بعدی- اساطیر ایران باستان ریشه بسیاری از جشن های ایرانی بوده است. چنانکه نوروز را به جمشید نسبت می دهند. در این میان جشن های دیگری نیز وجود دارد که هر کدام متعلق به یکی از شخصیت ها و آیین های کهن و اساطیری ایران است.
بر اساس گزارش فردا، جشن بهمنگان یکی از دوازده جشن ایرانی است که هر ساله در دومین روز (بهمنروز) بهمن ماه در ایران برگزار می شود. ایرانیان در این جشن از خرد و اندیشه نیک پاسداری و ارج می نهند و به همین دلیل بهمن را که از امشاسپندان است می ستایند.
بهمن یا وهومانا
بهمن در واقع نزدیک ترین امشاسپند به اهورامزدا است. او در سمت راست اهورامزدا می نشیند و از این منظر در تصمیماتی که برای جهان گرفته می شود تاثیر زیادی دارد. بهمن نیز از نظر آفرینش از امشاسپندان دیگر جلوتر بود و اوست که به عنوان امشاسپند اول آفریده شد.
نام بهمن با افکار و اعمال نیک گره خورده است و می توان او را با آپولون در اساطیر یونان باستان مقایسه کرد. از آنجایی که آپولو در میان خدایان یونانی است، بیشتر با اندیشه و امور عقلانی مرتبط است. در اساطیر ایرانی روح نیکی و خلقت فقط متعلق به اهورامزدا است. اما هر یک از خدایان و الهه ها نیز توانایی های خاصی دارند که از جمله آنها باید بهمن را نام برد.
بهمن را باید پشتوانه حیوانات و موجودات مفید دانست. در عین حال اوست که افکار خوب را به مردم می رساند و از این طریق آنها را در مسیر درست قرار می دهد. بهمن در واقع مشاور بزرگ اهورامزدا است و به همین دلیل اوست که در جهان آخرت اعمال مردم را می سنجد و در نهایت ارواح صالحان را به بهشت هدایت می کند.
اصلی ترین شیاطینی که در برابر بهمن قرار دارند عبارتند از: عیشما (خشم)، آز یا تفکر غلط و اِکمانه یا بد اندیشی.
جشنواره بهمنگان
بهمنگان یکی از دوازده جشن ایرانی است که در دومین روز از بهمن ماه برگزار می شود که در واقع در ایران باستان به بهمنروز معروف است. این جشن هر ساله در ایران باستان به منظور ستایش بهمن مهمترین امشاسپند در اساطیر ایران برگزار می شد. در حال حاضر تعدادی از ایرانیان زرتشتی همچنان به این جشن ها پایبند هستند.
در گاهشماری ایران باستان، هر روز ماه به نام یکی از ایزدان و امشاسپندان شناخته می شد. همچنین تا به امروز نام ماه های ایرانی بر اساس نام ایزدان و ایزدبانوان ایرانی انتخاب شده است. به عقیده مردم ایران باستان، زمانی که نام ماه با نام روز منطبق می شد، بهترین زمان برای برگزاری آیین ها بود. از این رو روز دوم بهمن را که همانطور که ذکر شد روز بهمن نامیده می شد، روز بزرگداشت و بزرگداشت بهمن محسوب می شد.
از نظر آیین بهمنگان خروس پرنده ای خاص، یاسمن گلی خاص و سفید رنگ خاصی محسوب می شد. از آنجایی که ایرانیان باستان بهمن را محافظ حیوانات و موجودات مفید می دانستند، در جشن بهمنگان از خوردن گوشت خودداری می کردند و به جای آن از لبنیات استفاده می کردند. از آنجایی که هیچ حیوانی در این روز کشته نمی شد، روز دوم بهمن ماه به نام روز «نابور» نیز شناخته می شد و به همین دلیل در ایران باستان، روز حمایت از حقوق حیوانات بود.
یکی دیگر از رسوم در این جشن، خوردن گیاه بهمن است. گیاه بهمن در دو رنگ قرمز و سفید استفاده شده است. به گفته ایرانیان دم کردن و نوشیدن این گیاه فواید زیادی دارد و به ویژه برای تقویت حافظه مفید است.
