نقد و بررسی فیلم «صراط»/ جهانی که به زودی نابود می‌شود و انسان‌هایی که می‌رقصند

بعدی- فیلم «صراط» برای اولین بار در جشنواره کن 2025 نمایش داده شد، اثری درباره زندگی و نابودی جهان. این فیلم هم یک تجربه بصری جذاب و هم تصویری نزدیک از پایان جهان ارائه می دهد.

این فیلم نه هشدار می دهد و نه قصد دارد دید مردم را نسبت به جهان تغییر دهد، بلکه مخاطب را به دنیایی می برد که نظمش فرو ریخته و حالا باید راهی جدید برای زندگی پیدا کند.

داستان فیلم با جستجوی «لوئیس» و پسرش برای یافتن دخترشان «مار» آغاز می شود. در محوطه یک مهمانی بزرگ عکس دختر را به همه نشان می دهند تا ردی از دختری بیابند که به فرهنگ ناشناخته ای رفته و ناپدید شدن او برای پدر مشکل ساز شده تا در مسیری کاملا ناآشنا قدم بگذارد. آنها سفری دور و دراز را آغاز می کنند که همه چیز را تحت تأثیر قرار می دهد. در واقع این جستجو بهانه ای است برای گذر از موقعیت های مختلف از مهمانی گرفته تا مواجهه با سربازان مسلح. وضعیت افراد مدام در حال تغییر است.

جهانی در آستانه فروپاشی

فیلم آگاهانه از دیالوگ فاصله می گیرد، تقریبا 15 دقیقه اول فیلم بدون کلام می گذرد، در این سکوت دنیایی را نشان می دهد که برای رهایی از مشکلات به موسیقی پناه می برد. پناهگاهی شکننده که به زودی ناپدید می شود. گاهی فضا مانند پازلی است که «لوئیس» و همراهانش باید آن را پیدا کنند. گاهی شبیه به فیلم های آخرالزمانی است که در آن مردم برای بقا می جنگند.

در واقع همین فضای آخرالزمانی است که «صراط» را از دیگر آثار متمایز می کند. گزارش های خبری پراکنده از آغاز جنگ جهانی سوم خبر می دهند. با این حال، فیلم روی این تراژدی تمرکز ندارد. انگار آخر دنیا خیلی وقت پیش شده و حالا به یک امر روزمره در زندگی مردم تبدیل شده است. در این عصر مردم با موسیقی و تکنولوژی از ترس جمعی فاصله می گیرند. ترس از فروپاشی

این فیلم از فضای بصری کویر نهایت استفاده را می کند، ثبت تصاویر مردم و ماشین ها به خوبی مخاطب را در عظمت محیط غرق می کند. همچنین سعی می کند جهانی بسازد تا جایگزین جهانی شود که در حال فروپاشی است. ورود کاروان خودروهای نظامی و تهدید مردم به همراه اخبار مختلف بر واقعیت دنیای متزلزل تاکید دارد.

فیلم «صراط» به جای ارائه پیام های کلیشه ای، تجربه ای خاص را به مخاطب ارائه می کند، تجربه ای که در آن ترس، شادی، ناامنی، اسارت و آزادی در کنار هم قرار می گیرند. در نهایت فیلم «صراط» تصویری متفاوت از جهان رو به پایان را به مخاطب نشان می دهد. پایان از ما دور نیست.