به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، ترامپ حمله بمب افکن های آمریکایی به تاسیسات هسته ای ایران را با لحنی قاطع و دراماتیک برجسته کرد و تاکید کرد که ایران دو ماه پس از ساخت بمب اتمی چالش بزرگی را برای امنیت جهانی ایجاد کرده است. در طول دو دهه اخیر، این دو ماه سرنوشت ساز، فواصل متفاوتی را از زبان مقامات مختلف غربی و صهیونیستی به خود دیده است. از دسامبر 2004، رئیس سابق ستاد ارتش اسرائیل در این موسسه هادسون او مدعی شد که ایران ظرف 3 تا 5 سال به بمب اتمی دست خواهد یافت، تا اینکه در گزارش محرمانه اطلاعاتی آمریکا در سال 2006 اعلام شد که برنامه تسلیحاتی ایران از سال 2002 متوقف شده است و تنها پیش بینی کرد که تولید اورانیوم کافی برای یک سلاح هسته ای بین سال های 2010 تا 2015 امکان پذیر است.
قطعنامه های تحریمی شورای امنیت و هشدارهای متعدد کشورهای غربی از جمله درخواست فوری فرانسه در سال 2010 برای تعلیق کلیه فعالیت های هسته ای و موشکی ایران هرگز نتوانست اراده ملت ایران را در مسیر پیشرفت علمی و دفاعی متوقف کند. ترامپ با ذکر این اعداد سعی کرد تصویری از تهدید قریب الوقوع هسته ای ایران ارائه دهد، اما تاریخ نشان می دهد که این «تهدید» بیش از هر چیز صحنه ای برای سیاست و فشار بین المللی بوده و نه یک واقعیت عملی.
نقاشی کودکان نتانیاهو و «فاصله چند هفته ای» ایران تا بمب اتمی
جالبترین و شاید مضحکترین تصویر ادعای فاصله کمی ایران با بمب اتمی، سخنرانی نتانیاهو در ژوئیه 1391 در مجمع عمومی سازمان ملل بود. جایی که با نقاشی کودکانه روی دست، خطوط 60 و 90 درصدی را سرخ کرد و با هیاهوی بسیار اعلام کرد که ایران «چند ماه تا تولید بمب اتم» فاصله دارد. وی با اطمینان کامل مدعی شد که ایران مرحله اول ساخت بمب را به پایان رسانده است و مرحله دوم تا بهار یا تابستان آینده به پایان می رسد و پس از آن تنها چند ماه یا هفته تا تولید بمب اول باقی مانده است.
اما گزارش های فنی بی طرفانه تصویر دیگری را نشان می دهد. گزارش آژانس بینالمللی انرژی اتمی در دسامبر 2014 هیچ نشانهای از فعالیتهای تسلیحاتی پس از سال 2008 ارائه نکرد و همه پیشبینیهای وحشتناک بیش از آنکه مبتنی بر واقعیت باشد، تلاشی برای القای ترس جهانی بود. پس از برجام و حتی خروج آمریکا از آن، این ادعاها ادامه یافت و نتانیاهو همراهی سرسخت مانند مایک پمپئو پیدا کرد. وزیر انرژی رژیم صهیونیستی در فوریه 2019 مدعی شد که ایران تنها 6 ماه تا بمب اتمی فاصله دارد و در فروردین 1400 سه کشور اروپایی غنی سازی 60 درصد را «گامی به سوی بمب» خواندند.
و امروز، آنتونی چشمک زدنوزیر خارجه دولت بایدناز فاصله یک تا دو هفته ای ایران با مواد بمب اتمی صحبت می کند. تنها یک سال پیش، یکی از مقامات ارشد وزارت دفاع آمریکا اعلام کرد که ایران می تواند ظرف 12 روز مواد شکافت پذیر کافی برای یک بمب تولید کند.
دو دهه هشدار و تهدید، نقاشی های کودکانه و اعداد متفاوت نشان می دهد که نه تنها هیچ یک از پیش بینی های غرب محقق نشده است، بلکه ایران بدون توقف و با تکیه بر گزارش های آژانس به پیشرفت های علمی و هسته ای خود ادامه داده است.
اعتراف گابارد و عصبانیت ترامپ؛ غرب از پیشرفت ایران آشفته بود
تناقضات غرب در ادعاهای هسته ای ایران حتی در دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ که کابینه ای نزدیک به دیدگاه های او تشکیل شد پایان نیافت. تولسی گاباردمدیر اطلاعات ملی آمریکا در تاریخ 5 آوریل 1404 (25 مارس 2025) در شهادت خود در کمیته سنا به صراحت اعلام کرد: برنامه ساخت بمب اتمی ایران از سال 2003 متوقف شده است و فعالیت های غنی سازی موجود اگرچه نگران کننده است، اما ماهیت تسلیحاتی ندارد.
اما واکنش ترامپ به وضوح خشم و تردیدهای سیاسی را آشکار کرد: “برای من اهمیتی ندارد که او چه گفت، ایران به داشتن بمب اتمی بسیار نزدیک است.” این تنش سیاسی تنها آغاز ماجرا بود.
6 روز پس از حمله اسراییل به ایران در خرداد 1404، نخست وزیر رژیم صهیونیستی بار دیگر ادعای قبلی خود را تکرار کرد: «اگر ایران متوقف نمی شد، این کشور می توانست در مدت زمان کوتاهی سلاح هسته ای تولید کند» و افزود: دانشمندان هسته ای کشته شده در حال کار بر روی بمب ایران هستند. اما کارشناسان بین المللی این ادعاها را بی اساس و فاقد شواهد قانع کننده خواندند.
در همان زمان، گروسی، مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی، پیش از 23 ژوئن اعلام کرد که آژانس نمی تواند تضمین کند که برنامه هسته ای ایران صرفاً صلح آمیز است. زیرا ایران به تحقیقات مربوط به ذرات اورانیوم ساخت بشر در سه سایت اعلام نشده پایبند نبوده است.
بی بی سی در تحلیل خود به این نتیجه رسید: “حملات ممکن است تاسیسات را نابود کنند و دانشمندان را هدف قرار دهند، اما دانش هسته ای ایران را نمی توان پاک کرد. اکنون با پیشرفت هایی که در غنی سازی اورانیوم حاصل شده است، ایران می تواند سریعتر از گذشته بازسازی کند.”
این وقایع نشان از سردرگمی غرب و تضاد آشکار هیاهوی سیاسی و واقعیت های علمی ایران دارد. جایی که هر تهدید و نشانه ای تنها به شتاب قدرت هسته ای ایران منجر می شود.
موشک ها نیز به صفوف سلاح های هسته ای پیوستند. ایران و تهدید کردن 20 ساله در غرب
از سال 2005 تا 2025، نتانیاهو بیست بار مدعی شد که ایران با تولید بمب اتمی فاصله زیادی ندارد. در کنار او، مقامات و سازمان های اطلاعاتی غربی نیز بارها این ادعا را تکرار کردند. از یک هفته تا دو هفته تا ماه ها و حتی یک تا سه سال.
اما ایران هر بار ثابت کرده است که تهدیدات و ادعاهای سیاسی حقیقت هسته ای کشور را تغییر نمی دهد. نکته مهم این است که از یک نقطه به بعد، غرب نه تنها برنامه هسته ای ایران، بلکه موشک های بالستیک میان برد و کوتاه برد ایران را به عنوان تهدید تعریف کرده است. جدیدترین نمونه، نظرات مارک است روبیووزیر خارجه آمریکا در کنفرانس مطبوعاتی مشترک با نتانیاهو، موشک های ایران را تهدیدی برای حضور آمریکا در منطقه و امنیت اسرائیل دانست.
آنچه رویارویی غرب با برنامه هسته ای ایران را روشن می کند این سوال است: آیا انرژی هسته ای بهانه است یا هدف؟ بررسی تناقضات و ادعاهای 20 ساله نشان می دهد که غرب به دنبال ایجاد هراس و تهدید جهانی از برنامه هسته ای ایران برای توجیه کارشکنی و فشار علیه کشورمان بوده است.
اگر هسته ای بهانه نیست، سیاست خارجی ایران نباید صرفاً مبتنی بر پاسخگویی به ادعاهای غرب باشد. در عین حال توان دفاعی و موشکی ایران بهانه ای برای نگرانی های ساختگی غرب شده است و کسانی که پیشنهاد مذاکره مستقیم و همه جانبه با آمریکا را مطرح می کنند باید همواره در دفاع از خود آشکارا از حقوق مسلم یک ملت دفاع کنند.
اینجاست که واقعیت آشکار می شود: توان هسته ای و موشکی ایران تهدید نیست، بلکه سرمایه ملی و تضمین امنیت و استقلال کشور در برابر هیاهوی بی پایان و هراس افکنی غرب است.
منبع : به گزارش میهن تجارت
