریع صندوق های شمعدانی رونق نشان می دهد که احساس امنیت هنوز کالایی محبوب در بازارهای مالی است. این وجوه توانسته است به سرمایه گذاران قول دهد که با ترکیبی از اوراق بهادار ایمن و ابزارهای مشتق ، از سقوط شدید جلوگیری کنند. با این حال ، هزینه های بالای مدیریت و سقف سود ، بهره وری خالص این وجوه را کمتر از ساده و ارزان تر ، مانند نمونه کارها 1-2 می کند. برای سرمایه گذاران که به دنبال رشد طولانی مدت هستند ،

این محصولات احتمالاً کالری بیشتری نسبت به غذای خوشمزه خالی دارند. به عبارت دیگر ، یک ارزش غذایی جذاب اما محدود. بهترین رویکرد ممکن است این باشد که سرمایه گذاران قبل از تصمیم گیری ، به محاسبات و اهداف شخصی خود نگاه کنند و نه هیجان تبلیغات. آرامش ذهنی ارزشمند است ، اما گاهی اوقات با آموزش مالی ، تنوع سبد های سرمایه و نظم و انضباط رفتاری با هزینه بسیار کمتری می توان به دست آورد.

منبع: دنیای اقتصاد