به گزارش ایسنا، رسانههای انگلیسی در مقالهای به نشانههای اولیه رقابت سخت در حزب جمهوریخواه برای جانشینی دونالد ترامپ پرداختند و نوشتند که سیاست آمریکا هماکنون بر انتخابات ۲۰۲۸ متمرکز شده است. انتخاباتی که بسیاری آن را پایان نمادین دوران ترامپ می دانند.
به گزارش گاردین، چهره هایی مانند گوین نیوسام و کامالا هریس در حال آماده شدن برای بازگشت هستند، اما برخلاف هیجان اصلی در حزب جمهوری خواه که به رنگ قرمز معروف است، زیرا ترامپ 79 ساله همچنان از تمایل خود برای خدمت در یک دوره دیگر صحبت می کند.
به نوشته گاردین، بازی ترامپ با ایده ماندن در قدرت، هم نشانه خودشیفتگی اوست و هم تلاشی برای حفظ نفوذ سیاسی. اما تمرکز اصلی روی دو نفر است که او به عنوان جانشینان احتمالی نام برده است: معاونش جی دی ونس و وزیر امور خارجه مارکو روبیو. ترامپ پیشبینی کرده است که رقابت جمهوریخواهان در سال 2028 بین این دو باشد، هرچند تاریخ نشان میدهد که بسیاری از نزدیکان سابق او مانند مایک پنس تا جان بولتون دیر یا زود از چشم او دور شدهاند و بعید نیست که این دو نفر نیز به سرنوشتی مشابه دچار شوند. با این حال، این مقاله می گوید که احتمال انتقال میراث سیاسی ترامپ به ونس یا روبیو باید جدی گرفته شود، زیرا هر دو حول محور او می چرخند و مخالفت موثری در حزب وجود ندارد.
گاردین این رقابت را “بین پیت بول و پودل” توصیف می کند، یکی سگ درنده و دیگری سگ آپارتمانی بی آزار! در این گزارش، جی دی ونس، 41 ساله، فردی تهاجمی، پرحاشیه و گاه بی پروا توصیف شده است که در نظرسنجی های اولیه پیشتاز است و به عنوان جانشین مورد نظر ترامپ دیده می شود. لحن او “زشت و کم عمق” است و از رسانه های اجتماعی برای حمله به لیبرال ها و دفاع از اظهارات نژادپرستانه جمهوری خواهان استفاده می کند.
به گزارش گاردین، ونس شخصیتی متناقض دارد و به ویژه در سیاست خارجی، ناهماهنگ عمل کرده است. او زمانی ترامپ را “احمق” خطاب می کرد و مخالف جنگ بود، اما اکنون از حملات یکجانبه آمریکا به ایران، یمن و ونزوئلا حمایت می کند. ونس در کتاب خود از فرهنگ پوپولیستی نیز انتقاد کرد، اما اکنون خود به یکی از چهره های اصلی پوپولیسم تبدیل شده است.
در مقابل، مارکو روبیو 54 ساله شخصیتی ساکتتر و منفعلتر است که نقش مؤثری به عنوان وزیر امور خارجه ندارد. به نوشته گاردین، ترامپ شخصاً سیاست خارجی خود را متوجه رژیم صهیونیستی، اوکراین و چین می کند و روبیو تنها در صدد توجیه تصمیمات عجولانه خود است. گاردین از «تاخیر خطرناک» او در اجرای طرح صلح غزه انتقاد کرده است.
مقاله استدلال می کند که ضعف فعلی روبیو با گذشته او در تضاد است. او در انتخابات 2016 از اتحادهای سنتی و حقوق بشر دفاع کرد و سیاست های روسیه را محکوم کرد اما از زمان پیوستن به دولت ترامپ از این مواضع فاصله گرفت. گاردین می نویسد که در دوران تصدی وی، کمک های مالی خارجی کاهش یافته، پروژه های آمریکایی تحت عنوان «ترویج دموکراسی» به حاشیه رفته و حمایت از اوکراین ضعیف شده است.
نفوذ روبیو در وزارت امور خارجه تحت الشعاع چهره هایی مانند «استیو ویتکاف» قرار گرفته است که گاردین از او به عنوان «فرستاده همه کاره ترامپ» یاد می کند. با این حال، روبیو در خصومت خود با دولت های چپ آمریکای لاتین ثابت قدم است و تلاش ها برای برکناری نیکلاس مادورو را رهبری می کند. او حملات مرگبار دریایی علیه قاچاقچیان مظنون مواد مخدر در دریای کارائیب را توجیه کرد و گفت: “آنها فقط زمانی متوقف می شوند که ما آنها را منفجر کنیم.” گاردین همچنین نوشت که روبیو از سیاست های سختگیرانه ترامپ علیه پاناما، برزیل و مکزیک و اخراج گسترده مهاجران به زندان های السالوادور حمایت کرده است. سیاست هایی که پایه های جناح راست را خوشحال می کند، اما رأی دهندگان میانه رو را می ترساند.
گاردین در پایان هر دو شخصیت را «خائن» و نه «پیشگام» توصیف کرد و آنها را جاه طلب اما فاقد صداقت و شایستگی دانست. رسانه های بریتانیایی پیش بینی می کنند که انتخابات 2028 ممکن است الگوی سال 2016 را تکرار کند، زمانی که منتقدان نیز ظهور ترامپ را جدی نگرفتند. لحن گاردین مملو از ناامیدی است و نشان میدهد که حزب جمهوریخواه همچنان در سایه ترامپ گرفتار است و اکنون بین ونس و روبیو که دو نسخه کم رنگ ترامپ هستند، درگیر است.
