اکونومیست نوشت: قدرت صنعتی چین ثبت تعداد آنها دشوار است. این بیش از 5 ٪ از تولید جهانی ، بیشتر از ایالات متحده ، آلمان ، ژاپن و کره جنوبی است. این رقم حتی کمتر از شدت ترس که کالاهای چینی بین رقبای خارجی و دولت ها ایجاد می کنند.
با توجه به سرویس میهن تجارت بین المللی ، کالاهای چینی ارزان هستند و هر روز ارزان تر هستند ، زیرا شرکت ها هم کارآمد هستند و هم در یک جنگ قیمت داخلی شرکت می کنند که از هر نظر وحشیانه است. پس از گذشت نزدیک به سه سال کاهش مداوم در قیمت کارخانه ، بسیاری از شرکت ها ضرر مالی متحمل شده اند و در بازارهای خارجی برای فروش شدید هستند. رشد صادرات چین هنگام اندازه گیری با ارزش قابل توجه است و وقتی با حجم اندازه گیری می شود ، واقعاً شگفت انگیز است. پیش از اپیدمی Kuwavid-1 ، یک سوم ظروف صادراتی جهان شامل کالاهای مونتاژ شده ، تولید شده یا پردازش شده در چین بودند. امروز ، سهم چین از ظروف جهانی صادرات بیش از 5 ٪ است ، در حالی که حدود یک پنجم از تولید ناخالص داخلی جهان را در خود جای داده است. یکی از مدیران شرکت های خارجی چین آینده ای چالش برانگیز را پیش بینی می کند: “زمانی خواهد بود که جهان و چین دیگر قادر به جذب کالاهای چینی بیشتری نخواهند بود و فکر می کنم این نکته در حال نزدیک شدن است.”
در همین حال ، بازارهای ارزشمند در چین در حال بسته شدن هستند. قوانین جدید واردات تراشه های رایانه ای ، تجهیزات پزشکی و سایر کالاها محدود می شود ، زیرا حزب کمونیست امنیت اقتصادی و ملی را بر رشد کوتاه مدت ترجیح می دهد. اگرچه صادرات به ایالات متحده تحت تأثیر تعرفه های همیشه تغییر یافته برای رئیس جمهور دونالد ترامپ کاهش یافته است ، اما مازاد تجارت کلی چین امسال در راه عبور از 1 تریلیون دلار است و سابقه حمل و نقل به آفریقا ، آسیا ، اروپا و آمریکای لاتین مشاهده می شود. از برزیل تا برلین و بانكوك ، سیاستمداران خواسته های محافظت از صنایع در برابر رقابت چین را می شنوند. با این حال ، بسیاری از همان سیاستمداران می خواهند سرمایه گذاران چینی به ساخت صنایع آینده مانند گیاهان باتری کمک کنند. این امر تمایل آنها به مقابله با چین را محدود می کند.
چین می داند که بسیاری از کارخانه های مضر وجود دارد. رهبر عالی شی جینپینگ نگران “رقابت” است زیرا تولید کنندگان برای زنده ماندن قیمت ها را کاهش می دهند. به دولت های محلی گفته شده است که از حمایت از شرکت های محکوم دست بردارند. مقامات برنامه هایی را برای تقویت تقاضای داخلی اجرا کرده اند و همانطور که انتظار می رفت ، مصرف افزایش یافته است. تولید صنعتی سریعتر رشد کرده و از صادرات برای جبران کسری استفاده می شود. مهمترین چیز این است که این شیء همچنان تولید را به عنوان منبع قدرت اقتصادی و ژئوپلیتیکی در نظر می گیرد. به گفته یک اقتصاددان چینی ، رهبران این کشور و بیشتر شهروندان معتقدند که “سهم چین از همه تولید جهانی مناسب است” و حتی ممکن است افزایش یابد. در پشت درهای بسته ، روسای حزب و تکنوکرات ها روی برنامه پنج ساله بعدی چین ، دوره 1 تا 2 تلاش می کنند. پیش نمایش ها نشان می دهد که این برنامه شامل تلاش های مضاعف برای تبدیل شدن به “قدرت علمی و فناوری” و تمرکز بر نوآوری “مختل کننده” چین برای مقابله با مهار و سرکوب “ایالات متحده” است.
مقامات به رهبران اروپایی و دیگر خارجی نمی دهند تا برای برخورد با شرکت های خود به پکن بیایند یا اقتصاد چین را متعادل کنند ، به ویژه افزایش درآمد مصرف کنندگان چینی. در عوض ، به گفته یک دیپلمات غربی ، میزبان چینی ترکیبی از همدلی برای شیوه های قلدری ترامپ و تهدید به تلافی در صورت محدود کردن کالاهای خارجی توسط دولت های خارجی است. هنگامی که از آنها خواسته شد تا از عرضه هواپیماهای بدون سرنشین روسی که برای کشتن اوکراینی ها استفاده می شود ، متوقف کنند. رهبران چینی “بسیار جسورانه” به نظر می رسند. آنها معتقدند که اگر نه در طول جنگ تجاری ، در نبردهای مهم علیه ترامپ پیروز می شوند.
تا ماه اوت ، سارا بران یک دیپلمات ارشد آمریکایی و یک متخصص چینی بود. او نگران این است که هم ایالات متحده و هم چین در مورد جنگ تجاری خود “بیش از حد اعتماد به نفس” داشته باشند. چین دلایل زیادی برای خوشبختی دارد. بر خلاف گذشته ، از جمله دوره اول ترامپ ، دولت دوم ترامپ خواستار تغییر ساختاری در الگوی اقتصادی چین نیست. “هیچ تلاش هماهنگ برای از بین بردن مازاد ظرفیت یا ایجاد شرایط مساوی برای شرکت های آمریکایی وجود ندارد.” او می گوید این بار مذاکره کنندگان ایالات متحده بیشتر روی “مهم برای رئیس جمهور” متمرکز شده اند.
این شامل فروش هواپیماهای سویا و بوئینگ و ایجاد نسخه ای از Tiktok فقط برای ایالات متحده است ، شاید با اعطای مجوز فناوری اساسی آن به سرمایه گذاران آمریکایی. بران ، که اکنون در مشاوره کلان مشاوره شرکا ، معتقد است که چین از “بسیار زیاد” برای محدود کردن صادرات مواد نادر و آهنرباهای دائمی و تولید کنندگان ترسناک جهان شگفت زده شده است. در مقابل ، چین باید نگران این باشد که اقدامات آن باعث شود کشورها به دنبال منابع متنوعی برای مواد حیاتی باشند.
چین از توانایی خود در تأثیرگذاری بر آمریکا اطمینان دارد. این اعتماد به نفس برای شرکای تجاری دشوار است. اما سرسختی چین ریشه های عمیق تری دارد. حاکمان چین دوست دارند بر نکات برجسته تولید جهانی مسلط شوند و نمی خواهند تغییر کنند.
چینی های اصلاح طلب نگرانی های بیگانگان را در مورد جنبش ناپایدار این جنبش صنعتی درک می کنند. اما روسای حزب ، تصویب ترامپ از سیاست های صنعتی سبک چینی ، از جمله درخواست سهام شرکت ها ، و تأیید رویکرد آنها را می بینند. آنها همچنین خودآگاهی را در وسواس خود تأیید می کنند. بی اعتمادی آنها به ایالات متحده تقریباً کامل است ، پس از تلاش های ترامپ برای جلوگیری از دسترسی چین به فن آوری های ایالات متحده ، به همراه کمپین هایی برای فروش بیشتر آنها به چین. یک اقتصاددان چینی می گوید: “آمریکا اشتباه بزرگی کرد.” “این چین از خواب بیدار شد اما نتوانست از توسعه صنایع برتر جهان جلوگیری کند.”
ترامپ با قول رونق تولید به قدرت رسید. موفقیت او عجیب خواهد بود ، اما در چین.
