سریال “چند بهار در عمرت هست؟” این هفته با انتشار قسمت بیست و چهارم به پایان رسید. سریال کمدی متفاوتی که علاوه بر خلق موقعیت های خنده دار، حرف های مهمی در حوزه های مختلف برای گفتن داشت. سروش صحت در بستر این کمدی به مسائل روانی پرداخت و از طرفی با سازها و آهنگ ها و داستان های عاشقانه به کارش حال و هوای جذابی بخشید. صحت این بار در سریال خود به نقد کاستی ها و مشکلات طنز پرداخت و از پتانسیل جغرافیا و آداب و رسوم شهرهای مختلف برای افزایش جذابیت کارش استفاده کرد. به بهانه پایان «چند بهار زندگی می کنی؟» نگاهی داریم به مهم ترین عوامل موفقیت آن.
به گزارش فیلم نیوز، سروش صحت این بار در نقطه ای خوش سریال خود را به پایان رساند. تکلیف شخصیت های او نسبتاً مشخص شد و اکثر آنها با تکیه بر توان خود توانستند کنار بیایند.
شخصیت ها و مسائل روانی “چند بهار در زندگی داری؟” او بیش از هر چیز بر حفره های ذهنی و ضعف شخصیت هایش تمرکز داشت. سریال با شخصیت شاهین که فردی درونگرا بود، مدام به خودش دروغ می گفت و توانایی برقراری ارتباط با دیگران را نداشت پیش می رفت و با ورود به حفره های ذهنی او شاهد ماجراهایی بودیم. از طرفی با شخصیت آزی مواجه بودیم که همیشه در بازی شطرنج شکست می خورد و همه او را به عنوان یک بازنده می شناختند. از اول تا آخر سریال می دیدیم که به خاطر همین موضوع همیشه ناراحت و عصبی و خسته بود و نمی توانست خوشحال باشد. نیما به عنوان شخصیتی بلاتکلیف معرفی شد که نمی دانست از زندگی چه می خواهد. او مدام توسط نامزدش عذاب می‌کشید، اما نمی‌توانست او را ترک کند.
او حوصله هیچ کاری را نداشت، اما دوست داشت همه او را درک کنند. شهرام خواننده ای بود که در تاکسی های اینترنتی کار می کرد و تمام مدت از اینکه نمی تواند معروف شود ناراحت بود. با این حال تلاشی برای تغییر شرایط نداشت و به محض تعریف و تمجید از او اعصابش را از دست می داد و … سروش صحت و ایمان صفایی با دقت و ظرافت بسیار موفق به خلق شخصیت هایی شده بودند که در عین خنده دار بودن. ، نماینده مردم جامعه بودند. حضور آنها در کنار هم یک سمفونی موفق ایجاد می کند.
عشق و عاشقی یکی از مهم ترین ویژگی های سریال این بود که همه نوع مخاطب می توانستند از آن لذت ببرند. درست است که لایه‌های زیرین از پیچیدگی ذهن و نحوه مواجهه با حفره‌های ذهنی صحبت می‌کردند، اما چیزی که آن را برای همه دوست‌داشتنی می‌کرد تمرکز بر ماجراهای عاشقانه بود. صحت با کلیشه های روابط عاشقانه و عشق در نگاه اول در فیلم ها و سریال ها شوخی خنده داری کرد و با اغراق در این روابط موقعیت های خنده داری ایجاد کرد. این داستان ها به خصوص عشق آمجلال، شاهین و رزاقی رنگ جذابی داشت.
نقد اجتماعی بعد از «لیسانسه ها» و «کارشناسی ارشد»، صحت در «یک عمر بهار چند است؟» او هم دغدغه مند، پرتلاش و همیشه سر صحنه با مسئولان شوخی می کرد و از طریق این شوخی ها به نقد مسائل و مشکلات جامعه می پرداخت. او مسئولانی را به تصویر کشید که همیشه تلاش می کنند و قول می دهند مشکلات به سرعت حل شود اما در نهایت هیچ تغییری نمی کنند. صحت در این سریال از برخورد نامناسب با معتادان نیز انتقاد کرد. خشک شدن زاینده رود و اتلاف بودجه از دیگر مواردی بود که در این سریال مورد انتقاد قرار گرفت.
ساز و آواز یکی از دلایل مهم جذابیت سریال «چند بهار باید زندگی کنی؟» از انواع سازها و موسیقی استفاده می شد. صحت برای هر سلیقه و احساس و موقعیتی در سریالش سبک متفاوتی از موسیقی داشت. گاهی می توانستیم یک اپرای دلنشین گوش کنیم و دقایقی بعد موسیقی محلی اصفهانی را با سازهای کوبه ای و رقص های گروهی ببینیم و بشنویم. همراهی این ساز، آواز و رقص با موقعیت هایی که شخصیت ها در آن قرار می گرفتند، مجموعه ای پر از احساس و حال خوب را ایجاد کرد.
توجه به نقاط مختلف ایران یکی دیگر از دلایل جذابیت سریال «چند بهار در زندگی داری؟» این بود که صحت چارچوب ماجراجویی هایش را از آپارتمان و شهر بیرون کشید و به مناطق مختلف جغرافیایی برد. قسمت‌هایی از سریال در شمال کشور و تپه‌های سرسبز، بخشی دیگر در خیابان‌ها و آثار باستانی اصفهان و بخشی دیگر در جزیره کیش روایت می‌شد. تنوع بافت و تمرکز بر جذابیت های مناطق جغرافیایی و آداب و رسوم در کنار استفاده از موسیقی خاص هر منطقه، حال و هوای متفاوتی به سریال بخشیده بود.
و در نهایت یک پایان خوش | با توجه به شناختی که از آثار سروش صحت داشتیم، می دانستیم که در این سریال همه چیز در راه این کارگردان به خوبی ختم می شود. شاهین بالاخره در قسمت پایانی توانست از بی انگیزگی فاصله بگیرد، نمایشگاهی از آثارش برگزار کند، با خودش به آشتی نسبی برسد و احساساتش را به دختر مورد علاقه اش بیان کند. جلال به مونا رسید و شهرام توانست با حس برتری اش کنار بیاید. عزیزی خود را به عنوان یک بازنده پذیرفت و تصمیم گرفت از این تهدید به عنوان فرصتی برای آموزش استفاده کند و … سروش صحت با تغییر سطح واقعیت و استفاده از انیمیشن در قسمت پایانی داستان خود پای شخصیت ها را به ذهن باز کرد. سوراخ شاهین هر یک از اعضای خانواده پا به سوراخ گذاشتند و به نوعی آخرین قطعه از پازل ذهن این شخصیت را تکمیل کردند. صحت در کل سریال علاوه بر ادای دین به زادگاهش، پایان سریال خود را در اصفهان نیز رقم زد و با زمزمه شیرین اردشیر کاظمی به این کار پایان داد.
