درخواست کمک نظامی مادورو از ایران، چین و روسیه / یک وزیر ونزوئلا اخیرا هماهنگی ارسال تجهیزات نظامی و پهپاد از ایران را انجام داده / او به یک مقام ایرانی گفته به «تجهیزات راداری کشف غیرفعال»، «مختل‌کننده‌های جی‌پی‌اس» و «پهپاد‌هایی با برد هزار کیلومتر» نیاز دارند / مشخص نیست چین و ایران چگونه به این درخواست‌ها پاسخ داده‌اند

واشنگتن پست نوشت: در نامه ای که نیکلاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا به رهبر روسیه نوشت، او در این ماه چندین درخواست را مطرح کرد. از سوی دیگر، دولت آمریکا کشتی‌ها را در سواحل آمریکای جنوبی هدف قرار داده و در واشنگتن تهدیدات نظامی می‌کند. ونزوئلا به کمک ولادیمیر پوتین نیاز دارد.

به گزارش سرویس بین الملل «میهن تجارت»، بر اساس اسناد داخلی دولت ایالات متحده که توسط واشنگتن پست به دست آمده است، در میان درخواست ها می توان به بهبود سیستم های رادار دفاعی، تعمیرات هواپیماهای نظامی و احتمالا موشک ها اشاره کرد.

بر اساس این اسناد، دولت ونزوئلا با چین و ایران نیز تماس گرفته و برای تقویت توان دفاعی خود درخواست کمک نظامی و تجهیزات کرده است. مادورو در نامه‌ای به شی جین پینگ، رئیس‌جمهور چین، خواستار «توسعه همکاری‌های نظامی» بین دو کشور به منظور ایستادگی در مقابل «تشدید تنش‌ها میان آمریکا و ونزوئلا» شد.

مادورو در این نامه از دولت چین خواسته است تا تولید سامانه‌های رادار شناسایی توسط شرکت‌های چینی را تسریع کند تا ونزوئلا توانایی‌های خود را بهبود بخشد.

با این حال، روسیه همچنان خط اصلی حمایت مادورو است. روز یکشنبه یک فروند هواپیمای ایلوشین ایل-76 – یکی از هواپیماهای روسی که در سال 2023 توسط آمریکا به دلیل مشارکت در تجارت تسلیحات و جابجایی مزدوران تحریم شد – پس از یک مسیر پیچیده بر فراز آفریقا وارد کاراکاس، پایتخت ونزوئلا شد. مسیری که برای دور زدن حریم هوایی غرب میهن تجارت شده است. کرملین از اظهار نظر در مورد این نامه خودداری کرد.

فقط یک روز قبل، مسکو یک پیمان استراتژیک جدید با کاراکاس را تصویب کرد.

این جریان نشان می دهد که اگر رهبر تحت فشار ونزوئلا قرار گیرد، مسکو چقدر می تواند ضرر کند. پروژه های بلندپایه بین دو کشور هنوز در حال انجام است، از جمله کارخانه گلوله کلاشینکف که در ماه ژوئیه در ایالت آراگوآ ونزوئلا افتتاح شد، حدود 20 سال پس از وعده آن. مسکو همچنین دارای حقوق اکتشاف ذخایر بالقوه نفت و گاز به ارزش میلیاردها دلار است.

با این حال، با وجود پوشش رسانه ای قوی، تحلیلگران می گویند که توانایی و علاقه روسیه به حمایت از مادورو نسبت به سال های گذشته کاهش یافته است. دخالت مسکو در جنگ اوکراین و تحریم های غرب باعث شده است که روسیه در منطقه خود مشغله بیشتری داشته باشد و در عین حال از این فرصت برای نزدیک شدن به دیگر شرکای آمریکای لاتین استفاده کند.

داگلاس فره، رئیس شرکت مشاوره امنیت ملی IBI Consultants گفت: واقعیت این است که روسیه در مورد ونزوئلا نسبتاً ساکت بوده است. و آنها سرمایه سیاسی زیادی را برای دفاع از مادورو خرج نکرده اند.

با این حال، مادورو در میانه تلاش برای تقویت خط دفاعی خود است و به مسکو نیاز دارد.

درخواست های رسمی از روسیه

به گفته وزارت حمل و نقل روسیه، در اواسط ژوئن / آگوست، وزیر حمل و نقل ولاسکوز برای دیدار با همتای روس خود به مسکو سفر کرد. طبق اسناد به دست آمده قرار بود نامه مادورو را به پوتین برساند.

بر اساس این اسناد، مادورو در این نامه از روس‌ها خواسته است تا به ارتقای پدافند هوایی کشورش از جمله بازگرداندن چندین جنگنده روسی Su-20MK2 که قبلاً توسط ونزوئلا خریداری شده بود، کمک کنند. همچنین از آنها خواست تا به تعمیر هشت موتور و پنج سامانه راداری کمک کنند، 14 مجموعه از موشک‌های روسی را خریداری کنند و «پشتیبانی لجستیکی» نامشخصی ارائه کنند.

مادورو تاکید کرده بود که جنگنده‌های سوخوی ساخت روسیه «مهم‌ترین عامل بازدارنده دولت ملی ونزوئلا در مواجهه با تهدید جنگ هستند».

وی از روسیه خواست تا از طریق شرکت دولتی Rostec یک برنامه ریزی مالی میان مدت به مدت سه سال داشته باشد. در اسناد مبلغ مشخصی مشخص نشده است.

اسناد همچنین نشان می دهد که ولاسکوز قرار بود با دنیس مانتوروف، نخست وزیر روسیه ملاقات کند و نامه دوم را تحویل دهد. اما مشخص نیست که آیا این دیدار برگزار شده است یا نه و روسیه چگونه پاسخ داده است.

“زباله خالص”

یک مقام نظامی سابق ونزوئلا که از ترس انتقام‌جویی نخواست نامش فاش شود، گفت: «از سال 2018، ونزوئلا کمتر از پنج جنگنده سوخوی روسی در خدمت داشت. هوگو چاوز خریدهای نظامی روسیه از جمله تانک های روسی، جنگنده های سوخوی و سیستم های موشکی زمین به هوا را آغاز کرد. تحلیلگران و مقامات آشنا با ارتش ونزوئلا می گویند بسیاری از چیزهایی که خریداری شده است یا غیرعملیاتی هستند یا تاریخ مصرف آنها تمام شده است.

وی گفت: چاوز همچنین هلیکوپترهای روسی خرید و موشک های روسی را ذخیره کرد. اما اکثر آنها قدیمی هستند و تهدیدی جدی برای ارتش آمریکا محسوب نمی شوند.

او گفت: چاوز خرید و یا روسیه به ونزوئلا آشغال خالص فروخت.

مادورو این ماه ادعا کرد که ونزوئلا 5000 موشک قابل حمل Igla-S ساخت روسیه را در سراسر کشور مستقر کرده است.

تغییر رژیم در ونزوئلا ضربه بزرگی به مسکو خواهد بود، که می‌تواند به معنای از دست دادن یک متحد اصلی باشد و همچنین می‌تواند متحد دیگر آن، کوبا – که مدت‌هاست به مسکو بسیار نزدیک بوده و جامعه اطلاعاتی آن با ونزوئلا در هم تنیده است – تضعیف کند و تحلیلگران می‌گویند کوبا ممکن است در لیست واشنگتن قرار گیرد.

اما برخی از تحلیلگران در مورد تعهد روسیه به مادورو تردید دارند. سیگنال های عمومی اکنون با سال 2019 متفاوت است، زمانی که روسیه حدود 100 سرباز به رهبری ژنرال واسیلی تونکوشکوروف را با هواپیمای ترابری An-124 به ونزوئلا فرستاد.

حتی توافقنامه همکاری ونزوئلا و روسیه به وعده همکاری نظامی محدود نمی شود. ویکتور جیفتس، سردبیر مجله علمی روسی آمریکای لاتین، گفت که این معاهده که موضوعاتی مانند پولشویی و اشاعه هسته ای را پوشش می دهد، در دفاع مبهم است و تنها پیشنهاد می کند که طرفین “روابط خود را در زمینه دفاعی بهبود بخشند.”

با وجود نیروهای روسیه در اوکراین و تحریم های غرب، این کشور کمتر قادر است به رهبر محبوب خود در آن سوی اقیانوس کمک کند، حتی اگر بخواهد.

جفتس گفت: آیا روسیه در صورت عملیات احتمالی آمریکا کاری انجام خواهد داد؟ من فکر می کنم که این موضوع در دستور کار فوری مقامات روسیه نیست.»

ارتباطات نفتی

روسیه همچنان یک بازیگر اصلی در صحنه نفت ونزوئلا است، نفت بسیار سنگینی که نیاز به فرآوری عمده دارد. روس ها نهاده های لازم را برای فرآوری آن نفت و همچنین تامین بنزین برای ادامه صنعت فراهم می کنند. شرکت های دولتی روسیه سرمایه گذاری مستقیمی در سه سرمایه گذاری مشترک با ونزوئلا دارند که روزانه 107000 بشکه نفت خام تولید می کنند – حدود 11 درصد از کل تولید فعلی ونزوئلا – و درآمد ماهانه تقریباً 67 میلیون دلار را ایجاد می کنند.

روسیه همچنین دارای حق اکتشاف در میادین گازی و نفتی فراساحلی «پاتاوه» و «ماگیلونز» است. حقوق آنها بر ذخایر نفتی اثبات شده اما استخراج نشده ونزوئلا نیز حدود 5 میلیارد دلار ارزش گذاری شده است.

اما نفت ونزوئلا – که مشمول تحریم‌های ایالات متحده است – با صنعت نفت داخلی روسیه نیز رقابت می‌کند که این کشور نیز مشمول تحریم‌های ایالات متحده است و بنابراین مشتریان مشترکی با چین دارد.

فرانسیسکو مونالدی، مدیر برنامه انرژی آمریکای لاتین در دانشگاه رایس می گوید: «روس ها دیگر در ونزوئلا سرمایه گذاری نمی کنند، این نتیجه نهایی است.

در نتیجه، این وضعیت منعکس کننده ترکیبی از نگرانی، تنگنای مالی و محاسبات از سوی روسیه است – و نه لزوماً تعهد بی قید و شرط برای حمایت از مادورو.