به گزارش میهن تجارت، هفته تربیت بدنی از 26 مهر لغایت دوم آبان ماه در سراسر کشور برگزار می شود. این یک رویداد ملی برای بررسی جایگاه ورزش در سلامت، فرهنگ و توسعه اجتماعی ایران است. رهبر معظم انقلاب اسلامی (مدظله العالی) در بیانی تاریخی فرمودند: اگر در یک جمله کوتاه از من بپرسند از جوانان چه می خواهید، می گویم: تحصیل، تهذیب و ورزش.
ورزش در ایران همواره با مفاهیم هویت، غیرت و میهن پرستی گره خورده است. از کشتی گیران زورخانه ای تا قهرمانان المپیک، ورزشکاران ایرانی حامل پیام های اخلاق، مقاومت و افتخار بوده اند. هفته تربیت بدنی فرصتی است برای بازخوانی این میراث فرهنگی و آشنایی نسل جدید با ارزش های پهلوی.
این هفته هر ساله با هدف آشنایی اقشار مختلف جامعه با اهمیت و تاثیرات ورزش در زندگی فردی و اجتماعی و همچنین ترویج ورزش در خانواده ها و هدایت جامعه به سمت ورزش همگانی برگزار می شود.
هفته تربیت بدنی یک رویداد فرهنگی، آموزشی و اجتماعی است که به منظور ارتقاء آگاهی عمومی از نقش ورزش در سلامت جسمی و روانی، پیشگیری از بیماری ها و تقویت انسجام اجتماعی طراحی شده است. شعار امسال “ورزش قوی، ایران قوی” نماد پیوند قدرت بدنی با اقتدار ملی است.
تاریخچه نامگذاری هفته تربیت بدنی
روز تربیت بدنی اولین بار در سال 1382 به تقویم رسمی کشور اضافه شد که این نامگذاری با هدف ترویج فرهنگ ورزش همگانی، ارتقای سطح بهداشت عمومی و معرفی الگوهای قهرمانانه و بشردوستانه انجام شد. هفته تربیت بدنی بستری برای نقد سیاست های ورزشی، بررسی عملکرد نهادهای مسئول و ارائه راهکارهای توسعه ای در حوزه ورزش محسوب می شود.
وضعیت ورزش همگانی در ایران چالش ها و راه حل ها
طبق آمار وزارت ورزش و جوانان کمتر از 20 درصد جمعیت کشور به طور منظم ورزش می کنند. رقمی کمتر از میانگین جهانی که حدود 40 درصد است. نبود زیرساخت های ورزشی در مناطق محروم، هزینه های بالای تجهیزات و باشگاه ها، ضعف فرهنگ سازی در رسانه و نظام آموزشی و بی توجهی به ورزش بانوان و سالمندان از عوامل موثر در این موضوع است.
هفته تربیت بدنی فرصتی است برای طرح این چالش ها و بررسی راهکارهایی مانند توسعه ورزش در مدارس، حمایت از باشگاه های محلی و تربیت مربیان متخصص.
ورزش در ایران باستان; ریشه های فرهنگی و ملی
در میان کشورهای خاورمیانه، ایران تنها کشوری بود که در نظام آموزشی خود به تربیت بدنی اولویت خاصی داد. در متون کهن آمده است که ورزش در ایران باستان با هدف سلامتی، نشاط و آمادگی برای دفاع از وطن شکل گرفته است. تیراندازی، کوهنوردی، شمشیربازی، دویدن، اسب دوانی، شنا و کشتی از ورزش های رایج آن زمان بود. ایرانیان شکار را مکتب واقعی جنگ می دانستند و از آن برای تربیت روحی و جسمی جوانان استفاده می کردند.
ورزش نه تنها توانایی بدنی و سلامت بدن را افزایش می دهد، بلکه به تعادل جسم و روح انسان کمک می کند. ورزشکاران روحیه شادابی دارند و همین نشاط زمینه ساز رشد فکری و اخلاقی آنهاست. از نظر روانشناسی ورزش باعث افزایش اعتماد به نفس، کاهش افسردگی، تقویت امید به آینده و دوری از آسیب های اجتماعی مانند اعتیاد می شود.
ورزش و افراد معلول؛ بازگشت به زندگی با تحرک
ناتوانی ممکن است باعث ضعف عضلانی، کاهش تحرک و اختلال در هماهنگی اعضای بدن شود. ورزش عامل موثری در کاهش این آسیب ها و تضمین سلامت جسمی و روانی افراد دارای معلولیت است. امروز شاهد حضور گسترده جانبازان و معلولان در مسابقات ورزشی ملی و بین المللی از جمله پارالمپیک هستیم. رشته هایی مانند والیبال نشسته، بسکتبال با ویلچر، گلبالشنا، تیراندازی، دو و میدانی و وزنه برداری از ورزش های خاص این عزیزان است.
ورزش کودکان؛ آموزش از طریق تحرک
کودکان به طور طبیعی به بازی و حرکت علاقه دارند و این نیاز زمینه ساز رشد جسمی، فکری و اجتماعی آنهاست. این وظیفه والدین و معلمان است که کودکان را به سمت ورزش هایی هدایت کنند که شخصیت آنها را شکل دهد و آنها را برای زندگی سالم آماده کند. از طریق ورزش می توانید مفاهیم آموزشی را به کودکان بیاموزید و آنها را برای آینده ای موفق آماده کنید.
در سال های اخیر، ورزش بانوان علیرغم محدودیت های ساختاری و فرهنگی رشد چشمگیری داشته است. حضور پررنگ بانوان ورزشکار در عرصه های ملی و بین المللی نه تنها باعث افتخار است، بلکه الگویی الهام بخش برای نسل جوان است. توسعه زیرساخت های ورزشی برای بانوان، تربیت مربیان زن و حمایت رسانه ای از بانوان ورزشکار از جمله الزامات تحقق عدالت ورزشی در کشور است.
در چشم انداز توسعه ملی، ورزش جایگاهی فراتر از سرگرمی دارد. ورزش را می توان به عنوان یک صنعت، ابزار دیپلماسی عمومی و عامل بهبود کیفیت زندگی شناخت.
