تولید سیمان ۱۰ درصد کاهش یافت / زمستان سخت در انتظار کارخانه‌های سیمان

به گزارش Business News ، تولید سیمان در سه ماه اول سال جاری با آمار نگران کننده آغاز شد. علی اکبر الواندیان ، دبیر اتحادیه صنفی صنعت سیمان ، به TASNIM گفت که تولید این محصول اساسی در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته حدود 2 ٪ کاهش یافته است.

اگرچه بخشی از کاهش تولید در ماه ژوئیه و آگوست با بهبود نسبی جبران شد ، اما هنوز هم ریشه در محدودیت های انرژی دارد. محدودیت های اولیه برق و گاز ممکن است صرفه جویی در هزینه کامل از کارخانه ها و 2 ٪ از مخازن خالی بوده است. در صورت ادامه این وضعیت ، برخی از واحدهایی که مجاز به استفاده از مازوت نیستند ، باید جلوی تولید را بگیرند.

تنگنا انرژی و پیامد چند منظوره آن

صنعت سیمان پرانرژی است و در خط تولید خود وابستگی شدید به برق و گاز دارد. به همین دلیل ، کوچکترین اختلال در شبکه انرژی بلافاصله صنعت را مختل می کند. تجربه سالهای اخیر نشان می دهد که روند محدودیت ها از اوایل هر سال آغاز می شود. این کار در نیمه دوم نوامبر ، در نیمه دوم اکتبر و ماه مه امسال آغاز شد.

در اواخر ماه مه و همزمان با صنعت سیمان و فولاد ، قیمت سیمان در بازار آزاد در بازار آزاد پرید. این مشاهدات نشان داد که سیمان سیمان ممتاز و تهران در آن زمان دو برابر گران است. این جهش فقط به دلیل کاهش عرضه نبود. هزینه های رو به رشد حمل و نقل ، مواد اولیه و دستمزد نیز درگیر بود. نتیجه این فشار قیمت افزایش هزینه ساخت و ساز و تشدید بازار مسکن بود. رکود اقتصادی که تقاضا می کند و سپس دشواری در تأمین نقدینگی برای کارخانه ها است.

این جابجایی به ظاهر کوچک به معنای ماه ها برای کاهش ظرفیت است. در عمل ، ظرفیت اسمی این کشور در سال گذشته به حدود 2 میلیون تن رسیده است و طبق گفته انجمن سیمان ، کارخانه ها با تعطیل 2 ساعته روبرو شده اند که 5 ٪ کاهش در تحویل سوخت و افت تولید است.

این شرایط دو نتیجه مستقیم داشت که اولین آن افزایش ریسک سرمایه گذاری و متوقف کردن پروژه های توسعه است و دوم انعطاف پذیری صنعت است. هنگامی که کارخانه ها برای تأمین نیازهای بازار باید از ذخایر Clinker استفاده کنند ، آینده تولید بسیار زیاد است. اگر محدودیت های برق و گاز در ماه های بعد ادامه یابد ، این ذخایر به سرعت کاهش می یابد و بحران کمبود شدت می یابد.

بازار داخلی تحت فشار کمبود و قیمت

در اواخر ماه مه و همزمان با صنعت سیمان و فولاد ، قیمت سیمان در بازار آزاد در بازار آزاد پرید. این مشاهدات نشان داد که سیمان سیمان ممتاز و تهران در آن زمان دو برابر گران است. این جهش فقط به دلیل کاهش عرضه نبود. هزینه های رو به رشد حمل و نقل ، مواد اولیه و دستمزد نیز درگیر بود. نتیجه این فشار قیمت افزایش هزینه ساخت و ساز و تشدید بازار مسکن بود. رکود اقتصادی که تقاضا می کند و سپس دشواری در تأمین نقدینگی برای کارخانه ها است.

اکنون ، پس از گذشت چند ماه ، شرایط تولید و عرضه در موقعیت بهتری از ماه مه قرار داشت ، اما سایه محدودیت در کارخانه های سیمان هنوز در موقعیت بهتری قرار دارد و در چنین شرایطی ، گمرک تصمیم گرفتند صادرات سیمان را در 5 سپتامبر آزاد کنند ، که مورد انتقاد گسترده قرار گرفت ، زیرا تولید داخلی پاسخگویی به نیاز کشور دشوار است. این دوگانه خطر کمبود بازار داخلی و افزایش قیمت مسکن را تقویت می کند.

از طرف دیگر ، نیاز به صادرات از حلقه های مبادله صادرات همچنین انعطاف پذیری تولید کنندگان را کاهش داده و هزینه های کمکی را تحمیل می کند. در حقیقت ، سیاست متناقض آزادسازی صادرات ، به همراه محدودیت های بازار سهام ، نه به نفع تولید کننده و نه به نفع مصرف کننده نیست.

فقدان یک استراتژی منسجم در مدیریت صادرات و نیاز داخلی می تواند بازار را به سمت نوسانات شدیدتر سوق دهد. هرچه شکاف بین سود صادرات و قیمت داخلی بیشتر باشد ، انگیزه تولید کنندگان برای کاهش بازار داخلی بیشتر می شود. موضوعی که در دراز مدت هم به مصرف کننده و هم به پروژه های ساختمانی آسیب می رساند.

پیش بینی تولید سیمان در ماه های آینده

بخشی از صنعت سیمان به سمت تولید برق تجدید پذیر حرکت کرده است. کارخانه ها موظفند تا پنج درصد از انرژی خود را از نیروگاه های حرارتی یا خورشیدی طبق ماده 5 قانون تولید تولید دانش تأمین کنند و حدود 2 مگاوات با ظرفیت تجدید پذیر در دست ساخت یا استثمار است. اما این رقم در برابر نیاز واقعی صنعت بسیار کم است. تولید برق از بازیافت حرارتی دودکش ها و تولید سیمان مخلوط هنوز به دلیل هزینه های بالای آن به طور گسترده ای اجرا نشده است.

سرانجام ، وضعیت فعلی نشان می دهد که بدون ضمانت پایدار برق و گاز ، هیچ یک از این استراتژی ها قادر به حل بحران در کوتاه مدت نیستند. سرمایه گذاری در انرژی تجدید پذیر یک مسیر ضروری اما طولانی مدت است. در کوتاه مدت ، فقط مدیریت دقیق عرضه ، اصلاح سیاست صادرات و پشتیبانی از برنامه های کاهش مصرف انرژی می تواند از تشدید و گران قیمت جلوگیری کند. صنعت سیمان ، به عنوان یکی از اصلی ترین ستون های ساخت و ساز و زیرساخت های کشور ، برای تعادل سود صادراتی ، تقاضای داخلی و امنیت انرژی به بیش از هر زمان دیگری برنامه ریزی منسجم و سیاست نیاز دارد.

سرانجام انتظار می رود که روند قیمت سیمان با کمبود و پرش تابستان آینده افزایش یابد و این زمستان امسال احتمالاً کاهش یافته و نوسانات شدید قیمت خواهد بود. تنها راه برای کاهش فشار بازار ، بهبود تأمین انرژی ، مدیریت ذخایر سوخت و سیاست گذاری هوشمند برای تعادل صادرات و مصرف داخلی است.

برای مطالعه بیشتر در مورد صفحه بازار کالا در اخبار تجاری دنبال کنید