روزنامه خراسان در مطلبی به اظهارات اخیر رئیس جمهور درباره انتخاب وزیر جهاد کشاورزی پرداخته است.
این روزنامه نوشت: بحث اینکه آیا وزیر جهاد کشاورزی که در ماه های اخیر تحت فشار نهاده ها، نارضایتی کشاورزان و اختلال در تامین کالاهای اساسی بود یا نه، حالا وارد مسابقه جذاب «کی بودم و من که نبودم» شده است؟
آقای مدشیان در پاسخ به انتقاد یکی از دامداران از عملکرد ضعیف وزیر کشاورزی و دوستی وی با رئیس جمهور گفت: برای وزارت جهاد فرد دیگری را مد نظر داشتیم اما مجلس به ما گفت فلانی انتخاب خوبی است و بگذارید وزیر شود و ما بر اساس نظر مجلس شورای اسلامی عمل کردیم که این دوست من است که می گویند این دوست من نیست.
اما آیا کمیسیون می تواند نقشی در اصرار بر معرفی فردی به رئیس جمهور داشته باشد؟ چند تا از پیشنهادات نهایی کمیسیون ها وزیر شد؟ و چطور نظر کمیسیون های مربوط به کرسی برای بقیه وزرا مطرح نشد؟
با فرض صحت ادعای آقای رئیس جمهور مبنی بر اینکه نظر کمیسیون کشاورزی مجلس انتخاب نوری قزلجه بوده است، چرا با علم به این واقعیت، مدیریت یک حوزه حیاتی را به ساختاری با رویکرد منطقه ای به هر حوزه انتخاباتی سپردید؟ اگر قرار بود کمیسیون مجلس واقعاً در مورد انتخاب وزیر نظر بدهد، چرا کمیته تشکیل دادید؟ آیا شما فرآیند را طراحی کردید؟ و افکار عمومی را به تاخیر انداختید؟
آقای دکتر! حدود 6 ماه است که مجلس موضوع استیضاح وزیر جهاد کشاورزی را مطرح کرده است. اگر واقعاً رئیس جمهور به این نتیجه رسیده که وزیر مناسب نیست، قبل از شروع استیضاح مجلس، خود مجلس را همراهی کند و تغییرات لازم را انجام دهد. اما چرا هنوز از اقدام قاطع اجتناب می کنید؟ چرا یک ماه پیش اعلام شد که نیازی به تغییر وزیر نیست؟ آقایان پزشک تفویض اختیار نیست! موضوع نگران کننده تر این است که انفعال به حدی آشکار شد که وزیر گزارش های کذب به مقامات ارشد ارائه کرد و هیچ واکنشی از شما دیده نشد! این سکوت مستقیما از جیب تهیه کننده و سفره مردم پرداخت شده است.
رئیس جمهور محترم! آیا ادامه کار وزیر جهاد کشاورزی محصول روابط شخصی و دوستی و عدم اراده اصلاح نیست؟ این پیام را باید از داخل دولت چهاردهم رساند که رئیس جمهور در اداره کشور و دولت از هیچکس دل خوشی ندارد.
آقای دکتر! امنیت غذایی محل تعارف و ملاحظات نیست، هر روز تاخیر یعنی انتقال بحران به فردا و همیشه پرهزینهتر است. پس مثل شهید رئیسی تعارف نکنید!
