به گزارش ایسنا، در تقویم رسمی سال 1405 که امروز منتشر شد، سه عنوان «روز شهدای اقتدار ملی و وحدت ایران»، «روز پرچم» و «روز جزایر سه گانه خلیج فارس (بوموسی، تنب برزگ و تنب کوچ)» به فهرست مناسبت های رسمی کشور اضافه شد.
اولین رویداد جدید در تقویم 1405 «روز شهدای وحدت و اقتدار ملی ایران» (23 خرداد) که همزمان با سالگرد حمله اسرائیل به ایران تعیین می شود. عنوان مربوط به جنگ 12 روزه اخیر و دفاع از وطن است. بر این اساس، با این نامگذاری، این رویداد جایگاه رسمی و نمادینی در حافظه تقویم کشور پیدا می کند.
مناسبت دوم “روز پرچم” (1 اکتبر) در تقویم جدید ثبت شده است. روزی که مصادف با آغاز سال تحصیلی مدارس و دانشگاه هاست. به گفته مسئولان فرهنگی، این همزمانی برای تقویت حس هویت ملی در بین دانشجویان و جوانان است. انتخاب این روز نشان می دهد که سیاست گذاران فرهنگی در تلاش هستند تا نشانه های وحدت ملی را در بستر مناسبت های عمومی و غیرسیاسی تعریف کنند.
پیش از این و بر اساس اعلام دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، دو نوبت مذکور به صحن شورای عالی انقلاب فرهنگی راه یافت و در جلسه 548 شورای عالی انقلاب فرهنگی به تصویب رسید.
مناسبت سوم داستان دیگری دارد و روند ورود آن به تقویم تقریباً یک سال طول کشید. دقیقا مهرماه سال گذشته بود که با تکرار ادعاهای بی اساس امارات مبنی بر مالکیت سه جزیره تنب بزرگ، تنب کوچک و بوموسی و انتشار بیانیه مشترک شورای همکاری خلیج فارس و اتحادیه اروپا که در آن جزایر ایرانی «اشغال» نامیده شده بود، شاهد موجی از درخواستها برای خروج نیروهای بریتانیایی بودیم. از این جزایر به عنوان «روز سه جزیره ایرانی». درخواستی مردمی که در نهایت باعث شد وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دستور دهد این روز به تقویم اضافه شود. وی همچنین در این خصوص به ایسنا تاکید کرد که تصویب و نامگذاری این روز باید منجر به اقدامات مناسب و پیوست فرهنگی شود.
بنابراین سومین عنوان جدید، «روز جزایر سه گانه خلیج فارس (بوموسی، تنب برزگ و تنب کوچ)» (9 آذر) رویدادی است که با هدف تاکید بر تمامیت ارضی و اهمیت استراتژیک این سه جزیره در تقویم رسمی کشور قرار گرفته است. نامگذاری این روز همزمان با حساسیت های منطقه ای درباره مالکیت این جزایر، نوعی تاکید مجدد بر موضع رسمی ایران در قبال خلیج فارس است.
اضافه شدن این سه مناسبت، ادامه روندی است که در سال های اخیر در سیاست گذاری فرهنگی کشور دنبال شده است. یعنی تلاش برای تقویت نشانه های وحدت و هویت ملی که از طریق تقویم رسمی امکان پذیر است. با چنین نام هایی، تقویم در حال تبدیل شدن به نوعی نقشه نمادین سیاست های فرهنگی کشور است تا روزها و مناسبت ها هر کدام پیامی درباره هویت جمعی داشته باشند. اما نکته مهم این است که ورود چنین مناسبت هایی به تقویم زمانی مؤثر خواهد بود که از سطح نمادگرایی و اجرای یکی دو برنامه سازمانی فراتر رفته و در سیاست های فرهنگی و آموزشی متجلی شود.
به گفته قدیر آشنا، دبیر شورای فرهنگ عمومی، برای نامگذاری روزهای در تقویم، اشخاص حقیقی و حقوقی می توانند درخواست خود را به شورای فرهنگ عمومی ارائه دهند و این نهاد موظف است درخواست ها را بررسی و به شورای عالی انقلاب فرهنگی پیشنهاد دهد.
