تحقیقات قبلی نشان داده است که دوقلوهای همسان که از هم جدا شده اند، ویژگی های مشابه زیادی دارند، از جمله ضریب هوشی مشابه. این نتیجه گیری این باور عمومی را تقویت کرد که ضریب هوشی عمدتاً تحت تأثیر ژنتیک (طبیعت) است تا محیط (پرورش).
بازنگری جدید
به گزارش انتخاب و به نقل از sciencealert; اما جارد هوروات و کیتی فابریکانت، دانشمندان علوم شناختی و محققین رشد کودک، دادهها را برای در نظر گرفتن یک عامل مهم که اغلب نادیده گرفته میشود، دوباره بررسی کردند: آموزش.
آنها 87 جفت از دوقلوها را بر اساس شباهت ها یا تفاوت های تجارب تحصیلی خود گروه بندی کردند و دریافتند که تفاوت های IQ با تفاوت های آموزشی مشابه است.
به گفته نویسندگان، این تفاوت ها به اندازه ای بزرگ بود که بر تأثیر معلم یا گروه همسالان برتری داشت.
دوقلوهایی که جدا از هم بزرگ شدهاند و در مدارس بسیار متفاوتی تحصیل میکنند، الگوی هوشی یکسانی با غریبهها داشتند و تفاوتی در حدود 15 امتیاز در ضریب هوشی داشتند.
با این حال، تنها 10 جفت از دوقلوها تجربیات مشابهی در مدرسه داشتند و این نمونه کوچک نتیجهگیری نهایی مطالعه را محدود میکند.
نقش آموزش در بهره هوشی
تستهای IQ که برای اولین بار در سال 1905 برای تعیین اینکه کدام کودکان در مدرسه به کمک بیشتری نیاز دارند، طراحی شدند، در طول دههها نشان دادهاند که نمرات IQ به طور کلی ثابت هستند و این به عنوان مدرکی پیشنهاد شده است که برخی از انواع هوش توسط ژنتیک ثابت میشوند.
با این حال، شواهد جدید نشان می دهد که بهبود کیفیت آموزش منجر به افزایش مستمر ضریب هوشی در کشورها و فرهنگ های مختلف شده است.
محدودیت ها و آینده پژوهش
مطالعه تأثیر تحصیل بر ضریب هوشی به طور جداگانه دشوار است و بیشتر دوقلوها یا در یک خانواده بزرگ شدهاند یا حتی اگر از هم جدا شده باشند، در همان مدارس تحصیل میکنند.
هوروات و فابریکانت می گویند:
“هنوز کار زیادی برای انجام دادن برای ترسیم کامل تاثیرات محیطی روی تست های شناختی وجود دارد. امیدواریم این مقاله بتواند گامی در جهت درک بهتر این موضوع باشد.”
این مطالعه در مجله Acta Psychologica منتشر شده است.
