لاوروف ادعا کرده است که Snapback ظریف است و ما متعجب شدیم.
با توجه به “میهن تجارت” ؛ گفتگوی وزیر امور خارجه روسیه در حاشیه نشست عرب-روسی با رسانه های عربی به شرح زیر است:
وزیر امور خارجه پیشین ایران ، محمد جواد زاریف ، گفت که روسیه پیش از این تلاش های خود را برای احیای قرارداد هسته ای در دوره ریاست جمهوری حسن روحانی تضعیف کرده بود. آیا این درست است؟ این همان چیزی است که آقای زریف گفت. آیا روسیه سیستم های S-1 را به ایران تحویل داده است؟ و در مورد قرارداد جنگنده سوخوی – آیا این هواپیماها به ایران تحویل داده شده اند؟
پاسخ سرگئی لاوروف:
در مورد همکاری های فنی و نظامی ما با ایران ، باید بگویم که پس از برداشتن تحریم های شورای امنیت سازمان ملل ، محدودیتی وجود ندارد. ما با پایبندی به حقوق بین الملل ، تجهیزات مورد نیاز ایران را ارائه می دهیم. همه اینها دقیقاً در چارچوب حقوق بین الملل انجام می شود.
اما درباره اظهارات آقای زریف: ما سالهاست که روی یک برنامه جامع اقدام مشترک مشترک (BRJAM) کار کرده ایم ، که هدف آنها حل مسئله برنامه هسته ای ایران بود. تصمیم نهایی در مورد برژام مستقیماً توسط وزیر امور خارجه آمریكا آقای زریف و جان کری انجام شد. سایر شرکت کنندگان در واقع در مرحله ناظران بودند که توافق بین ایران و ایالات متحده را تماشا می کردند.
همه می دانند که روسیه هرگز در حمایت از این توافق هسته ای ، از جمله قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل ، هرگز موضع ثابت خود را منحرف نکرده است. من دقیقاً نمی دانم منظور آقای زریف چیست ، اما چند روز بعد ، هنگامی که کشورهای غربی “نمایش غیرقانونی و رسوایی” را در شورای امنیت سازمان ملل ترتیب دادند و ادعا کردم که تحریم های سازمان ملل علیه ایران به طور خودکار تأسیس شده است ، آنها از همان مکانیسم به نام مکانیسم Snapback استفاده کردند.
این مکانیسم در تصمیمات شورای امنیت بی نظیر است: به هر یک از طرفین این توافق را می دهد تا به طور یک جانبه بازگشت تحریم ها را فعال کند و هیچ کس نمی تواند جلوی آن را بگیرد. در حقیقت ، در مراحل پایانی مذاکرات ، این بند به طور مستقیم بین زاریف و کری توافق شد.
صادقانه بگویم ، ما از این امر شگفت زده شدیم. اما اگر شرکای ایرانی ما با چنین فرمولی موافقت می کردند – صادقانه بگویم ، این یک “دام قانونی” بود – ما دلیلی برای مخالفت نداشتیم. من می فهمم که چرا زریف از چنین فرمول غیرمعمول حمایت کرد: ایران قصد نقض توافق را نداشت و اطمینان داشت که هیچ کس آن را به نقض آن متهم نمی کند.
اما اتفاقی که افتاد این بود که ایران این توافق را نقض نکرد ، اما ایالات متحده آن را ترک کرد و اروپایی ها تعهدات خود را انجام ندادند. پس از آن ، همین دوباره شروع به درخواست امتیازات جدید از ایران کرد.
از آنجا که شما به زریف اشاره کردید ، باید بگویم که این “ساختار” عمدتاً توسط او ساخته شده است.
ادعای لاوروف در حالی صورت می گیرد که وندی شرمن ، مذاکره کننده ارشد ایالات متحده در برژام ، می گوید لاوروف یک طراح اسنپبک بود.
“وندی شرمن” ، در دفتر خاطرات خود با عنوان “ترس به معنای عدم موفقیت است ؛ درسهایی در مورد شجاعت ، قدرت و سرسختی” نوشته است که گنجاندن ضربه محکم و ناگهانی یا بازگشت تحریم های سازمان ملل علیه ایران یکی از آخرین بخش های مذاکرات و یکی از دشوارترین بخش هایی بود که وزیر امور خارجه روسیه برطرف کرد.
به گفته شرمن ، اگر ایران توافق نامه ای را نقض کند ، تحریم های بین المللی علیه آن از سر گرفته می شود. اما P5+1 مایل نمی خواست روند تصویب قطعنامه تحریم در شورای امنیت را طی کند.
از طرف دیگر ، روسیه نمی خواست مکانیسم مجدد تحریم های شورای امنیت را در خارج از شورای بازگرداند و احتمال استفاده از وتو را از دست می دهد: “در پایان ، لاوروف به دستیابی به یک راه حل نفیس کمک کرد که هر یک از اعضای P5+1 می تواند توافق نامه را نقض کند اگر ایران بتواند توافق نامه را نقض کند. تحریم ها در این شرایط ، هر کشوری می تواند از حق وتو خود استفاده کند و بدین ترتیب تحریم های شورای امنیت را علیه ایران بازگرداند.
در وندی شرمن ، در این شرایط ، تحریم های شورای امنیت برداشته نشد بلکه به حالت تعلیق درآمده است.
