تحقیقات جدید نشان می دهد که زهره ممکن است دارای یک تونل زیرزمینی باشد که توسط فوران های آتشفشانی ایجاد شده است.
به گزارش ایسنا، دانشمندانی که داده های چند دهه پیش ماموریت “ماژلان” ناسا را تجزیه و تحلیل کرده اند، به کشف جدیدی دست یافته اند. آنها می گویند آنچه را که به نظر می رسد یک تونل زیرزمینی وسیع است شناسایی کرده اند که احتمالاً توسط فعالیت های آتشفشانی در سیاره زهره ایجاد شده است.
به گزارش اسپیس، اگر تونل زیرزمینی تایید شود، این دومین باری است که یک دالان گدازه در زهره گزارش میشود و به اکتشافات مشابه در ماه و مریخ میافزاید. این کشف جدید همچنین به مجموعه شواهدی اضافه میکند که دیدگاه دیرینهای مبنی بر اینکه زهره یک جهان مرده زمینشناسی است را به چالش میکشد.
“لورنزو بروزونه” محقق “دانشگاه ترنتو” در ایتالیا گفت: دانش ما در مورد زهره هنوز محدود است و تا به حال هرگز این فرصت را نداشته ایم که مستقیماً فرآیندهایی را که در زیر سطح سیاره دوقلوی زمین رخ می دهد مشاهده کنیم. بنابراین، شناسایی یک دهانه از اهمیت ویژهای برخوردار است، زیرا به ما اجازه میدهد نظریههایی را تأیید کنیم که دانشمندان تنها برای سالها فرضیههایی را ارائه کردهاند.
زهره دائماً در ابرهای متراکمی پوشانده می شود که مانع از مشاهده مستقیم سطح آن می شود و دانشمندان را مجبور می کند برای مطالعه زمین شناسی سیاره به تصاویر رادار تکیه کنند. بین سالهای 1990 تا 1992، مدارگرد ماژلان ناسا با استفاده از یک سیستم راداری ویژه طراحی شده، نقشهبرداری زیادی از سطح زهره را ترسیم کرد و مجموعه گستردهای از تصاویر را ارائه کرد که دانشمندان هنوز در حال تجزیه و تحلیل هستند.
رادار ماژلان با ارسال امواج رادیویی به سطح سیاره و اندازهگیری مدت زمان بازگشت سیگنالها، نقشه زهره را ترسیم کرد و به دانشمندان اجازه داد تا نقشههای دقیقی از سطح آن تهیه کنند. این نقشه ها زنجیره های طویل گودال ها یا نواحی فرو ریخته روی سطح را نشان می دادند. محققان در این پروژه خاطرنشان کردند که برخی از این دهانه ها ده ها تا هزاران مایل امتداد دارند که نشان دهنده وجود لوله های گدازه زیرزمینی در سطح زهره است.
بروزون و گروهش در این تحقیق بر روی فروپاشی های سطحی تمرکز کردند. این فروپاشی ها زمانی اتفاق می افتد که قسمت هایی از سنگ ها فرو می ریزند و روزنه هایی شبیه نورگیر ایجاد می کنند. این روزنه ها می توانند حفره های زیرزمینی را آشکار کنند. این مقاله تحقیقاتی میگوید یکی از این ویژگیها، که در دامنه غربی کوه نیکس قرار دارد – یکی از 1600 آتشفشان بزرگ و نزدیک به یک میلیون آتشفشان کوچکتر که بر سطح زهره مسلط هستند – یک الگوی راداری متمایز ایجاد کرده است که با نشانههای شناخته شده سقفهای لولههای گدازهای در حال فروریختن مطابقت دارد.
بروزون گفت: تجزیه و تحلیل زمین های اطراف نشان می دهد که این مجرا می تواند تا ده ها کیلومتر زیر سطح گسترش یابد. اگرچه در حال حاضر تنها بخشی از این ساختار قابل تأیید است. تأیید اندازه، شکل و پایداری کامل آن مستلزم مشاهدات جدید است.
این فرصت ممکن است به زودی پیش بیاید. انتظار میرود ناوگانی از ماموریتهای آینده به زهره دارای تجهیزات راداری پیشرفتهتر باشد که قادر به گرفتن تصاویر با وضوح بالاتر باشد. به عنوان مثال، مطالعه حفره های زیرسطحی هدف اصلی رادار صدای زیرسطحی (SRS) است که برای ماموریت EnVision آژانس فضایی اروپا برنامه ریزی شده است و می تواند به عمق صدها متر نفوذ کند.
بروزون گفت: این دستگاه قادر است سطح زیرین زهره را تا عمق صدها متری بررسی کند و شاید حتی کانال ها را در صورت عدم وجود روزنه های سطحی شناسایی کند. بنابراین، کشف ما تنها آغاز یک فعالیت تحقیقاتی طولانی و جذاب است.
این تحقیق در مجله Nature Communications منتشر شده است.





