هیچ چیز نمی تواند اشتیاق رادو فرنتیو را برای دیدار با مادیان که نامش ایبو بارون یا بارونس است، کاهش دهد. فرانتیو می گوید: «تا به حال مار به این بزرگی ندیده بودم. “این مار می تواند به راحتی حداقل یک گوساله (اگر نه یک گاو بالغ) را ببلعد.”
فرانتیو، کاشف و عکاس تاریخ طبیعی که به مدت دو دهه در بالی، اندونزی زندگی کرده است، با مارهای بزرگ زیادی روبرو شده است، اما ایبو بارون شایسته یک عنوان رکوردشکنی بود.
کتاب رکوردهای جهانی گینس به تازگی تایید کرده است که ایبو بارون (یک مار پیتون مشبک) به احتمال زیاد طولانی ترین مار وحشی ثبت شده جهان است. او اولین بار در پایان سال 2025 در منطقه Maros در استان سولاوسی جنوبی در اندونزی کشف شد.
فرانتیو از طریق شخصی به نام دیاز نوگراها، راهنمای حیات وحش، نجات دهنده و مارگیر دارای مجوز از بورنئو، از وجود این مار پیتون غول پیکر مطلع شد. آنها با هم به سولاوسی سفر کردند تا این جانور را از نزدیک ببینند و اندازه بگیرند.
در 18 ژانویه، فرانتیو و نوگراها ایبو بارون را وزن و اندازه گرفتند و کل فرآیند را با عکس و ویدئو برای شفافیت بیشتر مستند کردند. آنها با استفاده از یک نقشهسنجی که منحنی طبیعی بدن مار را دنبال میکرد، طول کل 7.2152 متر را از سر تا دم ثبت کردند. وزن این پیتون 96.6 کیلوگرم بود، آن هم با شکم خالی!
فرنیو گفت که طول واقعی مار ممکن است حتی طولانی تر بوده باشد، زیرا هنگام اندازه گیری مار بیهوش نبوده است. در حالت بیهوشی، ماهیچه های مار کاملاً شل شده و این می تواند طول بدن آن را 10-15 درصد افزایش دهد.
رادو فرانتیوی، عکاس، مار غول پیکر ایبو بارون را مستند، وزن و اندازه گرفت. به دلیل جثه بزرگ از یک پهپاد برای دید بهتر مار استفاده شد.
پیتون های مشبک در حال حاضر به عنوان طولانی ترین گونه مار در جهان شناخته شده اند و همیشه بین 3.05 تا 5.79 متر طول دارند. در طول تاریخ، گزارش هایی از نمونه های بزرگتر وجود داشته است، اما بیشتر این ادعاها بر روی گزارش های دست دوم یا مارهایی است که اندکی پس از کشف کشته شده اند. در بسیاری از موارد، مارها قبل از تایید اندازه آنها ناپدید می شوند. فرنیو می گوید: «این جانوران غول پیکر به عنوان نمادهای موقعیت اجتماعی توجه زیادی را به خود جلب می کنند. آنها همیشه ناپدید می شوند یا اتفاق بدی برایشان می افتد.» ادامه بقای ایبو بارون چیزی است که او را استثنایی می کند.
بودی پوروانتو، یک محیط بان محلی که پس از انتشار خبر مار به سرعت وارد عمل شد، نقش مهمی در بقای ایبو بارون ایفا کرده است. او به جای اینکه بگذارد مار فروخته یا کشته شود، آن را تصاحب کرد و در ملک خود پناهگاهی موقت ساخت. جایی که ایبو بارون اکنون با چند مار نجات یافته دیگر زندگی می کند. رها کردن او در طبیعت محلی خطرناک خواهد بود. زیرا طعمه های بزرگ مانند بابیروسا و سایر گرازهای وحشی کمیاب هستند، در حالی که سکونتگاه های انسانی فراوان است.
فرنیو توضیح میدهد: «یک مار پیتون به این بزرگی را میتوان به دهکدهای کشاند، و وقتی این اتفاق بیفتد، کشته شدنش تقریباً قطعی است.»
در سراسر اندونزی، از بین رفتن زیستگاه و کاهش طعمه، مارهای بزرگ را در تماس نزدیک با انسان قرار داده است. پیتون های مشبک سمی نیستند، اما اندازه و قدرت آن ها آنها را به شکارچیانی کشنده تبدیل می کند که قادر به کشتن دام و در موارد نادر انسان هستند. ترس از انسان اغلب منجر به مرگ مارها می شود. مارها نیز برای گوشت شکار می شوند و هدف تجارت غیرقانونی حیات وحش هستند.
پس از اندازه گیری، رادو فرنیو، بودی پوروانتو و روستاییانی از سولاوسی جنوبی، اندونزی، بارونس را برای یک عکس دسته جمعی بلند می کنند. حداقل هشت نفر در هر زمان برای مهار ایمن این مار مورد نیاز بودند.
برای فرانتیو، نوگراها و پوروانتو، ایبو بارون فرصتی برای تغییر این روند است. با محافظت از آن و نمایش آن، از جمله از طریق به رسمیت شناختن توسط کتاب رکوردهای جهانی گینس، آنها می خواهند نشان دهند که ارزش مارهای غول پیکر زنده تر از مرده است. فرنیو میگوید: «این اقدام میتواند به این حیوان اهمیت بدهد و امیدوارم برای آن ارزش ایجاد کند. این می تواند جوامع محلی را برای مراقبت از این حیوانات توانمند کند و آنها را به عنوان یک منبع بلندمدت ببیند.” او به رشد یک منطقه ویژه گردشگری گیاه شناسی (تورهای حیات وحش با تمرکز بر مشاهده خزندگان و دوزیستان) به عنوان یکی از راه های رو به جلو اشاره می کند.
فرنتیو با احتیاط تاکید می کند که ایبو بارون را رکورددار تاریخ نمی داند، زیرا ممکن است مارهای بزرگتری هم در آنجا وجود داشته باشد. او می گوید: “من یک لحظه باور نمی کنم که این بزرگترین مار وحشی است.” من فقط خوش شانس بودم. هنوز شگفتی های زیادی در جهان وجود دارد. این یکی از آنهاست و فکر نمی کنم آخرین باشد.”
