ثقاب اصفهانی چهره ای که طرز فکرش را نزدیک به جریان جبهه پایداری می دانند نماد بخشی از طیفی است که از ابتدا به دلیل حضور در ساختار دولت جدید مورد انتقاد قرار گرفت. زاهد که از چهره های دانشگاهی و اجرایی منتقد سهامداری جریان های تندرو بود، در حالی استعفای خود را ارائه کرد که انتصابات جدید در دولت سیگنال های متفاوتی از وعده های انتخاباتی «شمولیت»، «گشایش» و «وحدت ملی» می داد. اکنون این سوال به صورت جدی تری مطرح می شود که آیا این انتصابات به معنای عقب نشینی دولت در برابر فشار نیروهای اقلیت سیاسی است؟ یا بخشی از یک استراتژی موقت برای کاهش اصطکاک با جریان های موثر بر ساختار قدرت است؟
منتقدان بر این باورند که سپردن مسئولیتهای کلیدی به چهرههایی با گرایشهای خشن و انحصاری عملاً فلسفه وجودی شعار وفاق را ناکارآمد میکند و دولت را به چرخهای برمیگرداند که در آن «مصلحتطلبی سیاسی» بر «شایستهسالاری اجرایی» غلبه دارد. از سوی دیگر مدافعان دولت تاکید می کنند که پزشکان با آرایش متنوع نیروها سعی در کاهش تنش و دور نگه داشتن مسیر مدیریتی کشور از حاشیه سازی دارند.
اما استعفای زاهد به عنوان اولین واکنش جدی در سطح مدیریت نشان می دهد که این تعادل هزینه هایی را به همراه دارد و پیامدهای آن می تواند فراتر از یک اختلاف داخلی باشد. اکنون بسیاری از چشم ها به این سوال می پردازند که آیا این روند نشانه ای از فرسایش تدریجی ایده آشتی در عمل است یا صرفاً آزمونی دشوار برای دولتی است که می خواست پلی بین شکاف های سیاسی ایجاد کند؟
در این خصوص خبرآنلاین نظر استاد دانشگاه و فعال سیاسی اصلاح طلب صادق زیباکلام را جویا شد. زیباکلام درباره استعفای فیاض زاهد گفت: در مرحله اول باید چند نکته را درباره دکتر فیاض زاهد یادآوری کنم. ایشان یکی از برجسته ترین اساتید ما در حوزه ارتباطات هستند و سال ها استاد برجسته دانشگاه و به تمام معنا استاد برجسته ارتباطات بودند. دکتر فیاض زاهد در حرفه و تخصص خود بسیار مسلط است.
وی در خصوص ویژگی های فردی فیاض زاهد گفت: باید بگویم بسیار متعهد و مسئولیت پذیر هستند و خلاصه بید نیستند که در این بادها بلرزند. کارد باید به استخوانشان رسیده باشد که استعفا دادند و از دولت استعفا دادند.
زیباکلام گفت: من به شخصه متاسفم و ای کاش این اتفاق نمی افتاد و می ماندند. اما در عین حال می توان گفت صبر هم حدی دارد.
فشار سنگین جریان های اصولگرای تندرو از ابتدا برای دولت مشکل ساز بود
وی درباره مشکلاتی که در دولت چهاردهم وجود دارد، گفت: واقعیت این است که یکی از بزرگترین مشکلاتی که دولت آقای مزیکیان از ابتدا با آن مواجه بود فشار سنگین جریان های تندرو اصولگرا بود. حالا یا آنهایی که امنیتی و نظامی بودند و یا آنهایی که وابسته به جبهه پایداری و دغدغه بودند و خلاصه – به قول من – «پنج درصد».
وی افزود: این جریان ها فشار زیادی به دولت وارد کردند تا نیروهای خودی که در زمان شهید رئیسی همه کاره کشور بودند و انحصار حاکمیت را در اختیار داشتند از پست ها و مناصب خود برکنار نشوند و همچنان در راس امور مدیریتی و رهبری باشند.
پزشکان عموماً تسلیم فشار افراطیون نمی شوند، اما…
زیباکلام افزود: این مشکل از ابتدای تشکیل دولت آقای مزیکیان وجود داشت و در بسیاری از موارد آقای مزیکیان و همکارانش مقاومت کردند و تسلیم فشارهای تندروها نشدند. و در مسئله انتصاب استانداران، استانداران و صدها مدیر بخش دولتی در مقابل تندروها ایستادند. اما در بسیاری از موارد دیگر نتوانستند و مجبور به تسلیم شدند.
وی گفت: در مجلس هم از سوی تندروها فشار وارد شد. به گونه ای که اگر نیروهایشان در یک وزارتخانه به پست و مقام نرسیدند، وزیر را تهدید به استیضاح و بازجویی و انواع فشارها کردند. تنها هدف آنها این بود که «نیروهای ما باید مواضع و موقعیت داشته باشند».
تندروها نتایج انتخابات تیر 1403 را نپذیرفتند
زیباکلام ادامه داد: یعنی تندروها نتیجه انتخابات تیر 1403 را نپذیرفتند و همچنان به دنبال پست و مقام بودند.
وی درباره اختلافات درون حکومتی نیز گفت: ریشه آنچه شما «اختلافات درون حکومتی» می گویید نیز همین است; برخی از اعضای دولت و همکاران آقای مزیکیان چندان راضی نبودند و موافق نیستند و نیستند، صرف نظر از اینکه چقدر لیاقت و شایستگی مدیریتی دارند، معتقد بودند که آقای مزیکیان باید کمی محکمتر و جدیتر در مقابل فشار اقلیت پنج درصد بایستد و حاضر به واگذاری مناصب و مناصب کشور به آنها نباشد. قطعاً دکتر فیاض زاهد یکی از این افراد بوده است. آنها ناراضی و نگران بودند.
وی تصریح کرد: بحث فقط افراط نیست; اینکه ما این پست، پست یا مدیریت را به یک نفر واگذار کنیم، کارآمدی و قدرت اجرایی است، باید مستقل از رادیکال بودن یا وابسته بودن به ثبات باشد. آنچه مهم است قدرت اجرایی آن پست، سمت و مسئولیت است.
زیباکلام گفت: متاسفانه تجربه ما این بوده است که تندروها عموماً وابستگی های خطی و جناحی دارند تا مسائل مدیریتی، توان اجرایی، تحصیلات، تجربه، کارآمدی، ارتباط با مردم و مسائلی از این دست.
علت بحرانی شدن وضعیت کشور اصرار تندروها به تصرف مناصب و مناصب است.
وی درباره وضعیت کنونی کشور گفت: یکی از دلایلی که امروز کشور در شرایط بحرانی قرار گرفته، اصرار تندروها بر تصرف پست ها و مناصب مدیریتی کشور صرف نظر از میزان عرضه، توانایی و شایستگی آنهاست.
زیباکلام گفت: نمی دانم چطور به جایی می رسد که آقای فیاض زاهد که از ابتدا مخالف دادن مناصب و مناصب به تندروها بود، با شعار «وحدت ملی» تا استخوان خنجر بخورد و استعفا دهد. اما با استعفای او فکر نمی کنم مشکل حل شود. مشکل همچنان پابرجاست و پزشکان باید تصمیم جدی بگیرند.
زیباکلام گفت: رئیس جمهور واقعاً نباید مناصب و مناصب اجرایی و مدیریتی کشور را به همین صورت واگذار کند، نباید این مناصب و مناصب را به آنها بدهند تا تندروها ساکت شوند. اینکه پست ها و مناصب اجرایی بین افراطیون مثل «گشت قربین» توزیع می شود، درست نیست.
تندروها حاضر به سازش نیستند
وی گفت: آقای دکتر مدزیکیان بهتر از هرکسی می داند که هر چقدر سمت ها و سمت های اجرایی به ناعادلانه بین تندروها تقسیم شود، به هیچ وجه از پس آن بر نمی آیند. نه در مجلس نه در خارج از مجلس، نه در نهادهای خود و نه در نهادهایی که در انحصار خود هستند حاضر نیستند کوتاه بیایند.
زیباکلام گفت: اگر آقای مدزیکیان 99 پست را تحویل دهد، تندروها با یک پستی که تحویل داده نشده، برخورد می کنند که انگار پست 99 را تحویل نداده اند. در همین پست موضوع را به مطبوعات، فضای مجازی، مجلس و استیضاح وزیر می آورند.
باید کمیته ای تشکیل شود تا به توانایی افراد در انتصابات اهمیت داده شود نه فشار افراطیون.
وی افزود: به نظر من یک بار برای همیشه آقای پزشکی باید تصمیم بگیرد، اراده کند و قاطعانه در مقابل تندروها بایستد. باید کمیته یا هیئتی را در داخل دولت موظف کنند که قدرت اجرایی افراد را ملاک قرار دهند نه فشار تندروها.
وی در پایان تصریح کرد: شعار وفاق از ابتدا فقط یک شعار بود و وفاق از ابتدا واقعیت نداشت زیرا تندروها انحصارگر هستند. تندروها فقط به دنبال قدرت هستند و حاضر به توافق با آقای مدشکیان یا هیچ کس دیگری نیستند.
