غلامرضا بنی اسدی در جمهوری اسلامی نوشت: بولدوزر هرچه را که هاشمی رفسنجانی و سید محمد خاتمی ساخته بودند برد و ویران کرد، اما فقط خراب کرد. امروز هم با وجود گذشت بیش از بیست سال از آن روز، ما خرابه های ساختمانی هستیم که او با بولدوزر ویران کرد.
واقعیت جامعه امروزی آینه بیش فعالی فردی بود که آنقدر به تخریب علاقه داشت که برنامه ای برای ساختنش هم نداشت چه برسد به تلاش! امروز از شنیدن سخنان یکی از همکلاسی های دانشگاهش که می گوید «هیچ وقت فکر نمی کردیم که آقای احمدی نژاد رئیس جمهور شود» دردناک است.
روایت او از دیدار با او تلخ و قابل تامل است: «زمانی که شهردار بود با من تماس گرفت و گفت من می خواهم کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری شوم، گفتم خوب می خواهی چکار کنی، حالا اگر رئیس جمهور بشی، چه می خواهی بکن، گفت می خواهد بولدوزر بگیرد و هر کاری را که آقای هاشمی می گوییم ما می گوییم آقای خاشمی می خواهیم خراب کنیم. یک جا را خراب کنیم، فکر می کنیم که چه بسازیم، ما آن را داریم، مصالح را داریم، بودجه را داریم… بعد می رویم و تا زمانی که می شود از مزیت های آن سازه استفاده کرد، آن را خراب نمی کنیم… حالا تعبیرش این بود که آقا امام زمان (عج) می سازند.
البته او از رابطه اش با احمدی نژاد تشویق شد که بگوید من گفتم آقا من آدمی نیستم که روی هوا راه بروم. اما عده ای با او روی هوا دویدند و آن را به امروز مردم زمین که می بینیم رساندند. کسانی که گفتند: وجود مقدس ولیعصر(عج) را دارند برای احمدی نژاد دعا می کنند. و آنهایی که برای پیروزی او عملیات چند لایه گفتند، برای امروز چه حرفی دارند؟ او نمی دانست.
او این شخص و برنامه ها را نفهمیده و نمی شناسد، ببخشید او «مخالف برنامه ها» است. وی تخریب کرد، اما این «سوخت سرمایه» به ساخت و ساز منتهی نشد. آیا کسانی که او را کشتند حاضرند مسئولیت او را بپذیرند؟ آیا مسئولیت آسیبی که رفتار او و مهمتر از آن گفتار و نگاهش به بیور وارد کرده را بر عهده می گیرند؟ بگذار بروند حساب کنند بعد از او اعتقاد به مهدویت چگونه شد. بررسی کنید که با ایمان مردم چه کردند. با پایتخت کشور چه کردند؟
آیا برای ایران امروز و فردا جوابی دارند؟ پاسخ کسانی که سخنان او را «الهام الهی» نامیده اند چیست؟ اگر این سؤالات ما مردم عادی بی پاسخ بماند، در روز حساب، کسانی که او را روی بولدوزر گذاشته اند، باید به دنبال پاسخ باشند.
