یک نرم افزار هوش مصنوعی در حال رمزگشایی ردپای دایناسورها است و احتمالاً به تازگی قدیمی ترین پرندگان جهان را که در مقابل چشمان ما پنهان شده اند شناسایی کرده است.
به گزارش ایسنا، رد پای دایناسورها همیشه مرموز بوده است، اما یک اپلیکیشن جدید هوش مصنوعی در حال کشف اسرار آنهاست. DinoTracker عکس های ردپاهای فسیل شده را تجزیه و تحلیل می کند و پیش بینی می کند که کدام دایناسور آنها را ایجاد کرده است. با دقتی برابر با متخصصان انسانی. در طول مسیر، این سیستم ردپاهایی را شناسایی کرده است که به طرز شگفت انگیزی شبیه به ردپاهای پرندگان است. قدمتی بیش از 200 میلیون سال. این کشف می تواند منشا پرندگان را بسیار بیشتر از آنچه قبلا تصور می شد به عقب برگرداند.
به گزارش ScienceDaily، طبق یک مطالعه جدید، اپلیکیشنی که با هوش مصنوعی کار میکند، روش جدیدی را برای شناسایی ردپای دایناسورها که میلیونها سال پیش به جا مانده، در اختیار دانشمندان و مردم قرار داده است. این فناوری تلاش میکند تا ردپای فسیلی را تفسیر کند که سالها محققان را متحیر کرده است.
دیرینه شناسان سال هاست که روی این ردپاهای باستانی مطالعه می کنند و در مورد اینکه چه حیواناتی آنها را ساخته اند بحث می کنند. برخی از ردپاها ممکن است متعلق به شکارچیان گوشتخوار باشد، برخی دیگر متعلق به دایناسورهای گیاهخوار، و برخی این سوال را مطرح کرده اند که آیا گونه های اولیه پرندگان در ایجاد آنها نقش داشته اند یا خیر.
تبدیل عکس ها به آنالیز فوری
با اپلیکیشن DinoTracker، محققان و علاقه مندان به دایناسورها می توانند عکس یا طرحی از یک رد پا را با تلفن همراه خود آپلود کنند و آنالیز فوری دریافت کنند. این اپلیکیشن شکل و ساختار رد پا را بررسی می کند تا تخمین بزند که به احتمال زیاد کدام نوع دایناسور آن را ساخته است.
ردپاهای فسیل شده اطلاعات ارزشمندی در مورد حیات ماقبل تاریخ ارائه می دهد و به دانشمندان کمک می کند تا نحوه حرکت و رفتار دایناسورها را درک کنند. با این حال، مطالعات قبلی نشان داده است که تفسیر این ردپاها اغلب دشوار است زیرا شکل آنها در طول زمان تغییر می کند.
فراتر از روش های سنتی
در گذشته، محققان به پایگاههای اطلاعاتی دست ساز که ردپای خاصی را به دایناسورهای خاص اختصاص میداد، تکیه میکردند. کارشناسان میگویند این روش میتوانست سوگیری ایجاد کند، بهویژه زمانی که هویت ردپای نامشخص یا مورد مناقشه بود.
برای حل این مشکل، یک گروه تحقیقاتی به رهبری مرکز تحقیقات Helmholtz-Zentrum در برلین، با همکاری دانشگاه ادینبورگ، الگوریتمهای پیشرفتهای را توسعه دادند که به رایانهها اجازه میدهد تا به تنهایی یاد بگیرند که اشکال ردپای دایناسورها متفاوت است.
سیستم هوش مصنوعی با نزدیک به 2000 رد پای فسیلی واقعی، علاوه بر میلیون ها نمونه شبیه سازی شده دیگر آموزش دیده است. این تغییرات اضافی برای منعکس کردن تغییرات واقعی مانند فشرده سازی و جابجایی لبه که هنگام حفظ ردپا در طول زمان رخ می دهد، طراحی شده اند.
هوش مصنوعی به چه چیزی نگاه می کند؟
این مدل یاد گرفت که هشت ویژگی کلیدی را تشخیص دهد که یک ردپای را از دیگری متمایز می کند. از جمله این ویژگی ها: میزان باز شدن انگشتان، موقعیت پاشنه پا، میزان تماس سطحی با زمین و نحوه توزیع وزن در قسمت های مختلف پا.
پس از شناسایی این تفاوتها، سیستم ردپای جدید را با نمونههای فسیلی شناخته شده مقایسه میکند تا پیشبینی کند که به احتمال زیاد کدام دایناسور این ردپا را ایجاد کرده است.
در ارزیابیها، این الگوریتم در حدود 90 درصد مواقع با طبقهبندی متخصصان انسانی مطابقت داشت، حتی برای گونههایی که شناسایی آنها بحث برانگیز یا دشوار است.
ارتباط غیرمنتظره با پرندگان
یکی از شگفت انگیزترین یافته ها مربوط به ردپاهایی با قدمت بیش از 200 میلیون سال بود. هوش مصنوعی شباهت های قابل توجهی بین رد پای برخی از دایناسورها و پای پرندگان منقرض شده و پرندگان مدرن پیدا کرد.
به گفته این گروه تحقیقاتی، این می تواند به این معنا باشد که پرندگان ده ها میلیون سال زودتر از آنچه قبلا تصور می شد ظاهر شدند. احتمال دیگر این است که پاهای برخی از دایناسورهای اولیه به طور تصادفی بسیار شبیه پاهای پرندگان بوده است.
این سیستم همچنین سرنخ های جدیدی در مورد ردپاهای مرموز کشف شده در جزیره Skye در اسکاتلند ارائه کرد. این ردپاها حدود 170 میلیون سال پیش در لبه گل آلود یک تالاب شکل گرفته و دانشمندان را برای دهه ها متحیر کرده است.
تجزیه و تحلیل نشان می دهد که این ردپاها ممکن است توسط برخی از اولین خویشاوندان شناخته شده دایناسورهای پلاتیپوس ایجاد شده باشد. این باعث می شود که آنها یکی از اولین نمونه های این گروه در جهان باشند.
باز کردن درهای دیرینه شناسی به روی همه
محققان می گویند این فناوری فرصت های جدیدی را برای مطالعه نحوه زندگی و حرکت دایناسورها در اطراف زمین فراهم می کند. همچنین به مردم اجازه می دهد تا با تجزیه و تحلیل ردپاها در تحقیقات فسیلی شرکت کنند.





