عمق سیاهی مواد مخدر را نشان دادم

عمق سیاهی مواد مخدر را نشان دادم

فرزاد رنجبر درباره «بیست و یک» گفت: این فیلم کوتاه یک داستان خانوادگی ترسناک است که در فضای اعتیاد روایت می شود. این فیلم شانه به شانه ژانر ترسناک است و از آن ژانر برای جذابیت بصری خود استفاده می کند. «بیست و یک» رابطه پدر و پسری است که داستان آن در بستر یک خانواده می گذرد، اما کنش آن ترسناک و پرتعلیق است.

به گزارش ایرنا، رنجبر درباره ایده ساخت این فیلم گفت: چندین سال درگیر اعتیاد بودم و پس از آن به عنوان درمانگر در این زمینه فعالیت کردم. بر این اساس اعتیاد دغدغه من بود و همیشه به دنبال ساخت فیلمی درباره آن هستم. ایده فیلم در یک لحظه به ذهنم رسید و قسمت زیادی از فیلمنامه را در دو روز نوشتم و داستانی تخیلی است.

این کارگردان تصریح کرد: درک من از اعتیاد این است که افرادی که آن را تجربه نکرده اند نمی توانند عمق، تاریکی و تلخی آن را احساس کنند. بنابراین سعی کردم در این داستان به عمق تاریکی اعتیاد و وحشت آن نفوذ کنم. شاید نمی توانستم به عمقی که مد نظرم بود برسم و آن تاریکی را نشان دهم، اما می خواستم تصویری از اعتیاد را نشان دهم که وحشتناک است. مخاطب این داستان همه افراد در معرض اعتیاد هستند. به خصوص آنهایی که ممکن است بی خیال با این مقوله برخورد کنند.

وی افزود: اعتیاد یک بیماری است و هرکس درگیر آن باشد به راحتی نمی تواند از آن خارج شود اما در نهایت به تنهایی نمی تواند آن را حل کند.

رنجبر در پاسخ به این سوال که ساخت این اثر چه چالش هایی داشت، گفت: «بیست و یک» دو بازیگر داشت که داستان بر اساس کارشان ساخته شده است. باید یک کودک خاص برای این نقش انتخاب می شد، زیرا نمی شد به هر کودکی اعتماد کرد. علاوه بر این مختصات خاصی برای بازیگر نقش پدر در نظر گرفته شد. به همین دلیل انتخاب بازیگر برای من چالش بسیار مهمی بود.

وی تاکید کرد: از حدود 50 نفر که شناخته نشده بودند یا جایی دیده شده بودند تست زدیم و برخی از کاندیداها نسبتا مناسب بودند و من در انتخاب آنها مردد بودم تا اینکه به طور اتفاقی حسین شهبازی به من معرفی شد و فکر کردم کاندیدای مناسبی است. از طرفی علی نفیسی ورزشکار است و اندامی متناسب دارد. گزینه هایی برای ایفای این نقش وجود داشت و دیگران اصرار داشتند که بازی کنند، اما من در بازی نفیسی چیزی دیدم که فکر کردم برای بازی در این نقش باورپذیرتر است و در نهایت به هدفم رسیدم.

وی در پاسخ به اینکه مهمترین ویژگی فیلم کوتاه چیست، گفت: از همان ابتدا که فیلمسازی را شروع کردم می خواستم فیلمساز شوم. شاید فیلم کوتاه راهی برای رسیدن به فرمت بلند باشد، اما این مدیوم برای من هم بدیع است. سینمای کوتاه برای من جذاب است و روایت یک داستان در زمان کوتاه و تاثیرگذاری بر مخاطب لذت بخش است. قطعا وقتی بتوانم فیلم بلند بسازم فیلم کوتاه نمی سازم اما باز هم تاکید می کنم که قالب کوتاه اصالت و جذابیت خود را برای همیشه برای من حفظ خواهد کرد.

«بیست و یک» به کارگردانی فرزاد رنجبر و تهیه کنندگی سید محمدهادی آقاجانی از بخش سراسری چهل و دومین جشنواره فیلم کوتاه تهران، داستان پسری است که برای رهایی از اعتیاد پدرش مجبور می شود او را به مدت 21 روز در اتاقی حبس کند.

این فیلم به تهیه کنندگی سازمان اوج با بازی علی نفیسی، حسین شهبازی و ساروشا سادات فضلی ساخته شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیشنهادات سردبیر:

تبلیغات متنی