به گزارش ایرنا، بی بی سی شامگاه پنجشنبه در بیانیه ای رسمی اعلام کرد که تدوین بخش هایی از سخنرانی دونالد ترامپ در 6 ژانویه 2021 (16 ژانویه) در مستند «پانوراما» اشتباه قضاوتی بوده و این شبکه از این اشتباه «صادقانه متاسف است». این بیانیه پس از آن منتشر شد که فشارهای عمومی و انتشار اسناد داخلی در روزهای اخیر بی بی سی را مجبور کرد توضیح دهد که چگونه منتقدان گفته اند که “این تصور نادرست ایجاد کرده است که رئیس جمهور ایالات متحده مستقیماً خواستار اقدام خشونت آمیز شده است”. بی بی سی نیز اعلام کرده است که این مستند دیگر در هیچ یک از پلتفرم های این شبکه در دسترس نخواهد بود.
اما این عذرخواهی که پس از استعفای همزمان مدیرکل و رئیس اداره خبر بیبیسی صورت گرفت، ترامپ را راضی نکرد و با ادعای ویرایش انجام شده، به اعتبار وی لطمه جدی وارد کرد و اعلام کرد که «قطعاً» اقدام قانونی علیه بیبیسی انجام خواهد شد. وی گفت که این شبکه “افکار عمومی” را فریب داده و باید “مسئول عواقب آن” باشد.
ابعاد بحران زمانی بیشتر شد که دیلی تلگراف فاش کرد که برنامه خبری شبانگاهی بیبیسی «نیوزنایت» نسخهای مشابه و ویرایششده از سخنرانی ترامپ در سال ۲۰۲۲ را پخش کرده است. به گفته یکی از افشاگران، این موضوع در همان زمان در جلسه تحریریه داخلی مطرح شد، اما مورد توجه سردبیران قرار نگرفت. به این ترتیب سوال مهم تری در فضای رسانه ای انگلیس شکل گرفته است که آیا این ماجرا صرفا یک اشتباه فنی بوده یا نشانه ای از “رویه ساختاری” در اتاق خبر بی بی سی؟
پس از انتشار یادداشت محرمانه مایکل پرسکات، مشاور سابق کمیته استانداردهای تحریریه بی بی سی، فشارها دو برابر شد. وی در این یادداشت که هفته گذشته به بیرون درز کرد، هشدار داد که در پوشش برخی موضوعات «سوگیری جدی و سیستمی» وجود دارد و مدیریت حاضر به پذیرش تخلفات استاندارد نیست. وزارت فرهنگ بریتانیا نیز از عذرخواهی بی بی سی استقبال کرد و تاکید کرد که این شبکه استانداردهای سرمقاله را رعایت نکرده است و باید مکانیسم های نظارتی خود را برای جلوگیری از تکرار چنین اشتباهاتی تقویت کند.
تحلیلگران رسانه ای بر این باورند که واکنش ترامپ تنها آغاز یک شکایت نیست، بلکه آخرین حلقه در زنجیره بحران هایی است که طی سالیان متمادی اعتبار بی بی سی را از بین برده است. در طول دو دهه گذشته، اعتماد عمومی به بیبیسی از حدود 80 درصد به کمتر از 40 درصد کاهش یافته است و در عین حال، تعداد بینندگان تلویزیون و تعداد خانوارهایی که اشتراک پرداخت میکنند به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. علاوه بر این، اعتراضات خیابانی، به ویژه در طول جنگ غزه، بارها مقر بیبیسی را هدف قرار داده است و منتقدان این شبکه را به جانبداری از روایت رسمی اسرائیل متهم کردهاند.
از رسوایی تعلیق «گری لینهکر» و انتقادات گسترده کارکنان از بی طرفی گرفته تا بحران های پی در پی در پوشش رویدادهای حساس بین المللی، بسیاری بر این باورند که امروز اتاق خبر بی بی سی با شکاف هایی مواجه است که با استعفای مدیران و یا حذف یک مستند قابل حل نیست. افشاگری اخیر درباره «نیوزانایت» نیز این تصور را تقویت کرده است که مشکل فقط یک خطای فردی نیست، بلکه نشانه ای از مشکل عمیق تر در روش های تحریریه و سیستم نظارت داخلی است.
اکنون با تهدید حقوقی ترامپ، دامنه بحران از سطح تحریریه به سطح بین المللی کشیده شده و فشارهای سیاسی و حقوقی علیه بی بی سی وارد مرحله جدیدی شده است که بسیاری از ناظران آن را نقطه عطف و حتی آغاز پایان دوران بی کفایتی رسانه های بی بی سی می دانند. آیا این دعوای چند میلیارد دلاری آخرین میخ بر تابوت بنگاهی است که زمانی نماد روزنامه نگاری حرفه ای در غرب به حساب می آمد؟ پاسخ به این سوال بستگی به نحوه مدیریت بحران دارد که به گفته تحلیلگران به زودی پایان نخواهد یافت.
