واشنگتن پست نوشت: طبق اسناد فاش شده از ایالات متحده ، حتی در حالی که کشورهای اصلی عربی جنگ را در نوار غزه محکوم کردند ، آنها مخفیانه همکاری های امنیتی خود را با ارتش اسرائیل گسترش دادند. روابط نظامی پس از اعتصاب هوایی اسرائیل به قطر در ماه سپتامبر متحمل بحران جدی شد ، اما اکنون می تواند نقش اساسی در نظارت بر آتش بس غزه نوپا داشته باشد.
با توجه به سرویس میهن تجارت بین المللی ، در سه سال گذشته ، با میانجیگری ایالات متحده ، مقامات ارشد نظامی اسرائیل و شش کشور عربی برای برنامه ریزی جلسات در بحرین ، مصر ، اردن و قطر گرد هم آمده اند.
اسرائیل و حماس روز چهارشنبه در اولین مرحله از چارچوب صلح موافقت کردند که منجر به آزادی همه گروگان ها که توسط عقب نشینی جزئی حماس و اسرائیل از غزه نگهداری می شود ، منجر می شود. مقامات آمریكا روز پنجشنبه گفتند كه پنج سرباز آمریكا برای كمك به توافق آتش بس به اسرائیل اعزام می شوند و نیروهای چندین كشور عربی كه در این همکاری امنیتی طولانی مدت شركت كرده اند نیز به آنها می پیوندند.
حتی قبل از اطلاعیه رسمی ، کشورهای عربی که درگیر همکاری های امنیتی بودند ، حمایت خود را از برنامه دو طبقه دونالد ترامپ برای پایان دادن به جنگ غزه ابراز داشتند. این طرح خواستار مشارکت کشورهای عربی در تأسیس نیروهای بین المللی در غزه است که این یک مأموریت برای آموزش پلیس جدید فلسطین در منطقه خواهد بود.
در بیانیه مشترک ، پنج کشور از شش کشور عربی گفتند که آنها از مکانیسمی حمایت می کنند که “امنیت همه طرفین را تضمین می کند” ، اما هنوز به طور علنی متعهد به ارسال سربازان خود نشده است.
قطر ، که سرمایه وی در تاریخ 9 سپتامبر توسط موشک های اسرائیلی هدف قرار گرفت تا رهبران حماس را ترور کند ، یکی از کشورهایی بود که روابط خود را با ارتش اسرائیل بی حد و حصر داشت. براساس اسناد ، در ماه مه ، مقامات ارشد نظامی اسرائیل و کشورهای عربی در پایگاه هوایی آلیر ، یکی از پایگاههای مهم نظامی ایالات متحده در قطر جمع شده اند. یک سند برنامه ریزی برای این جلسه ، که دو روز قبل از آغاز آن نوشته شده است ، نشان می دهد که هیئت اسرائیل قرار بود مستقیماً به پایگاه هوایی پرواز کند تا از ورود پایگاه های غیرنظامی قطر که می تواند منجر به افشای عمومی شود ، جلوگیری کند.
نخست وزیر اسرائیل ، بنیامین نتانیاهو در تاریخ 9 سپتامبر به درخواست دولت ترامپ از قطر عذرخواهی کرد و متعهد شد که در آینده چنین حملاتی را انجام ندهد.
اسناد نشان می دهد که تهدید ایران برای اصلی ترین نیروی محرک این روابط نزدیکتر بود. روابط مطرح شده توسط فرماندهی مرکزی ارتش آمریكا (سانتاك). یکی از اسناد ایران و متحدین آن را “محور شر” توصیف می کند و یک سند دیگر نقشه ای را نشان می دهد که موشک ها بر روی غزه و یمن قرار دارند (جایی که متحدین ایرانی در قدرت هستند).
پنج پرونده پاورپوینت توسط Santcom ، به دست آمده توسط کنسرسیوم بین المللی روزنامه نگاران تحقیقاتی (ICIJ) و بررسی شده توسط روزنامه واشنگتن پست ، روند ایجاد چیزی را که ارتش ایالات متحده آن را “ساختار امنیتی منطقه ای” می نامد ، توضیح می دهد. علاوه بر اسرائیل و قطر ، این ساختار شامل بحرین ، مصر ، اردن ، عربستان سعودی و امارات متحده عربی است. این اسناد از کویت و عمان به عنوان “شرکای بالقوه” یاد می کنند که از همه جلسات آگاه هستند.
این ارائه ها دارای برچسب “غیر طبیعی” هستند و به شرکای این ساختار توزیع می شوند و در برخی موارد به اعضای ائتلاف اطلاعات Fayo Eiz (استرالیا ، کانادا ، نیوزیلند ، انگلستان و ایالات متحده) ارسال شده است. این اسناد بین سالهای 1 تا 2 نوشته شده است. قبل و بعد از جنگ اسرائیل در غزه در اول اکتبر.
ICIJ و واشنگتن پست با تطبیق جزئیات کلیدی با پیشینه رسمی وزارت دفاع ، اسناد نظامی و سایر منابع عمومی ، اصالت این اسناد را تأیید کردند. تاریخ ها و اماکن کمپین ها و جلسات عمومی مطابق با اعلامیه های رسمی نظامی ایالات متحده بود و نام ها ، مدرک ها و مواضع مقامات نظامی ایالات متحده و ارتش خارجی مطابق با سوابق عمومی بود.
مقامات Santcom از اظهار نظر در مورد این گزارش خودداری کردند. اسرائیل و شش کشور عربی نیز به درخواست اظهار نظر پاسخ ندادند.
یکی از جلسات مهم حدود یک ساعت با نشویل در ژانویه در پایگاه ارتش ایالات متحده در فورت کمپبل ، کنتاکی فاصله داشت. در این جلسه ، نیروهای آمریکایی شرکای خود را آموزش دادند که چگونه تهدید تونل های زیرزمینی را شناسایی و تهدید کنند – ابزاری کلیدی که حماس در جنگ غزه علیه ارتش اسرائیل به کار برد.
یک سند دیگر به تمرینی اشاره دارد که در آن نمایندگان شش کشور در تخریب تونل های زیرزمینی شرکت کرده اند ، اگرچه نام کشورها ذکر نشده است.
کارمندان سانتکوم همچنین جلسات برنامه ریزی اطلاعاتی را برای مقابله با روایت ایران به عنوان “حامیان منطقه ای فلسطین” برگزار کردند و طبق گفته سندی در سال 6 ، “روایت شرکای منطقه ای سعادت و همکاری” را ترویج کرد.
حتی در حالی که همکاری های امنیتی با اسرائیل در حال گسترش در پشت درهای بسته بود ، رهبران عرب به شدت جنگ در غزه را محکوم کردند. رهبران مصری ، اردن ، قطر و سعودی گفتند که کمپین اسرائیل معادل نسل کشی است. رهبران قطر ، از جمله سریعترین انتقادات: امیر قطر در مجمع عمومی سازمان ملل در ماه سپتامبر این برخورد را “جنگ نسل کشی علیه ملت فلسطین” توصیف کرد و اسرائیل را به عنوان “یک کشور دشمن با محیط خود و در ساخت سیستم آپارتاید” توصیف کرد. در ماه آگوست ، وزارت امور خارجه سعودی نیز اسرائیل را به دلیل “گرسنگی” و “پاکسازی قومی” فلسطینی ها محکوم کرد.
با اشاره به حساسیت های سیاسی ، اسناد بیان می کنند که این مشارکت “ائتلاف جدیدی را تشکیل نمی دهد” و تمام جلسات باید “محرمانه” برگزار شود.
امیل حکیم ، مدیر امنیت منطقه ای در انستیتوی بین المللی مطالعات استراتژیک ، گفت که ایالات متحده از مدتها قبل امیدوار است که همکاری های نظامی بتواند منجر به عادی سازی سیاسی بین اسرائیل و کشورهای عربی شود. با این حال ، همکاری مخفی با رهبران نظامی این کشورها ، اگرچه از گفتگوی سیاسی دشوار جلوگیری می کند ، “واقعیت تنش بین طرفین را پنهان می کند”.
وی گفت: “این تنش ها پس از حمله اسرائیل به قطر مشخص شد.” یکی از اعضای اصلی تلاش ایالات متحده به دیگری حمله کرده است ، در حالی که ایالات متحده منفعل ، تراز یا کور به نظر می رسد. “بی اعتمادی به آن سالها تلاش ایالات متحده را تضعیف می کند.”
مشارکت پنهان
مقامات ارتش آمریكا علناً وجود چنین مشاركت هایی را تأیید كرده اند ، اما آنها هرگز در مورد دامنه همکاری اسرائیل و ارباب در این زمینه صحبت نکرده اند. در سال 4 ، ژنرال کنت فرانک مک کانزی ، آن زمان فرمانده سانتاک ، در شهادت خود به مشارکت گفت که “ایجاد شتاب توافق های ابراهیم” – توافق نامه ای که روابط دیپلماتیک بین اسرائیل ، مراکش ، امارات متحده عربی و بحرین برقرار کرد.
اسناد نشان می دهد که تمرکز اصلی این ساختار – برنامه دفاع هوایی برای مقابله با موشک ها و هواپیماهای بدون سرنشین ایرانی – طی سه سال گذشته از مرحله نظری ناشی شده است. اسرائیل و کشورهای عربی این طرح را در کنفرانس امنیتی سال امضا کردند و موافقت کردند که آموزش نظامی را هماهنگ کرده و تجهیزات لازم را برای اجرای آن تهیه کنند. تا سال 4 ، Santcom توانست بسیاری از کشورهای شریک را به سیستم های خود متصل کند ، به طوری که آنها می توانند داده های رادار و حسی خود را به ارتش ایالات متحده ارائه دهند و در عوض به داده های کامپوزیت شرکا دسترسی پیدا کنند.
در یک سند آمده است که شش کشور از هفت کشور شریک از طریق سیستم های وزارت دفاع ایالات متحده به بخشی از شرایط هوایی منطقه دسترسی دارند و دو کشور داده های رادار خود را از طریق یک میدان نیروی هوایی ایالات متحده به اشتراک می گذارند. کشورهای شریک همچنین برای برقراری ارتباط با ارتش ایالات متحده در حال پیوستن به یک سیستم گفتگوی امن با ایالات متحده بودند.
با این حال ، سیستم دفاع هوایی نتوانست از قطر در برابر حمله اسرائیل در 9 سپتامبر به سرمایه خود محافظت کند. به گفته نیروی هوایی ایالات متحده Derk France ، سیستم های ماهواره ای و رادار ایالات متحده هشدار اولیه در مورد این حمله صادر نکردند ، زیرا این سیستم ها “معمولاً روی ایران و سایر مناطق که انتظار می رود حمله کنند تمرکز دارند.” قطر همچنین اعلام کرد که سیستم های رادار آن نتوانسته است موشک های جنگنده اسرائیل را شناسایی کند.
اگرچه قطر و عربستان سعودی روابط رسمی دیپلماتیک با اسرائیل ندارند ، اسناد سانتاک نشان می دهد که هر دو کشور قدرتمند خلیج فارس در این همکاری نوظهور پیشینه مهمی داشته اند.
کنفرانس امنیتی ماه مه در آل -وداداد افزایش همکاری را نشان داد. جایی که مقامات اسرائیلی با نمایندگان هر یک از کشورهای عربی جلسات دو جانبه برگزار کردند.
این کنفرانس همچنین حساسیت های دیپلماتیک را در چنین جلساتی برجسته کرد. عنوان “نباید انجام شود” به شرکت کنندگان هشدار داد که نباید عکس بگیرند یا به رسانه ها دسترسی پیدا کنند. یک یادداشت جسورانه در بالای جلسه نیز ذکر شد که محدودیت های غذایی یهودیان و مسلمانان را باید در نظر گرفت: “بدون گوشت خوک / صدف”.
عربستان سعودی نقش فعالی در این همکاری داشت و طیف گسترده ای از مسائل امنیتی را با اسرائیل و سایر شرکای عرب به اشتراک گذاشت. در جلسه 4 ، یک مقام سعودی و یک مقام اطلاعاتی آمریکا “تحقیقات اطلاعاتی” را برای تحولات سیاسی در سوریه ، از جمله نقش روسیه ، ترکیه و نیروهای کرد ارائه دادند. این جلسه همچنین شامل تهدیدات گروه های حوثی های بازدارنده ایران در فعالیت های یمن و داعش در سوریه و عراق بود.
برنامه ریزان نظامی Santcom در سالهای آینده در تلاشند تا روابط نزدیک تری بین اسرائیل و کشورهای عربی برقرار کنند.
سیندی از سال 4 پیش بینی کرده بود که تا پایان سال “مرکز سایبر مشترک در خاورمیانه” را تأسیس کند تا به عنوان یک دفتر مرکزی آموزش و آموزش دفاعی سایبری خدمت کند. سندی دیگر که خواستار ایجاد “مرکز همدردی اطلاعات” برای کمک به شرکای “برنامه ریزی ، اجرای و ارزیابی سریع عملیات در محیط اطلاعات” شد.
یک مقام سابق وزارت دفاع آمریكا ، كه به طور ناشناس در مورد مسائل حساس نظامی صحبت می كرد ، گفت كه این تعاملات منعكس كننده روابط عملی كشورهای حوزه خلیج فارس با اسرائیل و احترام آنها به توانایی نظامی آن است. وی گفت: “به نظر می رسد که همه آنها فکر می کنند اسرائیلی ها هر زمان که بخواهند می توانند هر کاری را که می خواهند انجام دهند ، بدون اینکه کسی درک کند.”
به نظر می رسد که اسرائیل و حماس فقط در مراحل اولیه توافق صلح به پایان رسیده اند و موضوعات بزرگتر از جمله نحوه مدیریت غزه ، حل نشده است. تحلیلگران امنیتی می گویند که کشورهای حوزه خلیج فارس ممکن است از نظر مالی و دیپلمالی از نیروی بین المللی در غزه حمایت کنند ، اما احتمالاً آنها از ارسال سربازان خود به این مأموریت پیچیده و خطرناک خودداری می کنند.
“در کشورهای حوزه خلیج فارس بسیار گران است که اسرائیل از نعمت انجام خواهد داد.”
در عین حال ، وی افزود که آنها به عنوان ضمانت امنیتی خود به ایالات متحده وابسته هستند … و آنها همچنین به ایران بسیار نگران هستند.
