گروهی از عکاسان در جنوب نیوزلند به طور تصادفی یکی از نادرترین پدیده های جوی جهان به نام “Red Sprite” را در پس زمینه ای دیدنی ثبت کردند.
این درخششهای قرمز که تنها چند هزارم ثانیه طول میکشد، نه به سمت زمین، بلکه در فضا فوران میکنند و منظرهای را ایجاد میکنند که برای دانشمندان و عاشقان آسمان به طور یکسان حیرتانگیز است.
صاعقه ای که از زمین نمی آید
در 11 اکتبر، عکاسان در جزیره جنوبی نیوزلند در حال عکاسی از کهکشان راه شیری بودند که متوجه یک افق طوفانی شدند و تصمیم گرفتند دوربین های خود را به سمت آن بگیرند. تنها چند لحظه بعد، رگه هایی از نور قرمز ناگهان از بالای ابرهای طوفانی به آسمان پرید.
روایت یکی از عکاسان: اولین بار که دیدم فکر کردم یک توهم است، نور بسیار عمیق و قرمزی بود که انگار از دنیای دیگری آمده بود.
این پدیده تنها چند میلی ثانیه طول می کشد که ثبت آن را بسیار دشوار می کند. در نتیجه، بیشتر تصاویر رعد و برق قرمز نتیجه شانس و آمادگی است.
اسپرایت قرمز نوعی تخلیه الکتریکی است که در لایه های بالایی جو و در ارتفاع حدود 50 تا 90 کیلومتری از سطح زمین رخ می دهد. برخلاف رعد و برق های معمولی که از ابر به سمت زمین حرکت می کنند، این تخلیه ها در اثر رعد و برق قوی در داخل طوفان ایجاد می شوند و از بالای ابر به سمت بالا، یعنی به داخل مزوسفر پخش می شوند.
این پدیده ها معمولاً به صورت رشته های عمودی یا گاهی شبیه پری دریایی دیده می شوند و اغلب به رنگ قرمز یا نارنجی ظاهر می شوند. اولین تصویر از رعد و برق قرمز به طور تصادفی در سال 1989 توسط محققان دانشگاه مینه سوتا ثبت شد و از آن زمان تاکنون کمتر از چند صد تصویر با کیفیت از آن در سراسر جهان وجود دارد.
ترکیبی نادر از کهکشان و رعد و برق
چیزی که رویداد نیوزلند را خاص تر می کند ترکیب نادر دو منظره از کهکشان راه شیری و کوتوله سرخ در یک قاب تماشایی است. کارشناسان می گویند احتمال ثبت این دو پدیده در یک تصویر در نیمکره جنوبی بسیار اندک است، زیرا نیاز به آسمان بسیار تاریک، هوای صاف و طوفان در فاصله مناسب دارد تا نورها با یکدیگر تداخل نداشته باشند.
نتیجه چشم نواز است. تصویری که انگار از دنیایی دیگر گرفته شده، جایی بین آسمان و فضا، جایی که علم و زیبایی به هم می رسند.
ظهور رعد و برق قرمز بیشتر شبیه یک پدیده بصری شگفت انگیز است، اما برای محققان اهمیت ویژه ای دارد. این نورها به درک بهتر ارتباط بین رعد و برق در تروپوسفر (پایین ترین لایه جو) و پدیده های الکتریکی در لایه های بالاتر مانند مزوسفر و یونوسفر کمک می کنند.
