گاردین نوشت: دیدار دونالد ترامپ و شی جین پینگ در بوسان کره جنوبی به توافقی موقت منجر شد که بیشتر شبیه آتش بس است تا صلح پایدار. هر دو طرف برخی از فشارهای اقتصادی خود را کاهش دادند: چین محدودیت های صادرات عناصر کمیاب را به حالت تعلیق درآورد و خرید سویای آمریکا را از سر گرفت، در حالی که ترامپ تعرفه های 20 درصدی را به نصف کاهش داد و برخی از کنترل های صادراتی را به حالت تعلیق درآورد. با این حال، جزئیات این توافق نامشخص است و نگرانی ها در مورد پایداری آن همچنان وجود دارد.
بر اساس گزارش میهن تجارت، در شش ماه گذشته تنش های تجاری بین دو کشور به نقطه خطرناکی رسیده بود. تعرفه های آمریکا به طور میانگین به 55 درصد رسید و چین با گسترش تحریم های صادراتی خود نشان داد که می تواند در مقابل فشارها مقاومت کند و حتی بازارهای جدیدی در آسیا برای کالاهای خود پیدا کند. برخلاف پیشبینیها، بازار سهام چین 34 درصد رشد کرد و مازاد تجاری این کشور افزایش یافت، در حالی که تورم آمریکا به 3 درصد رسید و کشاورزان در غرب میانه متحمل زیانهای سنگین شدند.
گزارش گاردین می گوید علیرغم تهدید اولیه ترامپ مبنی بر اعمال تعرفه های 145 درصدی، هزینه رویارویی در نهایت برای هر دو کشور بسیار زیاد بود. به گفته منابع آمریکایی، اسکات بسانت، وزیر خزانه داری، ترامپ را متقاعد کرده است که ادامه این جنگ می تواند اقتصاد جهانی را با بحران مواجه کند. در نتیجه، دو طرف تصمیم به عقب نشینی گرفتند و توافق کردند که در سال آینده دیدارهای متقابل داشته باشند.
با این حال، تحلیلگران بر این باورند که چین برنده موقت این آتش بس است. این وقفه یک ساله فرصتی را برای پکن فراهم می کند تا موقعیت خود را در زمینه های کلیدی مانند فناوری های سبز و تولید صنعتی تقویت کند و چهره ای “مسئولانه و غیر تهاجمی” را به جهان نشان دهد. از سوی دیگر، ترامپ همچنان سیاست غیرقابل پیش بینی مبتنی بر «غریزه» را دنبال می کند. در پایان، گاردین نتیجه می گیرد که در این نبرد بین جنگ موضع شی و جنگ مانور ترامپ، چینی ها حداقل بازنده نیستند.
