بعدی- به تازگی نسخه قاچاق فیلم «پسر پیر» در کانال های تلگرامی منتشر شده است.
بر اساس گزارش فردا، انتشار نسخه قاچاق «پیر پسر» اولین بار نبود و آخرین بار هم نخواهد بود. از «سنتوری» تا «پیر پاسار» سایه اکران غیرقانونی فیلم ها همیشه بر سینمای ایران سنگینی کرده است.
پدیده قاچاق فیلم چیز جدیدی نیست و مخاطب احتمالاً به یاد دارد که در دهه 80 در هر پارک و خیابان شلوغ افرادی بودند که نسخه های دزدی آثار را می فروختند. در سال های اخیر شرایط تغییر کرده است و نسخه های با کیفیت فیلم ها به محض انتشار آنلاین در کانال های تلگرام و یوتیوب ظاهر می شود.
نگاهی به قاچاق فیلم
صرف نظر از کیفیت فیلم ها، قاچاق یا مصادره هر اثری می تواند همه چیز را خراب کند. بخش مهمی از هزینه های تولید یک فیلم سینمایی در کشور از طریق اکران عمومی و آنلاین تامین می شود. حال اگر نسخه ای از فیلم قبل از اکران به بیرون درز کند و قاچاق شود، ضرر هنگفتی نصیب سازندگان می شود. این پدیده نه تنها یک تخلف ساده بلکه نشانه عدم وجود قانون در کشور است. در برخی از کشورها قانون کپی رایت و حمایت از حقوق خلاق ضمانت اجرایی دارد و برای انتشار غیرمجاز آثار مجازات سنگینی در نظر گرفته شده است اما در ایران امکان پیگیری وجود ندارد.
در واقع «پیر پسر» خوش شانس بود که پس از پایان اکران عمومی اکران شد و به سرنوشت فیلم هایی چون «کاناپه»، «قرن» و «تفریق» که اصلا رنگ اکران را ندیدند دچار نشد. با این حال خوش اقبالی «پیر پسر» از تلخی ماجرا کم نمی کند، چرا باید فیلمی که سال ها روی آن کار شده، بدون درآمد مالی برای بازیگران در اینترنت دست به دست شود.
دیالوگی در فیلم “پیر پسر” وجود دارد که در آن برده ای قدیمی به پسرانش می گوید: “مردی که قانون ندارد همیشه پیر خواهد بود.” این جمله را می توان استعاره ای از وضعیت کنونی سینمای ایران دانست، سینمایی که قاعده ندارد و در نهایت فرسوده و بی روح خواهد شد. در نهایت باید پذیرفت تا زمانی که ساختار فیلم کشور معیوب است، قاچاق فیلم صورت می گیرد و «پیر پسر» آخرین نمونه نخواهد بود.
