بی بی سی: این گزارش حاوی توضیحی از شکنجه است که ممکن است برای برخی از خوانندگان آزار دهنده باشد.
سرباز 6 ساله اوکراینی تصمیم گرفته بود هر روز در اسارت روسی حساب کند: در کل 7 روز.
دانشجوی سابق معماری در ماه نوامبر به ارتش اوکراین پیوست. به دلیل زمینه تحصیلی وی ، “معمار” نامیده شد. سه ماه بعد ، روسیه حمله خود به اوکراین را آغاز کرد.
پس از محاصره ای که حدود سه ماه به طول انجامید ، نیروهای روسی در بندر ماریپل در جنوب شرقی اوکراین به دست گرفتند. “معمار” اسیر شد.
وی چندین بار بین زندانها منتقل شد تا اینکه نزدیک به شش ماه از فوریه تا 2 دسامبر در زندان اجباری شماره 2 در منطقه مردوا ، در حدود 2 کیلومتری جنوب شرقی مسکو گذراند.
معمار می گوید: “همه زندان ها سخت بودند ، اما این بدترین مکان بود.” او روایت دیگران را که زندان را “جهنم” خوانده اند ، تأیید می کند و “مردم تحقیر کننده هستند”.
او روزهایی را به یاد می آورد که سایر زندانیان به سختی پیاده روی می کردند و گاهی اوقات پس از ضرب و شتم نگهبانان به زمین برخورد می کردند.
بی بی سی با شش زندانی سابق زندان شماره 5 صحبت کرد که همه آنها در هنگام تبادل زندانیان آزاد شدند و همچنین خواهر نظامی که در آنجا درگذشت. همه آنها از ضربات منظم ، شکنجه و سایر رفتارهای غیر انسانی صحبت کرده اند.
سوء استفاده گسترده
زندان های روسی به دلیل شیوع گسترده شکنجه و سوءاستفاده شناخته شده اند ، و خبرنگاران و فعالان حقوق بشر بارها و بارها این موضوع را ثبت کرده اند. زندانیان از نظر جسمی و گاه جنسی به دلیل اعتراف ، اخاذی یا مجازات مورد آزار و اذیت قرار می گیرند.
اوکراینی هایی که در روسیه زندانی شده اند می گویند که همیشه مورد هدف قومی و ضرب و شتم قرار می گرفتند.
مقامات اوکراینی گفته اند که حداقل 6000 جنگ و اسیران غیرنظامی هنوز در زندان های روسی و مناطق اشغالی بدون هیچ محاکمه برگزار می شوند.
ارعاب
زندان شماره 1 زندان با “رژیم ویژه” است. سخت ترین نوع زندان در روسیه معمولاً به حبس ابد محکوم می شود.
این زندان سالها به دلیل برخورد خشونت آمیز با زندانیان و شرایط بسیار نامناسب مشهور است. زندانیان مبتلا به سل ، بیماری شایع در زندان های روسی ، در یک سلول با دیگران نگهداری می شوند. این توسط یک وکیل در سال 6 ثبت و گزارش شده است.
بی بی سی دریافت که تعداد زیادی از زندانیان و غیرنظامیان اوکراینی بازداشت شده در زمستان به زندان منتقل شده اند. در همین زمان ، بسیاری از زندانیان روسی به جاهای دیگر نقل مکان کردند و کسانی که باقی مانده بودند از زندانیان اوکراینی جدا شدند.
تعداد دقیق زندانی اوکراینی ها در شماره 1 مشخص نیست ، اما یکی از زندانیان سابق در ژانویه می گوید که وی شنیده است که نگهبانان تعداد بیش از 5 را تخمین زده اند.
این معمار می گوید که نگهبانان و دیگران مجبور شدند روزانه چهار ساعت در سلولهای خود بایستند و بارها سرود ملی روسیه را بخوانند.
اگر او کمی تکیه می داد یا حرکت می کرد ، نگهبانان با دوربین های نظارت متوجه می شدند و او را از سلول بیرون می کشیدند.
“آنها ما را در راهرو بازجویی کردند و همزمان ما را مورد ضرب و شتم قرار دادند و پرسیدند ،” چه کسی تکیه داد؟ چه کسی صحبت کردید؟ چه کسی حرکت کردید؟ “شما باید کاملاً بی حرکت شوید.”
کارشناسان می گویند ایستادن طولانی مدت می تواند منجر به زخم های مزمن و دردناک شود که مدت زمان طولانی برای بهبودی طول می کشد و بسیاری از زندانیان تورم و آبسه دارند.
استانیسلاو لوبوباچ ، جراح ارتوپدی و داوطلب در خدمات پزشکی ارتش اوکراین ، می گوید:
“این یک شکنجه وحشتناک است که در ژاپن [در جنگ جهانی دوم]از اردوگاه های کار اجباری آلمان نازی و اتحاد جماهیر شوروی استفاده شد. “این شکنجه به سلامت بدن و سلامت روانی انسان آسیب می رساند.”
در بعضی موارد ، این می تواند منجر به قطع عضو شود.
تحقیر
سوء تغذیه مزمن نیز بسیار شایع بود. شش ماه پس از آزادی ، معمار هنوز در تلاش است تا بیش از 5 کیلوگرم را که در هنگام اسارت از دست داده بود ، بازیابی کند.
همه زندانیان سابق که با بی بی سی صحبت کردند گفتند که استفاده از شوک های برقی بر روی زندانیان رایج است. دو نفر گفتند که دستگاه تناسلی آنها با شوک الکتریکی شکنجه شده است. برخی دیگر توضیح دادند كه نگهبانان سگها به زندگی خود انداخته شده و زخم های نیش زدن روی بدن آنها باقی مانده است.
“در حین بازرسی صبح ، ما مجبور شدیم تا حد امکان پاهای خود را باز کنیم. اگر پای کسی بسیار نزدیک بود ، او باید بازتر بایستد. این” بلعیدن “نامیده می شد. این سگ در آن لحظه به زندگی ما انداخته شد.” این گفته توسط دنیس چرمیسوف از منطقه اوکراین کوروگراد بود که در ماه مه 2009 در چارچوب زندانیان آزاد شد.
به گفته زندانیان سابق که با بی بی سی صحبت کرده بودند ، مأمورین زندان همیشه ماسک و دستکش می پوشیدند و هرگز از نام خود استفاده نکردند تا شناسایی آن دشوار باشد.
اما هویت یکی از کسانی که گفته می شود شکنجه شده است مشخص شد.
“دکتر شیطان”
ایلیا سورکین در ابتدا کار در زندان شماره 1 را تکذیب کرد ، اما محققان ثابت کردند که وی در آنجا کار می کندبه گفته زندانیان سابق ، تقریباً هیچ اثری از مراقبت های پزشکی در زندان وجود نداشت و فقط در موارد بسیار جدی حداقل کمک به آنها وجود داشت.
یکی از پزشکان زندان شناخته شده بود که از باتوم های برقی علیه کسانی که درخواست کمک می کردند ، استفاده می کرد.
معمار به یاد آورد: “شیر غذا به سلول باز بود و از او پرسید:” مشکل چیست؟ ” به عنوان مثال ، شما گفتید تب شدید است.
زندانیان او را “دکتر شیطان” خواندند.
خبرنگاران پروژه تحقیقاتی Eskimes در رادیو آزاد اروپا/رادیو آزادی ، که توسط کنگره ایالات متحده تأمین می شود ، بعداً وی را توسط ایلیا سورکین ، یک سال 6 ساله شناسایی کردند. کسی که کار در زندان را انکار کرد و پس از انتشار تحقیقات ، حساب های خود را در رسانه های اجتماعی حذف کرد.
وی در یکی از پست های قدیمی خود تصویری از گواهی قدردانی مبنی بر اینکه در زندان کار کرده است ، منتشر کرد. یک مدیر منابع انسانی بعداً در مصاحبه با خبرنگاران Skimes این موضوع را تأیید کرد.
بی بی سی نتوانست با سورکین تماس بگیرد ، اما منبعی که به مدت شش سال در زندان شماره یک کار می کرد ، در سال 2 توسط اداره زندان شلیک شد و سپس به “عملیات ویژه نظامی” پیوست – دوره روسیه برای جنگ علیه اوکراین.
جایی برای شکایت وجود نداشت
برخی از زندانیان زندان موردوویا زنده نماندند.
براساس گزارش آسوشیتدپرس ، با استفاده از داده های دادستانی اوکراین ، فعالان حقوق بشر و شهادت زندانیان سابق ، حداقل چهار سرباز اوکراینی در سه سال اول جنگ در اسارت روسی جان باختند.
علیرغم ده ها سال گزارش در مورد شکنجه در زندان های روسیه ، مقامات به ندرت پاسخ داده اند.
حتی برای اسیران اوکراینی حتی شکایات برای اسیران اوکراینی نیز غیرممکن بود.
یک روز ، معمار می گوید که روزی نماینده کمیسر حقوق بشر روسیه برای رسیدگی به پرونده های حقوق بشر از سلول خود بازدید کرد.
او به یاد می آورد که “دیوارها با قالب سیاه پوشانده شده بودند.” لکه های خون خشک روی ورق ها وجود داشت. “او می گوید که به دلیل فشار پا گارد روی سرش در هنگام ضربه زدن به کلیه ها ، در مقابل مقام رسمی در زیر چشمانش ایستاده بود. پاهای او نیز پر از ضربات پلاستیکی بود.
او می گوید وضعیت سلولهای وی جدی بود: لاغر ، خسته و با تأثیرات بدنم که فقط هنگام بازدید به زمین خیره شده بود ، و آن موقعیت فقط برای یک لحظه کوتاه در سلول بود و بعد رفت.
ناظران اروپایی پس از عزیمت روسیه از شورای اروپا ، یکی از بزرگترین نهادهای حقوق بشر قاره ، اندکی پس از حمله به اوکراین ، بازدید از زندان های روسیه را متوقف کردند.
با این حال ، کمیسیون تحقیقات بین المللی مستقل سازمان ملل گزارش داده است که زندانیان اوکراینی در زندان های روسیه ، از جمله شماره 1 ، “رفتار بسیار بی رحمانه” را پشت سر گذاشته و مواردی از جرم علیه بشریت را در مورد زندانیان جنگ اوکراین ثبت کرده اند.
علاوه بر زندان شماره یک ، بیش از 5 مرکز دیگر در روسیه اسیران اوکراینی را نیز در خود جای داده اند.
خدمات فدرال زندان های روسی ، که مسئولیت زندان شماره 1 را بر عهده دارد ، به درخواست بی بی سی برای اظهار نظر در این گزارش پاسخ نداد و هیچ پاسخ رسمی دیگری توسط روسیه به ثبت نرسید.
این معمار ، که از موردوویا جان سالم به در برد ، می خواهد به یک آکادمی نظامی بپیوندد تا افسر شود. اما او می گوید ، بدن او ابتدا باید رفتار شود و ذهن او هرگز آنچه را که رفته است فراموش نخواهد کرد.
